Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] września 2015 r. A.K. i J.M. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na niewykonanie przez Prezydenta W. wyroku Sądu z dnia 28 stycznia 2015 r. sygn. akt I SAB/Wa 535/14. W skardze zawarty został wniosek o ukaranie organu grzywną w przypadku nieprzekazania skargi w ustawowym terminie.
Odpowiadając na wniosek pismem z dnia [...] kwietnia 2016 r. Prezydent W. wyjaśnił, że wyrokiem z dnia 23 marca 2016 r. sygn. akt I SA/Wa 6/16 wymierzył organowi grzywnę w wysokości 500 złotych za niewykonanie wyroku tego sądu. W związku z powyższym wniósł o oddalenie wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – dalej jako "ppsa", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 ppsa). Natomiast w razie niezastosowania się do tego obowiązku sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 ppsa ma charakter mieszany: dyscyplinująco-represyjny. Jest to środek, którego zastosowanie ma doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku z art. 54 § 2 ppsa, jednak wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie tego obowiązku w terminie przewidzianym w tym przepisie (takie stanowisko przyjął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 5 lipca 2006 r., sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, 2006 r., Nr 6, poz. 156, które Sąd w tym składzie podziela i przyjmuje jako własny).
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że fakt przekazania skargi przed rozpoznaniem wniosku o nałożenie na organ grzywny nie może przesądzać o braku przesłanek do jej wymierzenia. Podobnie, przyczyny które spowodowały nieprzekazanie sądowi skargi w zakreślonym przez prawo terminie oraz okres uchybienia, nie mają znaczenia dla możliwości wymierzenia grzywny, a mogą jedynie rzutować na jej wysokość.
Sąd orzeka o grzywnie według swego uznania i wymierza ją w wysokości adekwatnej do stopnia niewypełnienia przez organ obowiązku przesłania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie, z uwzględnieniem okresu w jakim organ pozostawał w zwłoce oraz okoliczności faktycznych, które legły u podstaw uchybienia przez organ temu obowiązkowi.
Jak wynika z akt sprawy skarga A.K. i J.M. z dnia [...] września 2015 r. o wymierzenie organowi grzywny za niewykonanie wyroku Sądu skierowana za pośrednictwem organu wpłynęła do Prezydenta W. w dniu [...] września 2015 r. Organ przekazał tę skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy do Sądu natomiast dopiero w dniu [...] grudnia 2015 r. (data nadania na kopercie). Skarga wpłynęła do Sądu w dniu [...] stycznia 2016 r. i została zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Wa 6/16.
Z zestawienia powyższych dat wynika, że organ wykonał obowiązek przekazania skargi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę ponad dwa miesiące po upływie trzydziestodniowego terminu, o którym mowa w art. 54 § 2 ppsa.
Przedmiotowy wniosek o wymierzenie grzywny zasługuje więc na uwzględnienie.
Ustalając wysokość grzywny, Sąd wziął pod uwagę termin jaki upłynął od dnia wpłynięcia skargi do organu do dnia jej przekazania i uznał, iż grzywną adekwatną w przypadku niniejszej sprawy jest kwota 200 zł.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 w związku z art.154 § 6 ppsa., orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia.
O zwrocie kosztów postępowania w punkcie 2 sentencji postanowienia, orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 2 oraz § 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804) w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461 oraz z 2015 r. poz. 616 i 1079) oraz w zw. z art. 64 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zasądzając kwotę 240 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego oraz kwotę 100 złotych tytułem wpisu sądowego.