Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 8.08.2016 r. pozostawiono bez rozpoznania złożony przez T. K. wniosek o przywrócenie terminu do złożenia pełnomocnictwa procesowego umocowującego do działania w imieniu skarżącej A. H. W następstwie wniesionego od tego zarządzenia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 25.10.2016 r. (sygn. akt II FZ 660/16) zwrócił ww. zażalenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego celem usunięcia dostrzeżonych braków formalnych tego zażalenia. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, złożony do akt sprawy sądowoadministracyjnej dokument pełnomocnictwa (k.
- 27) nie uprawniał T. K. do reprezentowania skarżącej A. H. w postępowaniu zażaleniowym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Mając na uwadze stanowisko wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 25.10.2016 r. w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 9.11.2016 r., pismem z dnia 16.11.2016 r., wezwano T. K. do złożenia pełnomocnictwa, umocowującego ją do działania w imieniu skarżącej A. H. przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu oraz przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...].12.2015 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi oraz pod rygorem odrzucenia zażalenia na zarządzenie z dnia 8.08.2016 r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu.
Jak wynika z akt sprawy, wezwanie to doręczono T. K. w dniu 21.11.2016 r.
W dniu 28.11.2016 r. (data stempla pocztowego) T. K. przedłożyła pełnomocnictwo udzielone jej przez A. H. do działania w sprawie ze skargi na ww. postanowienie z dnia 17.12.2015 r. przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zażalenie podlegało odrzuceniu.
Przepis art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718, powoływanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.") stanowi, że zażalenie powinno czynić zadość m.in. wymaganiom przepisanym dla pism w postępowaniu sądowym. Kierując się tym odesłaniem należy w dalszej kolejności wskazać, że z treści art. 46 § 3 p.p.s.a. wynika, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
Mając na uwadze stanowisko jakie w sprawie wyraził Naczelny Sąd Administracyjny, kwestionując umocowanie T. K. do działania w imieniu skarżącej A. H. w postępowaniu zażaleniowym dotyczącym powołanego na wstępie zarządzenia z dnia 8.08.2016 r., pismem z dnia 16.11.2016 r. wezwano T. K. do złożenia prawidłowo zredagowanego pełnomocnictwa (tj. jako dotyczącego sprawy ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...].12.2015 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym), z którego dodatkowo wynikałoby umocowanie T. K. do działania w imieniu skarżącej A. H. m.in. przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
W odpowiedzi na to wezwanie T. K. nadesłała pełnomocnictwo umocowujące ją do działania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu.
Powyższa okoliczność oznacza, że brak formalny zażalenia na zarządzenie z dnia 8.08.2016 r. w postaci wykazania należytego umocowania do działania w imieniu skarżącej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie został uzupełniony.
Mając na uwadze powyższe, jak również fakt pouczenia T. K. o procesowych konsekwencjach zaniechania wykazania umocowania do działania w sprawie w postępowaniu zażaleniowym, wniesione przez nią zażalenie na zarządzenie z dnia 8.08.2016 r. należało odrzucić, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 194 § 3 i art. 46 § 3 p.p.s.a. oraz art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a orzekł jak w pkt I postanowienia.
Zawarte w pkt II postanowienia orzeczenie o zwrocie uiszczonego wpisu od zażalenia znajduje swoja podstawę w treści art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis m.in. od pisma odrzuconego.