Uzasadnienie
Pismem z dnia 12 września 2016 r. skarżąca spółka, zastępowana przez doradcę podatkowego, wniosła skargę na opisane w osnowie postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. działającego w imieniu Ministra Finansów.
Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 24 listopada 2016 r. Sąd wezwał stronę skarżącą do usunięcia w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądem administracyjnymi oraz złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej lub jego uwierzytelnionego odpisu (odpis z KRS). Sąd jednocześnie pouczył, że nieusunięcie wskazanego braku formalnego skargi w terminie spowoduje odrzucenie skargi.
Wezwanie zostało doręczone stronie w dniu 8 grudnia 2016 r. Skarżąca spółka przesłała odpisy dwóch pełnomocnictw wraz z dowodem uiszczenia opłaty skarbowej oraz złożyła odpis z Krajowego Rejestru Sądowego celem wykazania prawidłowego umocowania do wniesienia skargi w piśmie, które w dniu 15 grudnia 2016 r. nadała na adres Dyrektora Izby Skarbowej w K. (adres do korespondencji: Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w B., ul. [...] – [...]). Organ po otrzymaniu pisma wraz z załącznikami przekazał je zgodnie z właściwością do tut. Sądu w dniu 27 grudnia 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na uchybienie terminu do uzupełnienia jej braków formalnych.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), Sąd odrzuca skargę, gdy pomimo wezwania nie uzupełniono jej braków formalnych.
Z akt sprawy wynika, że wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej, zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 8 grudnia 2016 r. (data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki). Termin do usunięcia braku formalnego skargi upływał zatem z dniem 15 grudnia 2016 r. Strona wprawdzie złożyła pełnomocnictwo i odpis z Krajowego Rejestru Sądowego, która to przesyłka została nadana w dniu 15 grudnia 2016 r. na adres Dyrektora Izby Skarbowej w K., który po otrzymaniu korespondencji, przekazał ją zgodnie z właściwością Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu w dniu 27 grudnia 2016 r.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym dominuje pogląd, zgodnie z którym, w przypadku złożenia przez skarżącego skargi do sądu lub organu niewłaściwego (w tym do organu pierwszej instancji), sąd lub organ powinien przesłać ją właściwemu organowi administracji publicznej celem nadania biegu. W tej sytuacji o zachowaniu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez sąd lub organ niewłaściwy w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu administracji publicznej (por. postanowienia NSA: z dn. 27 lutego 2009 r., sygn. akt I FSK 1597/08; z dnia 12 stycznia 2009 r., sygn. akt II OSK 1918/08; z dnia 11 marca 2009 r., sygn. akt I OSK 234/09; z dnia 10 października 2007 r., sygn. akt II OSK 1433/07). Zdaniem Sądu, pogląd ten należy odnieść do sytuacji, gdy pismo stanowiące odpowiedź na wezwanie sądu do uzupełnienia braków formalnych zostaje wniesione do organu, którego decyzja jest przedmiotem zaskarżenia.
Oznacza to, że o dacie zachowania terminu wyznaczonego wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych decyduje - w przypadku złożenia go organowi odwoławczemu - data nadania tego pisma przez ten organ na adres właściwego sądu w placówce pocztowej bądź złożenia w biurze podawczym sądu administracyjnego.
Podnieść należy, że sformułowanie wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi było jasne, precyzyjne i chociaż nie wskazano w nim wprost, że pismo uzupełniające brak formalny należy wnieść bezpośrednio do sądu, to całokształt jego treści wskazywał na to w sposób oczywisty - w nagłówku wezwania, w lewej części pisma, podano adres sądu, nigdzie nie podano adresu organu. Wniosek o złożenie pisma do sądu wyprowadzić można również z okoliczności wystosowania wezwania do uzupełnienia braku formalnego przez sąd, nie zaś przez organ podatkowy.
W tej sytuacji, wobec wysłania przesyłki na adres organu, dla oceny czy strona uzupełniła brak skargi w terminie, kluczowa jest data nadania (bądź złożenia w biurze podawczym Sądu) przesyłki przez organ do tut. Sądu. Bez znaczenia jest natomiast fakt, iż przesyłka wskazująca wartość przedmiotu zaskarżenia została nadana w dniu 15 grudnia 2016 r., a więc jeszcze przed upływem zakreślonego siedmiodniowego terminu. Zasadniczą dla niniejszej sprawy jest okoliczność, iż pismo skarżącej spółki uzupełniające braki formalne skargi zostało przekazane przez organ podatkowy do tut. Sądu w dniu 27 grudnia 2016 r., a więc już po upływie siedmiodniowego terminu do uzupełnienia braków skargi.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.