Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2017 r. (sygn. akt I SA/Wr 131/16) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę A. H. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...].12.2015 r. (nr [...]) z powodu jej nieopłacenia.
Odpis tego postanowienia doręczono w dniu 13.02.2016 r. T. K. jako pełnomocnikowi strony skarżącej w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu.
W dniu 20.02.2017 r. (data stempla pocztowego) T. K., działając w imieniu A. H., wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 23.01.2017 r. domagając się jego uchylenia w całości.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 23.02.2017 r., pismem z dnia 1.03.2017 r. T. K. została wezwana do usunięcia braków formalnych zażalenia z dnia 20.02.2017 r., w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia, poprzez złożenie: 1. pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania strony skarżącej przed sądami administracyjnymi;
- 2. odpisu zażalenia z dnia 20.02.2017 r.
Wezwanie to T. K. otrzymała w dniu 7.03.2017 r.
W dniu 8.03.2017 r. (data stempla pocztowego) T. K. nadesłała – pełnomocnictwo z dnia 7.03.2017 r. udzielone jej przez córkę A. H. do reprezentowania skarżącej w postępowaniu ze skargi na ww. postanowienie przed "Sądem we Wrocławiu", a nadto, pismo, które nie można uznać za odpis zażalenia z dnia 20.02.2017 r.
W dniu 10.05.2017 r. (data stempla pocztowego) T. K. nadesłała zbiorczo do spraw o sygn. akt I SA/Wr 131/16, I SA/Wr 130/16 i I SA/Wr 854/16 dokument pełnomocnictwa udzielonego jej przez A.H. do reprezentowania w postępowaniu zażaleniowym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zażalenie z dnia 20.02.2017 r. należało odrzucić z powodu nieuzupełnienia w terminie braków formalnych tego zażalenia.
Przepis art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718, powoływanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.") stanowi, że zażalenie powinno czynić zadość m.in. wymaganiom przepisanym dla pism w postępowaniu sądowym. Kierując się tym odesłaniem należy w dalszej kolejności wskazać, że z treści art. 46 § 3 p.p.s.a. wynika, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie, z uwagi na to, że złożone przez T. K. pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącej A. H. obejmowało jedynie zastępstwo przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu, pismem z dnia 1.03.207 r. T. K. została wezwana do złożenia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia, dokumentu pełnomocnictwa umocowującego ją do reprezentowania przed sądami administracyjnymi (a zatem, także przed Naczelnym Sądem Administracyjnym).
Mając na uwadze datę otrzymania tego wezwania przez T. K. (7.03.2017 r.) należy stwierdzić, że termin na usunięcie stwierdzonego braku zażalenia mijał w dniu 14.03.2017 r. (wtorek).
Tymczasem, wymagane pełnomocnictwo do działania w imieniu A. H. przed Naczelnym Sądem Administracyjnym T. K. złożyła dopiero w dniu 10.05.2017 r., a zatem już po terminie.
Wymaga podkreślenia, że nie mogło zostać uznane za prawidłowe pełnomocnictwo jakie T. K. nadesłała do tut. Sądu w dniu 8.03.2017 r. albowiem z treści tego pełnomocnictwa wynika ponad wszelką wątpliwość, że dotyczy ono umocowania do reprezentowania A. H. przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu. Pełnomocnictwo to nie mogło zatem zostać uznane za uprawniające do złożenia zażalenia z dnia 20.02.2017 r., skoro ten środek zaskarżenia kierowany jest do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Uzupełniająco należy dodać, że T. K. wezwana w tym samym piśmie o przedłożenie, w terminie 7 dni, odpisu zażalenia z dnia 20.02.2017 r., wymaganego odpisu nie przedłożyła. Tymczasem z treści z art. 47 § 1 w związku z art. 194 § 3 p.p.s.a. wynika, że do zażalenia należy dołączyć jego odpisy w celu doręczenia ich pozostałym stronom postępowania. Brak zażalenia w tym zakresie jest brakiem formalnym, uniemożliwiającym nadanie zażaleniu prawidłowego biegu i nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów zażalenia przez sąd. Także zatem i ta okoliczność przemawiała za odrzuceniem zażalenia w sprawie.
Mając na uwadze przedstawioną argumentację, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, działając na podstawie art. 46 § 3 i art. 47 § 1 w zw. z art. 194 § 3 oraz w zw. z art. 178 i art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.