Uzasadnienie
Wraz ze skargą skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez organ podatkowy z uwagi na naruszenie przepisów w sprawie. W przypadku nieuwzględnienia żądania przez organ podatkowy strona wniosła także o rozpatrzenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenie skutków.
W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że posiada akcje spółek A, B, C, o łącznej wartości 2.180.106,30 złotych. Podał, że większość posiadanych przez niego akcji została zakupiona przez niego powyżej aktualnej ceny (ok. 25-50%). Podkreślił, że od miesiąca panuje na rynku akcji trend zwyżkowy co do spółki D. Egzekucja natomiast z akcji tej spółki pozbawiłaby go prawa do skorzystania z tego trendu. Wyjaśnił, że w ciągu roku na akcjach spółki D stracił ponad 450.000 zł. Przeprowadzenie egzekucji z nieruchomości lub rachunku maklerskiego wywoła zatem niedające się odwrócić konsekwencje. Jak argumentował skarżący, sprzedaż nieruchomości, czy też akcji, spowoduje utratę przez niego korzyści z ewentualnego zwiększenia się wartości tychże przedmiotów.
Skarżący w uzasadnieniu wniosku podniósł także, iż posiada majątek w postaci działki zabudowanej domem jednorodzinnym (działka nieobciążoną o wartości 1,5 miliona złotych), na którym organ podatkowy mógłby zabezpieczyć swoje roszczenia w drodze hipoteki przymusowej. Wskazał, że jest gotowy ustanowić stosowne hipoteki na nieruchomościach oraz zastaw na akcjach w kwotach przewyższających o ponad 10% wartość wskazaną w zaskarżonej decyzji. Do wniosku dołączył obszerną dokumentację na potwierdzenie swojej argumentacji przedstawionej we wniosku (wyciąg z rachunku maklerskiego, zestawienie zleceń zakupu akcji, raport z rachunku maklerskiego, odpis księgi wieczystej, decyzję o udzieleniu pozwolenia na budowę, zdjęcie wybudowanego domu).
Postanowieniem z [...]marca 2016 r. Dyrektor Izby Skarbowej odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Jako przyczynę odmowy organ podatkowy wskazał fakt przedawnienia przedmiotowej zaległości podatkowej z dniem 24 lutego 2016 r. Zobowiązanie z przedmiotowej decyzji przestało być zatem wymagalne i nie może być dochodzone na drodze egzekucji administracyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek strony podlegał oddaleniu.
Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 sentencji ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. A zatem, przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, stanowi odstępstwo od ogólnej reguły niezwłocznego wykonywania aktu lub czynności organu. Stosownie do przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu.
Trzeba jednak zauważyć, że sąd może orzec o przyznaniu ochrony tymczasowej tylko w odniesieniu do aktów, które podlegają wykonaniu, a zatem nie można wstrzymać wykonania decyzji, której przedmiot – obowiązek administracyjnoprawny wygasł. Warunkiem wstrzymania wykonania decyzji jest bowiem istnienie obowiązku podlegającego egzekucji. W innym przypadku wstrzymanie wykonania aktu jest niedopuszczalne. Udzielenie ochrony tymczasowej nie spowoduje bowiem odwrócenia już zaistniałych następstw prawnych, a taki jest cel instytucji uregulowanej w art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 15 lutego 2012 r., II GSK 132/12, CBOSA).
Przenosząc powyższe rozważania do okoliczności niniejszej sprawy, zaznaczyć należy, że sąd będąc uprawnionym do rozpoznania wniosku skarżącego o przyznanie ochrony tymczasowej stwierdził, że nie zachodzą przesłanki uzasadniające uwzględnienie tego wniosku. Z informacji Dyrektora Izby Skarbowej wynika, że zaległość podatkowa uległa w całości przedawnieniu. Trzeba wskazać, że przedawnienie stanowi jeden ze sposób nieefektywnego wygaśnięcia zobowiązań podatkowych (vide: art. 59 § 1 pkt 9 Ordynacji podatkowej). Oznacza to, że mimo orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej obowiązek nie może zostać wyegzekwowany w stosunku do skarżącego. Wstrzymanie wykonania nie wywołałoby zatem żadnych skutków prawnych i z tego powodu jest niedopuszczalne (por. postanowienie NSA z dnia 14 lipca 2010 r., II GSK 779/10, CBOSA).
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 63 § 3 i § 5 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.