Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...] Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 1992 r., nr [...] w części dotyczącej działki nr [...] (aktualnie nr [...]) stwierdzającej nabycie z mocy prawa przez Gminę B., nieodpłatnie własności m. in. nieruchomości oznaczonej nr ewidencyjnym [...].
W dniu 27 grudnia 2010 r. Gmina B. wniosła, za pośrednictwem organu, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] listopada 2010 r., zawierając w niej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że ostateczna decyzja Ministra wywołuje skutki w sferze praw własności skarżącego, umożliwiając przekazanie jej (nawet bez wiedzy i uczestnictwa skarżącego) innym podmiotom lub obrót cywilnoprawny działką nr [...] położoną w B. przy ul. [...], których to skutków na drodze żadnego postępowania administracyjnego nie będzie można odwrócić.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływana dalej jako "P.p.s.a"), sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z treści tego przepisu wynika więc, że podstawową przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest istniejące realnie niebezpieczeństwo zaistnienia takiej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Celem omawianej instytucji jest zatem ochrona strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem przez sąd administracyjny legalności zaskarżonego aktu lub czynności. Z konstrukcji w/w normy prawnej wynika także, iż to na stronie spoczywa obowiązek wykazania przesłanek uzasadniających uwzględnienie wniosku, tj. przedstawienia takich okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego rozstrzygnięcia faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków.
Zadaniem Sądu jest natomiast zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają (lub nie) za uwzględnieniem jej wniosku, zaś w razie gdy niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w sposób niewątpliwy wynika z całości okoliczności sprawy Sąd powinien te okoliczności wziąć pod uwagę z urzędu (por. postanowienie NSA z dnia 26 marca 2008r., I OZ 181/08).
Badając całokształt okoliczności sprawy należało uznać, że wnioskodawca wykazał zaistnienie przesłanek, o których mowa w powołanym przepisie.
Podniesione przez stronę skarżącą okoliczności są zasadne, bowiem nie można pominąć następstw prawnych powstałych w wyniku utrzymania w mocy zaskarżonej decyzji. Decyzja stwierdzająca nieważność komunalizacji może spowodować istotną zmianę stosunków w sferze prawa własności przedmiotowej nieruchomości. W przypadku stwierdzenia nieważności decyzji komunalizacyjnej, przywrócone zostają prawa byłych właścicieli, którzy mogą podjąć działania zmierzające do realizacji przysługujących im praw własności. Oznacza to, że istnieje realna możliwość zbycia nieruchomości, która może doprowadzić do sytuacji, której skutki będą trudne do odwrócenia, zaś organ administracyjny działający w granicach swojej właściwości i kompetencji nie będzie miał żadnych możliwości prawnych zniweczenia skutków cywilnoprawnych, które mogą powstać w wyniku zawartej umowy sprzedaży.
Zatem powołane we wniosku okoliczności stanowią uzasadniającą przesłankę uwzględnienia wniosku i wstrzymania wykonania decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] listopada 2010 r.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.