Uzasadnienie
E.D. wniósł skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], opisanej w księdze wieczystej Nr [...], stanowiącej działkę nr [...] z obrębu [...] o powierzchni [...] ha.
W uzasadnieniu skargi E.D. wskazał, że Samorządowe
Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2009 r.,
Nr [...], wydanym na skutek zażalenia skarżącego, wyznaczyło Prezydentowi W. termin załatwienia przedmiotowego wniosku do dnia 27 lutego 2009 r. Jednak pomimo upływu w/w terminu Prezydent nie wydał decyzji. Organ pozostawał bezczynny w sprawie również na dzień sporządzenia skargi tj. 9 marca 2009 r. W piśmie z dnia 21 kwietnia 2009 r. skarżący wskazał na dalszą bezczynność organu.
W odpowiedzi na skargę Prezydent W. przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania administracyjnego i podał, że pismem z dnia 9 kwietnia 2009 r. poinformował skarżącego o zgromadzeniu całości materiału dowodowego w sprawie, warunkach na jakich mogłoby nastąpić przekształcenie, przewidywanej wysokości opłat z tytułu przekształcenia i możliwości udzielenia bonifikaty od opłaty za przekształcenie.
Na rozprawie w dniu 29 lipca 2009 r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, że w dniu [...] maja 2009 r. organ wydał decyzję. Pełnomocnik organu wniósł o umorzenie postępowania z uwagi na fakt wydania decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Skarga, do której odnosi się art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) jest środkiem mającym na celu wyeliminowanie stanu bezczynności organu i doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie administracyjnej. Rozpoznanie skargi na bezczynność organu następuje także na podstawie art. 133 § 1 p.p.s.a., co w tym wypadku oznacza obowiązek wzięcia pod uwagę ewentualnego faktu wydania aktu po wniesieniu skargi na bezczynność.
Mając powyższe na uwadze Sąd wskazuje, że na rozprawie w dniu 29 lipca 2009 r. strony zgodnie potwierdziły, że w dniu [...] maja 2009 r. została wydana decyzja w sprawie dotyczącej wniosku skarżącego. Fakt wydania tej decyzji należało wziąć pod uwagę przy rozstrzygnięciu sprawy sądowej, której przedmiotem była skarga na bezczynność Prezydenta W..
W tym miejscu należy pokreślić, że orzecznictwo dotyczące skutków procesowych wydania aktu po wniesieniu skargi na bezczynność, nie było jednolite. Przyjmowano bowiem, że w takim wypadku konieczne stanie się oddalenie skargi, gdyż nie zachodzą podstawy do umorzenia postępowania, chyba że skarżący cofnie skargę (por. przykładowo: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z 7 listopada 2005 r., II SAB/Op 13/05, ONSAiWSA 2006/4/104; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 3 czerwca 2008 r., II SAB/Ol 12/08; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 7 listopada 2006 r., II SAB/Wa 147/06, niepubl.). Prezentowano również stanowisko, że postępowanie sądowe podlega w takim wypadku umorzeniu (por. przykładowo: postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 29 października 2004 r., II SAB/Gd 26/03, niepubl.; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 31 sierpnia 2006 r., I SAB/Ol 3/06, niepubl.; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 maja 2008 r., II FSK 880/07, niepubl.).
Stanowisko w przedmiotowej kwestii zostało zawarte również w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 listopada 2008 r., I OPS 6/08, niepubl.), w której stwierdzono: Przepis art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) ma zastosowanie także, w przypadku gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a tej ustawy - organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności.
Sąd, w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, podziela stanowisko zawarte w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 listopada 2008 r. i przyjmuje je za własne.
Podsumowując rozważania w tej części stwierdzić należy, że wydanie aktu, którego dotyczyła skarga na bezczynność organu do chwili merytorycznego rozpoznania skargi (ogłoszenia wyroku), prowadzi do bezprzedmiotowości postępowania sądowego i skutkuje umorzeniem tego postępowania. Jeżeli zatem w sprawie prowadzonej z udziałem skarżącego Prezydent W. wydał w dniu [...] maja 2009 r. decyzję, której dotyczyła skarga, to nie było właściwe merytoryczne rozpoznanie skargi i wydanie w sprawie wyroku. Konieczne stało się formalne zakończenie postępowania z uwagi na bezprzedmiotowość postępowania sądowego.
Przedstawiając powyższe stanowisko Sąd jednocześnie stwierdza, że przed wniesieniem skargi organ został zobowiązany postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2009 r. do załatwienia wniosku do 27 lutego 2009 r. Zatem Samorządowe Kolegium Odwoławcze potwierdziło uchybienie przez Prezydenta W. ustawowego terminu rozpoznania sprawy prowadzonej z udziałem skarżącego. Także termin wyznaczony w postanowieniu z dnia [...] stycznia 2009 r. nie został dotrzymany, co mogło uzasadniać wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Skarga na bezczynność organu wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 9 kwietnia 2009 r., a organ wydał decyzję w dniu [...] maja 2009 r. Oznacza to, że istnieją wystarczające przesłanki do przyjęcia, dla potrzeb rozstrzygnięcia o kosztach postępowania sądowego, iż skarżący jest stroną wygrywającą sprawę w postępowaniu sądowym. W konsekwencji Prezydent W. jest obowiązany do zwrotu E.D. kosztów związanych z jego udziałem w niniejszym postępowaniu.
Mając powyższe na uwadze Sąd po myśli przepisów art. 161 § 1 pkt 3 i art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.