Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] 2003 r. Nr [...] Prezydent Miasta W. na podstawie art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. nr 106, poz. 1071, ze zmianami) po ponownym rozpatrzeniu wniosku Janiny K., udzielił pozwolenia na użytkowanie części rozbudowanej budynku mieszkalnego zlokalizowanej na działce nr [...] KM [...] przy ulicy [...] we W., orzekając ponadto o użytkowaniu obiektu o powierzchni użytkowej 11,40 m2 zgodnie z jego przeznaczeniem. W uzasadnieniu powyższej decyzji podniesiono, iż po ponownym rozpoznaniu wniosku oraz realizując zalecenia zawarte w decyzji Wojewody [...] z dnia [...] 2002 r. nr [...] uchylającej decyzję Prezydenta miasta W. z dnia [...] 2002 r. Nr [...] w sprawie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego zrealizowanego na terenie przedmiotowej nieruchomości, Janina K. przedłożyła inwentaryzację geodezyjną powykonawczą, rozbudowanej części budynku obrazującą aktualny stan zabudowy nieruchomości, protokół sprawozdawczo opiniodawczy z dnia [...] 2002 r. nr [...] sporządzony przez Spółdzielnię Pracy K., w którym stwierdzono, że przewody kominowe, ich wysokość i odległość od budynku sąsiedniego spełniają normę określoną PN-89/B-10425 oraz opinię techniczną wykonanej rozbudowy budynku mieszkalnego. Ponadto odnosząc się do żądania Marii K. dotyczącego wydania nakazu rozbiórki wybudowanego budynku uznał, że nie leży to w kompetencji organu administracji architektoniczno – budowlanej, a pozostałe zarzuty podnoszone przez stronę dotyczą szeregu utrudnień dla otoczenia przy użytkowaniu przedmiotowego budynku i nie mogą odnieść zamierzonego skutku, gdyż dotyczą jedynie interesów faktycznych, a nie interesu prawnego rozumianego jako naruszenie konkretnych norm prawnych w rozumieniu art. 5 ust. 2 prawa budowlanego.
W odwołaniu od orzeczenia organu I instancji Maria K. wskazał, że rozbudowa części budynku mieszkalnego przez Jerzego K. stanowi samowolę budowlaną. Okna pokoju w nieruchomości odwołującej widoczne są tylko z dachu, bowiem dobudowana część przeznaczona na kotłownię i łazienkę zasłania widoczność, gdyż powstała tzw. studnia o wymiarach 3,80 x 2,00 m, gdzie brak jest cyrkulacji powietrza, a okna mieszkania na parterze są widoczne tylko z dachu.
Decyzją z dnia [...] 2003 r. Nr [...], Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, stwierdzając że z zakończonego postępowania administracyjnego prowadzonego przez Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego Miasta W. w sprawie samowolnie rozbudowanego budynku mieszkalnego wynika, iż budynek ten o wymiarach 3,0 x 3,0 m zawiera pomieszczenie gospodarcze, łazienkę, pomieszczenie wydzielone na kocioł do spalania węgla, a nadto w dniu [...] 2003 r. zostały przeprowadzone oględziny na nieruchomości w wyniku których potwierdzono, ze komin w dobudowanej części do budynku mieszkalnego został wykonany zgodnie z zaleceniami pisma Urzędu Miejskiego we W., Wydziału Ochrony Środowiska i Rolnictwa z dnia [...]1996 r. tj. "ponad zabudowę sąsiadującego budynku od strony zachodniej". Lokalizacja dobudowy do budynku mieszkalnego nie narusza ustaleń planu zagospodarowania przestrzennego miasta W. z dnia [...] 1988 r., gdyż teren działki nr [...] jest przeznaczony pod budownictwo usługowe z zielenią ochronną, przytaczając ponadto argumentację zawartą w uzasadnieniu decyzji organu I instancji.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skierowała Maria K., wnosząc o jej uchylenie przytaczając argumentację zawarta wcześniej w swoim odwołaniu od decyzji organu I instancji.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podnosząc nadto, iż w związku z nowelizacją ustawy prawo budowlane, która weszła w życie z dniem 11 lipca 2003 r. sprawy dotyczące pozwolenia na użytkowanie przeszły do kompetencji organów nadzoru budowlanego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem doszło do naruszenia prawa, a w szczególności przepisów postępowania administracyjnego.
Jedną z naczelnych zasad postępowania administracyjnego jest zawarta w art. 7 k.p.a. zasada nakazująca organom administracji publicznej podejmowanie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy zgodnego z rzeczywistością.
Z uzasadnienia decyzji Prezydenta Miasta W. z dnia [...] 2003 r. Nr [...] wynika, ze udzielenie pozwolenia na użytkowanie części działki rozbudowanej budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [...] KM [...] przy ulicy [...] we W. znajduje miedzy innymi oparcie w inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej rozbudowanej części budynku obrazującej aktualny stan zabudowy nieruchomości.
Pomiędzy mapą inwentaryzacji powykonawczej rozbudowy budynku z dnia [...] 2003 r. znajdującej się w aktach sprawy organu I instancji (nie wykazano jednej ze ścian budynku przylegającej do budynku użytkowanego przez skarżącą) jak i mapą sytuacyjno - wysokościową, a mapą inwentaryzacji powykonawczej rozbudowy budynku przedłożoną przez skarżącą z dnia [...] 2003 r., występują istotne rozbieżności w usytuowaniu budynku.
Stosownie do przepisu art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. nr 106, poz. 1071, ze zmianami) przez budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę itp.
Zatem w toku dalszego postępowania należy ustosunkować się do kwestii związanych z przedmiotowymi rozbieżnościami, konsekwencją czego jest także konieczność odniesienia się do podnoszonych przez skarżącą zarzutów związanych z dopływem światła do jej pomieszczeń mieszkalnych znajdujących się na parterze budynku i wyjaśnienie sprawy zapachów i zanieczyszczenia poprzez emisję spalin w kotłowni użytkowanej przez Janinę K. Należy rozważyć celowość zasięgnięcia opinii biegłego albo uzyskania stanowiska organów ochrony środowiska, względnie państwowej inspekcji sanitarnej.
W tej sytuacji rozważyć należy czy nie została naruszona ochrona interesów osób trzecich z w rozumieniu art. 5 Prawa budowlanego Jest to ochrona bardzo szeroka, gdyż wyliczenie zawarte w ust. 2 art. 5 ma charakter jedynie przykładowy. Ta ochrona może więc obejmować również zakazy, przynajmniej niektórych, immisji określonych w art. 144 Kodeksu cywilnego.
Organ orzekający jest obowiązany przeprowadzić postępowanie wyjaśniające (art. 7 i 77 § 1 k.p.a.). W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie ustosunkowano się do wszystkich zarzutów podniesionych przez skarżącą, a jedynie do znajdującej się w aktach dokumentacji. Dlatego też dopiero zebrany w całości materiał może podlegać ocenie.
Z tych też względów Sąd uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 i 2 oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, natomiast rozstrzygniecie o kosztach postępowania znajduje oparcie w treści art. 200 cytowanej ustawy.