Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiuz 25 sierpnia 2022 r., sygn. akt I SA/Wr 745/21

Uzasadnienie

Zaskarżoną interpretacją indywidualną z 6 maja 2021 r. nr 0111-KDIB1-1.4010.535.2020.2.AW Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej organ interpretacyjny, organ) stwierdził, że stanowisko P. S.A. w B. D. (dalej: wnioskodawca, podatnik, strona, skarżąca, spółka) przedstawione we wniosku o jej wydanie przepisów prawa podatkowego w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia czy:

1. - opisane w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym prawo własności intelektualnej może zostać uznane za kwalifikowane prawo własności intelektualnej, o którym mowa w treści przepisu art. 24d ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – jest prawidłowe;
2. - wnioskodawca jest uprawniony do stosowania preferencyjnej stawki opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych o której mowa w treści przepisu art. 24d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w stosunku do kwalifikowanego dochodu ustalonego zgodnie z przepisami art. 24d ust. 7 w zw. z art. 24d ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w tym uzyskanego przed dniem ogłoszenia przedmiotowego patentu, a po dniu 1 stycznia 2019 r., w odniesieniu:
3. a) do możliwości zastosowania tej stawki przed 1 stycznia 2020 r. – jest nieprawidłowe;
4. b) do możliwości zastosowania tej stawki od 1 stycznia 2020 r. – jest prawidłowe;
5. - poniesione przez Wnioskodawcę i opisane w stanie faktycznym koszty obsługi prawnej zgłoszenia patentowego wraz z kosztami opłat uiszczanych na rzecz Europejskiego Urzędu Patentowego stanowią koszty wskazane w treści przepisu art. 24d ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w kategorii koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej – jest prawidłowe;
6. - czy kalkulacja wskaźnika nexus zgodnie ze wzorem zawartym w przepisie art. 24d ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych powinna wyglądać następująco: "koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową x 1,3 / koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową", a zatem czy zgodnie z przepisem art. 24d ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wskaźnik nexus po dokonaniu kalkulacji wynosiłby 1 – jest prawidłowe;
7. - opisane w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym prawo własności intelektualnej chroni cały proces wytwarzania produktów o zawartości części stałych pomiędzy 13% a 55%, opisanych w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, to zasadne jest zakwalifikowanie całego dochodu lub straty ze sprzedaży produktów A oraz C (ustalanych w sposób przedstawiony w stanie faktycznym/opisie zdarzenia przyszłego), które stanowią takie związki chemiczne o zawartości części stałych wynoszące odpowiednio 20% oraz 15%, jako dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, który po przemnożeniu przez wskaźnik nexus będzie stanowił kwalifikowany dochód podlegający opodatkowaniu preferencyjną stawką podatku dochodowego od osób prawnych, o której mowa w treści przepisu art. 24d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – jest nieprawidłowe;
8. - opisane w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym prawo własności intelektualnej chroni cały proces wytwarzania produktów o zawartości części stałych pomiędzy 13% a 55%, opisanych w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, to zasadne jest zakwalifikowanie całego dochodu lub straty ze sprzedaży produktów B oraz D (ustalanych w sposób przedstawiony w stanie faktycznym/opisie zdarzenia przyszłego), które stanowią takie związki chemiczne w odpowiedni sposób rozcieńczone, aby posiadały zawartość części stałych wynoszące odpowiednio 1% oraz 10%, jako dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, który po przemnożeniu przez wskaźnik nexus będzie stanowił kwalifikowany dochód podlegający opodatkowaniu preferencyjną stawką podatku dochodowego od osób prawnych, o której mowa w treści przepisu art. 24d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – jest nieprawidłowe;
9. - zgodnie z przepisem art. 24d ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zasadne jest zastosowanie jednej z metod weryfikacji cen transferowych do ustalenia dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej opisanego w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, który jest uwzględniony w cenie wytwarzanych i sprzedawanych przez Spółkę produktów – jest prawidłowe;
10. - wnioskodawca powinien uiszczać zaliczki według domyślnej stawki podatkowej, a z preferencji może skorzystać wyłącznie w zeznaniu za rok podatkowy – jest prawidłowe.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe:

Spółka posiada siedzibę na terytorium Polski i na podstawie przepisu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2020 r., poz. 1406 ze zm., dalej: ustawa o CIT) podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Spółka prowadzi działalność gospodarczą na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej (dalej: "SSE") na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej. Zasadniczym przedmiotem działalności Wnioskodawcy na terenie SSE jest produkcja organicznych związków chemicznych. Podstawowym obszarem działalności operacyjnej Spółki jest produkcja i handel wyrobami chemicznymi wykorzystywanymi przede wszystkim w segmencie chemii przemysłowej, w tym w przemyśle tworzyw sztucznych oraz w przemyśle meblarskim, budowlanym czy farmaceutycznym, w takich grupach produktów jak:

1. • poliole, gdzie Spółka jest jedynym w Polsce i największym w Europie Środkowo-Wschodniej producentem polioli polieterowych, stosowanych w produkcji pianek poliuretanowych i wykorzystywanych m.in. w przemyśle meblarskim, budowlanym czy motoryzacyjnym;
2. • fosforopochodne i naftalenopochodne, stosowane m.in. jako uniepalniacze do pian poliuretanowych i specjalistycznych wyrobów farbiarskich, czy plastyfikatory do PCW i su per plastyfikatory wykorzystywane w budownictwie;
3. • chloropochodne, grupa, w której chlor jest kluczowym surowcem, a Spółka jest jedynym w Polsce producentem sody kaustycznej płatkowanej.

Działalność badawczo-rozwojowa realizowana jest w Spółce głównie na potrzeby wewnętrzne. Spółka traktuje działalność badawczo-rozwojową jako kluczowy czynnik decydujący o jej pozycji konkurencyjnej, relacji z klientami, wysokości marży, czy wielkości obrotów. Wnioskodawca konsekwentnie pracuje nad rozwojem własnego portfela produktów, które mają generować wyższe marże, zwiększając tym samym dochody ze sprzedaży. Dzięki posiadanym zasobom ludzkim i technicznym w zakresie wyodrębnionych działów realizujących prace badawczo- rozwojowe, Spółka ma możliwość samodzielnego opracowywania i rozwijania wysoce innowacyjnych, kompleksowych rozwiązań w dziedzinie wyrobów i technologii chemicznych.

Jednocześnie spółka nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego. Prace badawczo-rozwojowe skupiają się na opracowywaniu nowych i/lub udoskonalaniu (wprowadzeniu znaczącej zmiany) istniejących produktów i technologii, a także poszukiwaniu nowych zastosowań (nowych rynków, nowych aplikacji) dla wytwarzanych już wyrobów. Spółka prowadzi prace badawczo-rozwojowe począwszy od fazy koncepcyjnej, poprzez badania laboratoryjne, analitykę, prace aplikacyjne, skalowanie aż po wytworzenie partii informacyjnych na istniejących instalacjach produkcyjnych. Dopiero potwierdzenie, że produkt wytworzony (i/lub zastosowanie technologii) w pełnej skali technicznej spełnia wymagania rynku oraz Spółki stanowi o zakończeniu danego projektu badawczo-rozwojowego. Spółka nie prowadzi badań podstawowych w rozumieniu przepisów UPDOP.

Wnioskodawca funkcjonuje w oparciu o strukturę organizacyjną, w której działalność badawczo- rozwojowa zlokalizowana jest w trzech kompleksach organizacyjnych - dwóch kompleksach produkcyjnych, mianowicie w Kompleksie Polioli (dalej również: "KR") oraz w Kompleksie Chemii Fosforu oraz w Kompleksie (Sztabie) Zarządzającym.

Bezpośrednio Dyrektorowi Generalnemu Spółki podlega Dyrektor ds. Badawczo-Rozwojowych (wraz z zarządzaną przez niego komórką - Biurem ds. Badań i Rozwoju) oraz Dyrektor Techniczny. Dyrektorowi Technicznemu podlegają Kompleks Polioli i Kompleks Chemii Fosforu. W Kompleksie Polioli zadania badawczo- rozwojowe zostały rozdzielone między Dział Badań i Rozwoju (wcześniej: Zespół Aplikacyjno-Badawczy) podległy bezpośrednio Dyrektorowi KR oraz Zespół Doradztwa Technicznego zlokalizowany w Biurze Handlowym, które także podlega Dyrektorowi KR.

W latach 2012-2015, Dział Badań i Rozwoju/Zespół Aplikacyjno-Badawczy (wyodrębniona komórka organizacyjna w ramach Kompleksu Polioli) wykorzystując własne środki i możliwości realizował projekt, który został nakierowany na dokonanie udoskonaleń w zakresie produkcji pianek poliuretanowych. W wyniku realizacji tego projektu wynaleziono nowy sposób otrzymywania poliolu polimerycznego z modyfikowanymi częściami stałymi. Wynalazek ten dotyczy metody wytwarzania poliolu polimerycznego, który posiada od 13% do 55% cząstek stałych.

Na skutek analizy dokonanego wynalazku uznano, iż jest on nowy, posiada poziom wynalazczy i nadaje się do przemysłowego zastosowania, w związku z czym w dniu 18 sierpnia 2015 r., Wnioskodawca dokonał zgłoszenia patentowego do Europejskiego Urzędu Patentowego. Urząd zarejestrował przedmiotowe zgłoszenie, a następnie, w dniu 30 września 2020 r., ogłosił udzielenie patentu wskazując wnioskodawcę jako uprawnionego do korzystania z wynalazku stanowiącego przedmiot patentu. Tym samym Spółka jest jedynym właścicielem opisywanego prawa własności intelektualnej. Przedmiotowego prawa Wnioskodawca nie rozpoznał jako wartości niematerialnej i prawnej.

Spółka w celu przemysłowego zastosowania powyższego wynalazku opracowała serię produktów nieposiadających jeszcze nazwy handlowej, które znajdują zastosowanie przede wszystkim w branży meblarskiej oraz automotive. Spółka obecnie dokonuje sprzedaży niektórych z tych wyrobów.

Podczas produkcji przedmiotowych produktów Spółka w pełni wykorzystuje opisany uprzednio wynalazek. Należy wskazać, iż związek pomiędzy opatentowaną technologią, a wyrobami wytwarzanymi przez Wnioskodawcę jest bardzo ścisły, dotyczy ona bowiem całego procesu produkcji powyższych produktów. W wyniku jego przeprowadzenia Wnioskodawca otrzymuje poliol, który wprost odpowiada produktowi o nazwie eksperymentalnej EP5510.01 (nazwa przyjęta na etapie prac B+R w celu oznaczenia/jednoznacznej identyfikacji badanej substancji). Produkt ten posiada 20% części stałych. Jednocześnie na skutek rozcieńczenia otrzymanego preparatu stanowiącego produkt A (rozcieńczalnikiem jest inny poliol), Spółka wytwarza inne produkty, których zawartość części stałych odpowiednio się zmniejsza. Tak więc produkt o nazwie eksperymentalnej:

1. • EP5510.01 jest poliolem polimerycznym posiadającym 20% części stałych, który jest poliolem bazowym służącym również do rozcieńczeń;
2. • EP5520.01 jest poliolem polimerycznym posiadającym 1% części stałych. W toku jego produkcji wykorzystuje się EP5510.01 i rozcieńcza 1:19;
3. • EP5530.01 jest poliolem polimerycznym posiadającym 15% części stałych. W toku jego produkcji wykorzystuje się EP5510.01 i rozcieńcza 3:1;
4. • EP5540.01 jest poliolem polimerycznym posiadającym 10% części stałych. W toku jego produkcji wykorzystuje się EP5510.01 i rozcieńcza 1:1.

Produkty EP5520.01, EP5530.01 oraz EP5540.01 Spółka opracowała w wyniku rutynowych prac, których nie można uznać za prace badawczo-rozwojowe. Polegały one przede wszystkim na rozcieńczeniu formulacji otrzymanej w wyniku zastosowania przedmiotowego wynalazku w procesie produkcyjnym. Stanowią one rozwinięcie produktu EP5510.01.

W przypadku braku wykorzystania przedmiotowego wynalazku nie powstałby żaden z powyższych produktów w odpowiednim składzie i o odpowiednich właściwościach chemicznych pozwalających na ich przemysłowe wykorzystanie we właściwych branżach. Tym samym bez zastosowania opisywanego wyżej prawa własności intelektualnej opisywane produkty nie mogłyby zostać wytworzone a następnie sprzedane na zasadach rynkowych. W zakresie powyższego projektu Spółka nie prowadziła wyodrębnionej ewidencji prac badawczo-rozwojowych. Jednocześnie jest w stanie zidentyfikować w zakresie posiadanego patentu poniesione koszty obsługi prawnej w postaci opracowania i dokonania zgłoszenia patentowego wraz z kosztami opłaty uiszczonej na rzecz Europejskiego Urzędu Patentowego. Wydatki te zostały zaliczone w koszty uzyskania przychodu w latach 2015, 2016 i 2018 (w dacie ich poniesienia). Będą one także ponoszone w przyszłości (koszty utrzymania patentu). Jednocześnie Spółka w latach 2015-2019 ponosiła koszty związane z uzyskaniem patentu na terenie Australii oraz Stanów Zjednoczonych Ameryki.

Spółka nie nabywa i nie nabywała wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z opisywanym patentem, ani od podmiotu niepowiązanego ani od podmiotu powiązanego. Dla celów kontrolingowych Spółka kalkuluje/będzie kalkulować dochód na sprzedaży produktów na poziomie tzw. "marży II stopnia", tj. przychodów ze sprzedaży pomniejszonych o techniczny koszt wytworzenia, czyli bezpośrednie koszty wytworzenia i koszty wydziałowe. W ramach technicznych kosztów wytworzenia produktów o nazwach roboczych EP5520.01 B, EP5530.01 oraz EP5540.01 spółka uwzględnia/będzie uwzględniać techniczny koszt wytworzenia poliolu stanowiącego produkt EP5510.01 oraz koszt rutynowego rozcieńczenia koniecznego dla powstania odpowiedniego produktu. Dochód ten Spółka kalkuluje/będzie kalkulować w oparciu o raport kontrolingowy bezpośrednio z systemu księgowego SAR.

Dopiero w kolejnym kroku Wnioskodawca byłby w stanie dokonać alokacji kosztów pośrednich) sprzedaży oraz kosztów ogólnego zarządu. Alokacji tej mógłby dokonać wyłącznie w formie arkusza kalkulacyjnego zgodnie ze współczynnikiem polegającym na zastosowaniu proporcji przychodów ze sprzedaży produktów wytwarzanych na skutek dokonania wynalazku do przychodów ogółem.

Podsumowując, dla opisywanego prawa własności intelektualnej, Spółka prowadzi/będzie prowadzić odrębne arkusze kalkulacyjne w których ujmowane są/będą:

1. • wskazane powyżej wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na obsługę prawną zgłoszenia patentowego wraz z kosztami opłat uiszczanych na rzecz Europejskiego Urzędu Patentowego - w sposób narastający za kolejne lata podatkowe;
2. • koszty i przychody ze sprzedaży produktów na poziomie tzw. "marży II stopnia" umożliwiające kalkulację dochodu (straty) uzyskanego przez Spółkę z tego tytułu na bieżąco, tj. na koniec każdego okresu rozliczeniowego (ewentualnie dochód uwzględniony w cenie sprzedaży przedmiotowych produktów ustalony zgodnie z najwłaściwszą metodą weryfikacji cen transferowych) - narastająco dla jednego roku podatkowego. W tym arkuszu

Wnioskodawca może ująć dodatkowo alokację kosztów ogólnego zarządu i kosztów pośrednich sprzedaży.

Spółka nie wyklucza, iż będzie stosowała zasady opodatkowania wskazane w art. 24d ustawy o CIT do większej ilości praw własności intelektualnej - w takim przypadku wskazana ewidencja będzie prowadzona dla każdego z tych praw osobno.

W uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z dnia 21 lutego 2021 r., Wnioskodawca ponadto wskazał, że w latach 2012-2015, Dział Badań i Rozwoju/Zespół Aplikacyjno-Badawczy (wyodrębnione komórki organizacyjne w ramach Kompleksu Polioli) wykorzystując własne środki i możliwości realizował projekt, który został nakierowany na dokonanie udoskonaleń w zakresie produkcji pianek poliuretanowych. Czynności dokonywane przez powyższe komórki organizacyjne Wnioskodawcy składające się na realizację opisywanego projektu stanowiły działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w treści przepisów art. 4a pkt 26-28 UPDOP. W wyniku realizacji tego projektu wynaleziono nowy sposób otrzymywania poliolu polimerycznego z modyfikowanymi częściami stałymi. Wynalazek ten dotyczy metody wytwarzania poliolu polimerycznego, który posiada od 13% do 55% cząstek stałych. Spółka wskazuje, że w ramach kosztów obsługi prawnej oraz opłat na rzecz Europejskiego Urzędu Patentowego, o których mowa w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego Wniosku, poniosła następujące wydatki (wskazując daty uiszczenia należności):

1. 1. w dniu 21 września 2016 r. - koszt obsługi prawnej przygotowania i złożenia wniosku patentowego (koszt dokumentowany fakturą z 2015 r.);
2. 2. w dniu 21 września 2016 r. - koszt opłaty uiszczonej na rzecz Europejskiego Urzędu Patentowego (koszt dokumentowany fakturą z 2015 r.);
3. 3. w dniu 29 czerwca 2016 r. - koszt obsługi prawnej wniosku patentowego w zakresie określenia wynalazców;
4. 4. w dniu 6 listopada 2018 r. - koszt opłaty uiszczonej na rzecz Europejskiego Urzędu Patentowego.

Dodatkowo, Spółka w dniu 7 sierpnia 2020 r. poniosła wydatki związane z kosztem tłumaczenia opisanego we Wniosku prawa własności przemysłowej na język francuski oraz niemiecki, które są wymagane zgodnie z przepisem art. 71 ust. 3 Europejskiej Konwencji Patentowej przed ogłoszeniem udzielenia patentu, a w dniu 8 września 2020 r. poniosła wydatki związane z kosztem obsługi prawnej zgłoszenia, o którym mowa w treści przepisu art. 71 ust. 3 Europejskiej Konwencji Patentowej. Ponadto, Spółka poniosła koszty potwierdzenia (uprawomocnienia) patentu po jego udzieleniu w poszczególnych państwach (w tym w Polsce) i związane z tym koszty opłat urzędowych oraz obsługi prawnej i tłumaczeń (wydatki zostały poniesione 29 grudnia 2020 r.).

Wnioskodawca zamierza zaliczyć wszystkie powyżej wymienione wydatki do kosztów, o których mowa w treści przepisu art. 24d ust. 4 UPDOP jako koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, tj. pod literą "a" wskaźnika nexus. Spółka wskazuje, iż dochód ze sprzedaży produktów na poziomie tzw. "marży II stopnia" Spółka może kalkulować w oparciu o raport kontrolingowy bezpośrednio z systemu księgowego SAP, który został wdrożony w październiku 2015 r. Tym samym, ewidencja ta jest prowadzona od tego momentu.

Natomiast w zakresie kosztów, które Wnioskodawca uznaje za koszty wymienione w treści przepisu art. 24d ust. 4 UPDOP, przypadających na opisane w treści stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego wskazanym we Wniosku kwalifikowane prawo własności intelektualnej Spółka prowadzi opisaną we Wniosku ewidencję od 1 stycznia 2020 roku.

Wnioskodawca wskazuje, że zamierza uzyskiwać dochód ze sprzedaży produktów opisanych wstanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym zawartym we Wniosku. Tym samym dochód bądź stratę ze sprzedaży tych produktów - zdaniem Spółki - należałoby określić jako dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktów opisanych w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym Wniosku, a więc rodzaj dochodu wskazany w treści przepisu art. 24d ust. 7 pkt 3 UPDOP.

W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytania

1. Czy opisane w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym prawo własności intelektualnej może zostać uznane za kwalifikowane prawo własności intelektualnej, o którym mowa w treści przepisu art. 24d ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT, a jeśli tak to czy Wnioskodawca jest uprawniony do stosowania preferencyjnej stawki opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych o której mowa w treści przepisu art. 24d ust. 1 ustawy o CIT w stosunku do kwalifikowanego dochodu ustalonego zgodnie z przepisami art. 24d ust. 7 w zw. z art. 24d ust. 4 ustawy o CIT, w tym uzyskanego przed dniem ogłoszenia przedmiotowego patentu, a po dniu 1 stycznia 2019 r.?

2. Czy jeżeli opisane w stanie faktyczny m/zdarzeniu przyszłym prawo własności intelektualnej chroni cały proces wytwarzania produktów o zawartości części stałych pomiędzy 13% a 55%, opisanych w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, to zasadne jest zakwalifikowanie całego dochodu lub straty ze sprzedaży produktów EP5510.01 oraz EP5530.01 (ustalanych w sposób przedstawiony wstanie faktycznym/opisie zdarzenia przyszłego), które stanowią takie związki chemiczne o zawartości części stałych wynoszące odpowiednio 20% oraz 15%, jako dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej który po przemnożeniu przez wskaźnik nexus będzie stanowił kwalifikowany dochód podlegający opodatkowaniu preferencyjną stawką podatku dochodowego od osób prawnych, o której mowa w treści przepisu art. 24d ust. 1 ustawy o CIT?

3. Czy jeżeli opisane w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym prawo własności intelektualnej chroni cały proces wytwarzania produktów o zawartości części stałych pomiędzy 13% a 55%, opisanych w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, to zasadne jest zakwalifikowanie całego dochodu lub straty ze sprzedaży produktów EP5520.01 oraz EP5540.01 (ustalanych w sposób przedstawiony wstanie faktycznym/opisie zdarzenia przyszłego), które stanowią takie związki chemiczne w odpowiedni sposób rozcieńczone, aby posiadały zawartość części stałych wynoszące odpowiednio 1% oraz 10%, jako dochodu (straty) z kwalifikowanego

W zakresie pytania pierwszego strona zajęła stanowisko, że opisany w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym wynalazek stanowi kwalifikowane prawo własności intelektualnej, o którym mowa w treści przepisu art. 24d ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT, w związku z czym Wnioskodawca jest uprawniony do stosowania preferencyjnej stawki opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, o której mowa w treści przepisu art. 24d ust. 1 ustawy o CIT stosunku do kwalifikowanego dochodu z niego uzyskanego w tym tego powstałego przed dniem ogłoszenia przedmiotowego patentu, a po dniu 1 stycznia 2019 r.

W zakresie pytania drugiego strona wskazała, że z racji iż opisane w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym prawo własności intelektualnej chroni cały proces wytwarzania produktów o zawartości części stałych pomiędzy 13% a 55% opisanych w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, to zasadne jest uznanie całego dochodu ze sprzedaży produktów EP5510.01 oraz EP551030.01 za dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym mowa w treści przepisu art. 24d ust. 7 pkt 3 ustawy o CIT i który po przemnożeniu przez wskaźnik nexus będzie stanowił kwalifikowany dochód podlegający opodatkowaniu zgodnie z preferencyjną stawką opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, o której mowa w treści art. 24d ust. 1 ustawy o CIT.

W zakresie pytania trzeciego strona wskazała, iż opisane w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym prawo własności intelektualnej chroni cały proces wytwarzania produktów o zawartości części stałych pomiędzy 13% a 55% opisanych w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, to zasadne jest uznanie całego dochodu ze sprzedaży produktów EP5520.01 oraz EP5540.01 (stanowiących odpowiednio rozcieńczone takie związki chemiczne), za dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym mowa w treści przepisu art. 24d ust. 7 pkt 3 ustawy o CIT i który po przemnożeniu przez wskaźnik nexus będzie stanowił kwalifikowany dochód podlegający opodatkowaniu zgodnie z preferencyjną stawką opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, o której mowa w treści art. 24d ust. 1 ustawy o CIT.

Organ interpretacyjny w zakresie w jakim uznał stanowisko spółki za nieprawidłowe wskazał, ze odnosząc się do wątpliwości Wnioskodawcy w zakresie ustalenia, czy Spółka jest uprawniona do stosowania preferencyjnej stawki opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, o której mowa w treści przepisu art. 24d ust. 1 ustawy o CIT w stosunku do kwalifikowanego dochodu ustalonego zgodnie z przepisami art. 24d ust. 7 w zw. z art. 24d ust. 4 ustawy o CIT, w tym uzyskanego przed dniem ogłoszenia przedmiotowego patentu, a po dniu 1 stycznia 2019 r., stwierdzić należy, że jednym z podstawowych warunków stosowania tej stawki jest prowadzenie wymaganej przepisami ewidencji tj. określonej w art. 24e ustawy o CIT. Organ wskazał, że z informacji przedstawionych z uzupełnienia wniosku wynika, że Spółka prowadzi ewidencję od 1 stycznia 2020 roku.

W świetle powyższego, zdaniem organu, nie można zgodzić się z Wnioskodawcą, że jest on uprawniony do możliwości zastosowania 5% stawki przed 1 stycznia 2020 r. Wnioskodawca jest uprawniony do stosowania 5% preferencyjnej stawki opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, w stosunku do opisanego we wniosku kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, od moment zaprowadzenia ewidencji wymaganej przepisami ustawy o CIT tj. od 1 stycznia 2020 roku. Organ wskazał, że dochodem zaś z tego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej będzie dochód uwzględniony w cenie sprzedaży produktów, zgodnie z art. 24d ust. 7 pkt 3 ustawy o CIT, a obliczony zgodnie ze wskaźnikiem nexus, o którym mowa w art. 24d ust. 4 ustawy o CI.

W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie wskazania, czy jest on uprawniony do stosowania preferencyjnej stawki opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, o której mowa w treści przepisu art. 24d ust. 1 ustawy o CIT w stosunku do kwalifikowanego dochodu ustalonego zgodnie z przepisami art. 24d ust. 7 w zw. z art. 24d ust. 4 ustawy o CIT, w tym uzyskanego przed dniem ogłoszenia przedmiotowego patentu, a po dniu 1 stycznia 2019 r., w odniesieniu:

1. - do możliwości zastosowania tej stawki przed 1 stycznia 2020 r. – jest nieprawidłowe;
2. - do możliwości zastosowania tej stawki od 1 stycznia 2020 r. – jest prawidłowe.

Odnosząc się do wątpliwości Wnioskodawcy dotyczącej pytania 2 i 3, organ wskazał na brzmienie art. 24d ust. 7 pkt 3 ustawy o CIT, wyjaśniając, że wobec brzmienia tego przepisu Wnioskodawca nie może korzystać ze stawki 5% od całego dochodu uzyskiwanego ze sprzedaży produktów będących przedmiotem pytania nr 2 i 3, w cenie których uwzględnione jest kwalifikowane prawo własności intelektualnej, gdyż to prawo przysługuje mu tylko w stosunku do przychodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnych, zawartego w cenie produktu.

Zaskarżonej interpretacji Skarżąca zarzuciła:

1. 1. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 14c § 1 i 2 i art. 121 § 1 w zw. z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacji podatkowej (Dz.U. z 2021 r., poz. 1325 ze zm.- dalej Ordynacja podatkowa) poprzez nie zawarcie w Interpretacji przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym swojej oceny co spowodowało, iż Skarżąca nie jest w stanie ustalić jakich uchybień dopuściła się w prowadzonej przez siebie ewidencji oraz na jakiej podstawie prawnej Organ podatkowy odmówił Spółce możliwości skorzystania z preferencji podatkowej, o której mowa w treści przepisu art. 24d ustawy o CIT;
2. 2. dokonanie błędnej wykładni przepisu art. 24e ust. 1 ustawy o CIT poprzez uznanie, że Spółka jest uprawniona do stosowania preferencyjnej stawki opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych w odniesieniu do kwalifikowanego dochodu uzyskanego z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dopiero od momentu wprowadzenia ewidencji;
3. 3. niewłaściwe zastosowanie przepisu art. 24e ust. 2 ustawy o CIT poprzez uznanie, że zakresem regulacji tego przepisu objęty jest także brak ewidencji kosztów relewantnych dla obliczenia wskaźnika nexus, o której mowa w treści przepisu art. 24e ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT;
4. 4. dokonanie błędnej wykładni przepisu art. 24d ust. 7 pkt 3 w zw. z art. 24d ust. 8 ustawy o CIT poprzez uznanie, że dla obliczenia dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, każdorazowo konieczne jest obliczenie dochodu z takiego prawa zawarte w cenie sprzedaży produktu lub usługi, nawet w sytuacji, w której kwalifikowanym prawem własności intelektualnej (wynalazkiem) jest sprzedawany przez Spółkę produkt.

W związku z powyższym Skarżąca wnosi o:

1. 1. uchylenie zaskarżonej Interpretacji w zakresie:
2. 1) odmowy Spółce możliwości korzystania z preferencji podatkowej "IP Box" przed dniem 1 stycznia 2020 r. (część pyt. nr 1 z Wniosku);
3. 2) odmowy Spółce możliwości uznania całego dochodu uzyskiwanego z wytwarzanych i sprzedawanych produktów, które de facto stanowią dokonany wynalazek będący przedmiotem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej za dochód uzyskiwany z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu przepisu art. 24d ust. 7 pkt 3 UPDOP
4. 2. zasądzenie od Organu podatkowego na rzecz Skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych.

W odpowiedzi na skargę organ interpretacyjny wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację i stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej: p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa wydawane w indywidualnych sprawach. Na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na akt lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i pkt 4a, uchyla ten akt lub interpretację albo stwierdza bezskuteczność tej czynności, a art. 145 § 1 pkt 1 stosuje się odpowiednio. Art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowi zaś, że sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Ten ostatni przepis stanowi, że skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

` Powyższe oznacza, że Sąd rozpoznając niniejszą sprawę, dokonuje jej oceny w świetle wskazanych w skardze zarzutów, którymi jest związany.

Skarga nie jest uzasadniona, bowiem organ interpretacyjny nie naruszył wskazanych w skardze przepisów prawa materialnego, ani przepisów proceduralnych.

Spór pomiędzy stronami wiąże z rozstrzygnięciem kwestii związanej z możliwością skorzystania przez Skarżącą przed 1 stycznia 2020 r. z preferencyjnej stawki opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, o której mowa w treści przepisu art. 24d ust. 1 ustawy w stosunku do osiągniętego dochodu z tytułu kwalifikowanych praw własności intelektualnej oraz z rozstrzygnięciem kwestii związanej z uznaniem całego dochodu uzyskiwanego z wytwarzanych i sprzedawanych produktów za dochód uzyskany z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu przepisu art. 24d ust. 7 pkt 3 ustawy o CIT.

Odnosząc się jednak w pierwszej kolejności do zarzutów naruszenia prawa procesowego, tj. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 14c § 1 i 2 i art. 121 § 1 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacji podatkowej poprzez nie zawarcie w interpretacji przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym swojej oceny co spowodowało, iż Skarżąca nie jest w stanie ustalić jakich uchybień dopuściła się w prowadzonej przez siebie ewidencji oraz na jakiej podstawie prawnej Organ podatkowy odmówił Spółce możliwości skorzystania z preferencji podatkowej, o której mowa w treści przepisu art. 24d ustawy o CIT, w ocenie Sądu są one bezzasadne.

Po pierwsze zaskarżona interpretacja zawiera wszystkie elementy o kutych mowa w art. 14 c § 1 i 2 ustawy Ordynacja podatkowa, tj. zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny, zawiera wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym. Brak jest też podstaw do uznania, że postępowanie w sprawie tej interpretacji nie było prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. Skarżąca zarzuca, że nie jest w stanie ustalić jakich uchybień dopuściła się w prowadzonej przez siebie ewidencji, jednak wskazać należy, że to zagadnienie nie było i mogło być przedmiotem zaskarżonej interpretacji indywidualnej, może być natomiast przedmiotem prowadzonego postępowania podatkowego.

Odnosząc się do istoty sporu wskazać należy na treść art. art. 24e ust. 1 ustawy o CIT, który stanowi, że podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 24d są obowiązani:

1. 1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonej ewidencji rachunkowej;
2. 2) prowadzić ewidencję rachunkową w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
3. 3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 24d ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;
4. 4) dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z tych kwalifikowanych praw własności intelektualnej - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonej ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
5. 5) dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonej ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Zgodnie z art. 24e ust. 2 ustawy o CIT, w przypadku gdy na podstawie ewidencji rachunkowej nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 19.

Mając powyższe na uwadze i stan faktyczny sprawy Sąd zauważa, że z akt sprawy wynika, że spółka w odpowiedzi na wezwanie organu do wskazania czy i od kiedy Wnioskodawca prowadzi ewidencję rachunkową w sposób określony w art. 24e ust. 1 ww. ustawy, odpowiedziała, iż dochód ze sprzedaży produktów na poziomie tzw. "marży II stopnia" Spółka może kalkulować w oparciu o raport kontrolingowy bezpośrednio z systemu księgowego SAP, który został wdrożony w październiku 2015 r. Tym samym, ewidencja ta jest prowadzona od tego momentu. Natomiast w zakresie kosztów, które Wnioskodawca uznaje za koszty wymienione w treści przepisu art. 24d ust. 4 UPDOP, przypadających na opisane w treści stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego wskazanym we Wniosku kwalifikowane prawo własności intelektualnej Spółka prowadzi opisaną we Wniosku ewidencję od 1 stycznia 2020 roku.

W tym stanie faktycznym uznać należy, że wymagana prawem ewidencja prowadzona jest od 1 stycznia 2020 r., tym samym od tego dnia możliwości zastosowania tej stawki. Skarżąca wprawdzie w skardze wskazuje, że ewidencja wymagana przepisami prawa może być sporządzona niemalże w dowolnej chwili na podstawie danych zawartych w prowadzonych przez Spółkę księgach rachunkowych, jednak nie wskazuje aby była ona sporządzona za okres przed 1 stycznia 2020 r. Wskazać też należy, że organ w skarżonej interpretacji nie odnosi się do zagadnienia czy ewidencja powinna być prowadzona na bieżącą, czy też istotne jest tylko czy jest ona sporządzona na dzień złożenia zeznania podatkowego, zatem zarzuty w tym zakresie nie są zasadne.

Sąd podkreśla jednak, że jeżeli przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego będzie różnił się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia. Jeżeli stan faktyczny był inny, możliwe jest też, że organ wydał by inną interpretację indywidualną.

Powyższe jednoznacznie wskazuje, że zarzut dokonania błędnej wykładni przepisu art. 24e ust. 1 ustawy o CIT poprzez uznanie, że Spółka jest uprawniona do stosowania preferencyjnej stawki opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych w odniesieniu do kwalifikowanego dochodu uzyskanego z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dopiero od momentu wprowadzenia ewidencji, jest bezzasadny.

Odnosząc się z kolei do zarzutu niewłaściwego zastosowanie przepisu art. 24e ust. 2 ustawy o CIT poprzez uznanie, że zakresem regulacji tego przepisu objęty jest także brak ewidencji kosztów relewantnych dla obliczenia wskaźnika nexus, o której mowa w treści przepisu art. 24e ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT, stwierdzić że zgodnie z cytowanym już art. 24e ust. 2 ustawy o CIT, w przypadku gdy na podstawie ewidencji rachunkowej nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art.

19. Natomiast zgodnie z art. 24e ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT, podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 24d opodatkowanie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej są obowiązani wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 24d opodatkowanie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu. Zatem słusznie uznał Organ, że Podatnik, który chce skorzystać z preferencji IP Box jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową obejmującą m.in. powiązania ponoszonych kosztów prac badawczo- rozwojowych z osiąganymi dochodami z praw IP. Podatnicy podlegający opodatkowaniu stawką preferencyjną są bowiem zobowiązani w prowadzonych księgach rachunkowych wyodrębniać każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a także prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Sąd uznaje zatem, zarzut niewłaściwego zastosowanie przepisu art. 24e ust. 2 ustawy o CIT, poprzez uznanie, że zakresem regulacji tego przepisu objęty jest także brak ewidencji kosztów relewantnych dla obliczenia wskaźnika nexus, o której mowa w treści przepisu art. 24e ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT, należało również uznać za bezzasadny.

Również bezzasadny jest zarzut, dokonanie błędnej wykładni przepisu art. 24d ust. 7 pkt 3 w zw. z art. 24d ust. 8 ustawy o CIT poprzez uznanie, że dla obliczenia dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, każdorazowo konieczne jest obliczenie dochodu z takiego prawa zawarte w cenie sprzedaży produktu lub usługi, nawet w sytuacji, w której kwalifikowanym prawem własności intelektualnej (wynalazkiem) jest sprzedawany przez Spółkę produkt. Organ odniósł się do kwestii związanej z uznaniem całego dochodu uzyskiwanego z wytwarzanych i sprzedawanych produktów za dochód uzyskany z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu przepisu art. 24d ust. 7 pkt 3 ustawy o CIT, wskazując na treść art. 24d ust. 1 ustawy o CIT, zgodnie z którym, podatek od osiągniętego przez podatnika kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. Organ powołał tez przepis art. 24d ust. 7 ustawy o CIT, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest osiągnięty przez podatnika w roku podatkowym dochód (strata):

1. 1. z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
2. 2. ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
3. 3. z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi,
4. 4. z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

W myśl art. 24d ust. 8 ustawy o CIT, do ustalenia dochodów, o których mowa w ust. 7 pkt 3, przepis art. przepisy art. 11c i art. 11d stosuje się odpowiednio. Organ prawidłowo uznał, że zaproponowany przez Skarżącą sposób opodatkowania dochodu (ustalanego w sposób przedstawiony w stanie faktycznym/opisie zdarzenia przyszłego wniosku) ze sprzedaży ww. produktów, jako dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest nieprawidłowy.

Słusznie uznał Organ, że dochód z kwalifikowanego IP "zawarty" w cenie danego produktu lub usługi winien być ustalany w oparciu o zasadę ceny rynkowej (zgodnie z przepisami art. 11c ustawy o CIT). Jak wynika z art. 24d ust. 1 ustawy o CIT, opodatkowaniu preferencyjną 5% stawką podatku podlegają wyłącznie dochody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnego (zgodnie z art. 24d ust. 2 ww. ustawy). Powyższe potwierdza również treść cytowanego powyżej art. 24d ust. 8 ustawy o CIT. Zatem, inne dochody niebędące dochodami z kwalifikowanego IP nie mogą korzystać z opodatkowania ww. preferencyjną stawką 5%. Z przepisów wprost wynika, że Podatnik ma obowiązek obliczyć dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w takiej proporcji w jakiej kwalifikowane IP zawarte jest w cenie sprzedaży towaru lub usługi. Słusznie zatem uznał Organ, że dochód ze sprzedaży produktów, w którym zawarte są kwalifikowane prawa własności intelektualnej nie podlega opodatkowaniu według preferencyjnej stawki w stosunku do wartości całego produktu, lecz tylko od tej jego części która odnosi się do wartości wytworzonych IP zawartych w cenie produktu.

W związku z powyższym, Wnioskodawca nie może korzystać ze stawki 5% od całego dochodu uzyskiwanego ze sprzedaży ww. produktów, w cenie których uwzględnione jest kwalifikowane prawo własności intelektualnej, gdyż to prawo przysługuje mu tylko w stosunku do przychodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnych, zawartego w cenie produktu.

W konsekwencji, za bezpodstawne należy uznać wszystkie zarzuty skargi.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi