Uzasadnienie
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
W myśl art. 166 cytowanej ustawy do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Natomiast z treści art. 167a § 1 tej ustawy wynika, że do zarządzeń oraz postanowień referendarza sądowego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące zarządzeń przewodniczącego oraz postanowień sądu.
Z akt sprawy wynika, że skarżący zaskarżył w niniejszej sprawie do Sądu postanowienie, nie zaś jak nieprawidłowo podano w wierszu XI sentencji decyzję.
W tej sytuacji błędnie podana w wierszu XI sentencji postanowienia referendarza sądowego z dnia 17 stycznia 2017 r. nazwa aktu zaskarżenia "decyzja" ma charakter oczywistej omyłki pisarskiej podlegającej sprostowaniu w ten sposób, że w miejsce omyłkowo wpisanej nazwy aktu zaskarżenia "decyzja" należało wpisać prawidłową nazwę "postanowienie".
Z akt sprawy wynika również, że zaskarżone przez skarżącego postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej dotyczy odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego.
W tej sytuacji pomięcie w wierszu XIII sentencji postanowienia referendarza sądowego z dnia 17 stycznia 2017 r. słowa "odmowy" ma charakter oczywistej omyłki pisarskiej podlegającej sprostowaniu w ten sposób, że w wierszu XIII sentencji należy dopisać przed słowem "umorzenia" brakujące słowo "odmowy".
Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 167a § 1 w związku z art. 156 § 1 i art. 166 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.