Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił S. K. przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie podnosząc, że strona nie uprawdopodobniła we wniosku okoliczności wskazujących na brak zawinienia w terminowym złożeniu skargi.
Pismem dnia 18 września 2012 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżącego wniosła o przywrócenie terminu do wykonania zarządzenia Sądu z dnia 16 lipca 2012 r.(dotyczącego wezwania o podanie okoliczności uprawdopodabniających brak zawinienia w uchybieniu terminowi) podnosząc, że w dniu 21 lipca 2012 r. jej syn (K.) uległ wypadkowi, co uniemożliwiało pełnomocnikowi wykonanie tego zarządzenia w terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Wyznaczony zarządzeniem Sądu z dnia 16 lipca 2012 r. siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi poprzez wskazanie okoliczności uprawdopodabniających brak zawinienia w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi jest terminem ustawowym i jako taki, podlega przywróceniu na zasadach z art. 86 w zw. z art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej – p.p.s.a.)
Zgodnie z powołanymi przepisami, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności procesowej w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 p.p.s.a.). Z wnioskiem należy wystąpić w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w jego treści uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, nadto, wraz z wnioskiem należy dokonać zaległej czynności (art. 87 p.p.s.a.).
W stanie sprawy, złożony przez pełnomocnika strony wniosek w przedmiocie przywrócenia terminu do wykonania zarządzenia Sądu z dnia 16 lipca 2012 r. należało odrzucić z uwagi na jego wniesienie po upływie wymaganego terminu siedmiu dni od dnia ustania przeszkody w rozumieniu art. 87 § 1 p.p.s.a.
Otóż, ze zwrotnego potwierdzenia odbioru w/w wezwania wynika (czego zresztą nie kwestionował pełnomocnik), że zarządzenie Sądu zostało odebrane przez T. K. w dniu 23 lipca 2012 r. Termin na jego wykonanie upływał z dniem 30 lipca 2012 r. (poniedziałek). W tym też dniu pełnomocnik strony złożyła wniosek o przedłużenie tego terminu (jako termin ustawowy nie podlegał on przedłużeniu), a nadto, w dniu 31 lipca 2012 r. (data stempla pocztowego) złożyła kolejne pismo procesowe w sprawie.
Wskazując na powyższe Sąd stwierdza, że skoro, wedle podanej we wniosku przyczyny uchybienia w terminowym wykonaniu zarządzenia Sądu z dnia 16 lipca 2012 r., przyczyną tą był wypadek syna pełnomocnika (K.), który miał miejsce w dniu 21 lipca 2012 r., a z akt sprawy wynika, że pełnomocnik podejmowała czynności procesowe w dniach 30 i 31 lipca 2012 r., to złożony w dniu 18 września 2012 r. (data stempla pocztowego) wniosek o przywrócenie na tej podstawie terminu do wykonania w/w zarządzenia Sądu nie mógł zasługiwać na uwzględnienie, albowiem należało go ocenić jako złożony po upływie siedmiu dni od ustania wskazanej przez stronę przyczyny uchybienia temu terminowi, na co bezspornie wskazują działania pełnomocnika podjęte w sprawie jeszcze przed złożeniem tego wniosku (pisma z dnia 30 i 31 lipca 2012 r.). Wymaga przy tym podkreślenia, że okoliczności podniesione we wniosku złożonym na obecnym etapie sprawy T. K. mogła podnosić na etapie poprzedzającym wydanie postanowienia z dnia 30 sierpnia 2012 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi, a skoro ich nie podniosła pomimo składanych w tym czasie pism procesowych, to nie może na obecnym etapie podnosić okoliczności związanych z niemożliwością skutecznego reprezentowania syna (skarżącego) pomiędzy dniem 23 lipca 2012 r. (data doręczenia pełnomocnikowi zarządzenia Sądu z dnia 16 lipca 2012 r.) a dniem 30 lipca 2012 r. (data upływu terminu na wykonanie tego zarządzenia).
Z tych powodów, działając na podstawie art. 88 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji postanowienia.