Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] marca 2016 r., nr [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, dalej powoływana jako K.p.a.) oraz art. 81 ust. 1 pkt 2, art. 83 ust. 1 i art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 z późn. zm., dalej powoływana jako P.b.) nakazał E. L. dokonać demontażu samowolnie wykonanej instalacji c.o. oraz kotła c.o. w pomieszczeniu piwnicznym budynku mieszkalnego wielorodzinnego, znajdującego się w miejscowości D., przy ul. F., działka nr [...] ze skutkiem natychmiastowym z uwagi na zagrożenie dla życia i zdrowia mieszkańców. Na podstawie art. 108 § 1 K.p.a. decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności.
W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu [...].02.2016 r. przeprowadzono oględziny budynku, w trakcie których ustalono, że współwłaściciele nieruchomości dokonali w nim szeregu robót budowlanych. W skład tych robót wchodziło między innymi wykonanie przez E. L. instalacji c.o. wraz z montażem kotła c.o. na paliwo stałe w pomieszczeniu piwnicznym o wym. 3,72 x 1,82 m i wysokości poniżej 1,90 m. W pomieszczeniu stwierdzono brak wentylacji, jak również brak dostępu światła naturalnego (występuje jedynie sztuczne oświetlenie), piec usytuowany w sposób uniemożliwiający dostęp do otworu wyczystnego, a drzwi do kotłowni są drewniane. Dalsze czynności kontrolne wykazały, że kocioł c.o. został podłączony do kanału dymowego użytkowanego przez J. C. Powyższe potwierdził również obecny na oględzinach mistrz kominiarski, który zakazał użytkowania pieca z uwagi na to, że powoduje bezpośrednie on zagrożenie dla życia lub zdrowia mieszkańców przedmiotowego budynku.
Również Komendant PSP w dniu [...].03.2016 r. wydał opinię o zakazie użytkowania kotłowni powołując się na § 141 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690), który zabrania stosowania zbiorczych przewodów spalinowych i dymowych oraz na § 145, który stanowi, że trzony kuchenne i kotły grzewcze mogą być przyłączone wyłącznie do własnego, samodzielnego przewodu kominowego dymowego o określonych parametrach i wymiarach.
Decyzja została wydana z uwagi na brak możliwości doprowadzania robót do stanu zgodnego z prawem. Pomieszczenie piwniczne, w którym urządzono kotłownię, nie spełnia warunków technicznych określonych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (§ 141 pkt 1), a prace, gdyby były dopuszczalne, w istocie stanowiłyby realizację nowej inwestycji, przez co nie stanowiłyby działań naprawczych.
Ze względu na ochronę zdrowia lub życia ludzkiego postanowiono decyzji nadać na podstawie art. 108 § 1 K.p.a. rygor natychmiastowej wykonalności.
Decyzją z dnia [...] maja 2016 r., nr [...],Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 104 w zw. z art. 138 § 2 K.p.a., art. 51 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 51 ust. 7, art. 81 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 83 ust. 2 P.b. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.
W uzasadnieniu organ wskazał, że w art. 28 ust. 1 P.b. (w brzmieniu po 27 czerwca 2015 r.) wprowadzono zasadę, iż roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę z zastrzeżeniem wyjątków określonych w art. 29 tejże ustawy. W art. 29 ust. 1 i 2 enumeratywnie w punktach wymieniono w ust. 1 "budowy", a w ust. 2 "wykonywanie robót budowlanych", których wykonanie nie wymaga pozwolenia na budowę, a które byłyby zwolnione z wymogu uzyskania przez inwestora pozwolenia na budowę. I tak, w art. 29 ust. 1 pkt 29 P.b. określono, że pozwolenia na budowę nie wymaga budowa instalacji elektroenergetycznych, wodociągowych, kanalizacyjnych, cieplnych i telekomunikacyjnych wewnątrz budynku. Ponadto, w art. 30 P.b. nie określono, że na budowę ww. instalacji wymagane jest dokonanie przez inwestora wcześniejszego zgłoszenia.
Ponadto, zgodnie z art. 51 ust. 1 P.b., właściwy organ w drodze decyzji: 1) nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego albo 2) nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania, albo 3) w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę - nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian.
W cyt. przepisie zostały przewidziane trzy wzajemnie wykluczające się sposoby prowadzenia postępowania naprawczego. Zatem, organ nadzoru budowlanego I instancji winien dokonać właściwiej kwalifikacji, co oznacza, że możliwe jest zastosowanie trybu określonego w art. 51 ust. 1 pkt 1 albo w pkt 2 P.b., przy czym warunkiem koniecznym jest prawidłowe ustalenie stanu faktycznego, co nie zostało należycie wykonane.
Z protokołu Komendy Powiatowej Straży Pożarnej z [...].03.2015 r. wynika, że w piwnicy budynku znajduje się podwieszony przy przewodzie kominowym piec gazowy zasilany gazem płynnym (propan-butan), który nie był użytkowany w trakcie kontroli (porozłączane przewody instalacji elektrycznej i odprowadzenia spalin). Natomiast w protokole nr [...] "z okresowej kontroli przewodów kominowych: dymowych oraz grawitacyjnych przewodów spalinowych i wentylacyjnych" określono, że E. L. podłączyła piec nieprawidłowo - do przewodu J. C. i zakazano palenia w przewodzie.
Ponadto, w protokole ustaleń z czynności kontrolno-rozpoznawczych w zakresie ochrony przeciwpożarowej z [...].02.2016 r. Komendy Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej wskazano, że piec zainstalowano w piwnicy w pomieszczeniu bez wentylacji o powierzchni 6,6 m2, który został podłączony do przewodu spalinowego użytkowanego przez J. C. Nieprawidłowe podłączenie powoduje zagrożenie dla życia lub zdrowia mieszkańców przedmiotowego budynku, przy czym powołano się na przepisy wynikające z rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, tj. § 141 pkt 1 zabraniający stosowania zbiorczych przewodów spalinowych i dymowych oraz § 145 stanowiący, że trzony kuchenne i kotły grzewcze mogą być przyłączone wyłącznie do własnego, samodzielnego przewodu kominowego dymowego o określonych parametrach i wymiarach.
Natomiast w protokole oględzin nr [...] z [...].02.2016 r. sporządzonym przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego stwierdzono, że E. L. "wpięła się w trzon kominowy przynależny zgodnie z podziałem (układem pomieszczeń) Pana C., co stanowi zagrożenie zaczadzenia, gdyż do tego samego kanału był wpięty piec Pana C."
Z powyższego nie wynika, jaki zakres robót został zrealizowany w celu wykorzystania pomieszczenia piwnicznego oraz kiedy te roboty zostały wykonane. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że przedmiotem postępowania była instalacja c.o. oraz kocioł c.o. na paliwo stałe, mimo że dokumenty zebrane w sprawie wskazują, iż przedmiotem postępowania winien być piec zasilany gazem płynnym (propan-butan) i jego nieprawidłowe podłączenie do przewodu dymowego. W tym zakresie organ nadzoru budowlanego I instancji naruszył art. 68 K.p.a., albowiem protokół nieodpowiadający wymaganiom formalnym określonym w tym przepisie nie może być podstawą ustaleń dotyczących okoliczności faktycznych sprawy (tak np. wyroku WSA w Warszawie z 22.09.2005 r., I SA/Wa 1285/04).
Zgodnie z § 133 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, instalację ogrzewczą wodną stanowi układ połączonych przewodów wraz z armaturą, pompami obiegowymi, grzejnikami i innymi urządzeniami, znajdujący się za zaworami oddzielającymi od źródła ciepła, takiego jak kotłownia, węzeł ciepłowniczy indywidualny lub grupowy, kolektory słoneczne lub pompa ciepła. To oznacza, że postępowanie administracyjne w sprawie samowolnego wykonania robót nie może obejmować zrealizowanej instalacji ogrzewczej (wodnej) znajdującej się wewnątrz obiektu, tak jak to prawdopodobnie przyjął w przedmiotowej sprawie organ I instancji.
Zatem przedmiot postępowania winien obejmować realizację pieca c.o. wraz z jego nieprawidłowym podłączeniem do przewodów dymowych, z uwzględnieniem w postępowaniu przepisów zawartych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz zmianę sposobu użytkowania część obiektu - pomieszczenia piwnicznego na pomieszczenie kotłowni.
Ponadto, z dokumentacji zebranej w aktach nie wynika, że organ badał dokumentację obiektu w zakresie przewodów dymowych, spalinowych i wentylacyjnych, albowiem zachodzi uzasadniona wątpliwość, czy badane podłączenie przedmiotowego pieca c.o. faktycznie wykonano poprzez wpięcie do przewodu wykorzystywanego dla potrzeb innego lokalu w tym obiekcie. Zatem niezbędna jest analiza dokumentacji obiektu, w tym sporządzenie schematów przewodów dymowych czy spalinowych, gdyż orzeczenie rozbiórki m.in. z powodu nieprawidłowego podłączenia jest przedwczesne.
Organ I instancji winien dokładnie ustalić, jaki zakres robót został zrealizowany w celu wykorzystania pomieszczenia piwnicznego (jaki piec c.o., jaka została wykonana instalacja, czy jest możliwe doprowadzenie pomieszczenia piwnicznego do jego wykorzystania jako kotłowni) oraz (w przypadku możliwości doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem), kiedy te roboty zostały wykonane.
Organ nadzoru budowlanego II instancji nie może uzupełnić postępowania w ww. zakresie, ponieważ w tej istotnej części postępowanie byłoby tylko jednoinstancyjne, co sprzeczne jest z art. 15 K.p.a.
Ponadto, w postępowaniu prowadzonym w trybie art. 51 P.b. organ nadzoru budowlanego I instancji nieprawidłowo ograniczył postępowanie dowodowe wyłącznie do badania zgodności wykonanych robót z przepisami technicznymi, pomijając kwestie dysponowania tytułem prawnym do nieruchomości (art. 3 pkt 11 P.b.), co w realiach rozpoznawanej sprawy oznacza de facto realizację inwestycji bez wiedzy i zgody pozostałych współwłaścicieli nieruchomości. Zatem konieczne jest zbadanie w postępowaniu dowodowym, czy inwestor dysponuje prawem do nieruchomości na cele budowlane, co nie zostało uczynione. Zgodnie z wyrokiem NSA z 26.03.2011 r., II OSK 2183/2011, niedopuszczalna jest taka interpretacja art. 51 ust. 7 P.b., według której roboty budowlane wykonane bez wymaganego pozwolenia na budowę mogą być uznane za zgodne z prawem w sytuacji, gdy inwestor nie wykazał prawa do dysponowania oznaczoną nieruchomością na cele budowlane.
Nie ma podstaw prawnych do tego, aby z kompetencji organów nadzoru budowlanego prowadzących postępowanie w trybie przepisów art. 50-51 P.b. wyłączyć uprawnienie do badania, czy inwestor posiada prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Nie ulega wątpliwości, że ww. roboty budowlane mogą ingerować w części wspólne przedmiotowego budynku mieszkalnego, jednakże nie zostało to ustalone. Tym samym, brak prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oznacza niemożność przeprowadzenia postępowania legalizacyjnego, a więc w konsekwencji prowadzi do orzeczenia nakazu na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 P.b., tj. rozbiórki samowolnie wykonanych robót budowlanych, albowiem bez dysponowania przez inwestora prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane nie ma możliwości doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem.
Ponadto, powyższe uchybienia stanowią naruszenie przepisów art. 7, art. 77 i art. 80 K.p.a oraz przepisów ustawy Prawo budowlane i ma to istotny wpływ na treść wydanego w sprawie rozstrzygnięcia.
Skargę na powyższą decyzję złożył J. C. wnosząc o jej uchylenie.
W uzasadnieniu skarżący wskazał, że decyzja organu I instancji odpowiadała przepisom prawa i powinna zostać utrzymana w mocy przez organ II instancji. PINB ustalił wszystkie istotne dla sprawy okoliczności faktyczne i prawne. Przeprowadzone zostały dokładne oględziny z udziałem mistrza kominiarskiego części nieruchomości, w której E. L. poczyniła prace - ustalono dokładnie, że w pomieszczeniu piwniczym budynku mieszkalnego zainstalowała ona c.o. wraz z montażem kotła na paliwo stałe. Kocioł podłączony został do kanału dymowego skarżącego. W toku oględzin dokładnie ustalono zakres prac, miejsce, w którym te prace wykonano oraz istniejące nieprawidłowości: brak wentylacji, światła dziennego, nie można otworzyć wyczystki kominowej, drewniane drzwi do kotłowni, podłączenie pod jeden kanał kominowy, z którego korzysta skarżący. Dodatkowo, organ I instancji skorzystał ze specjalistycznej opinii Komendy Państwowej Straży Pożarnej, która wydała opinię zakazującą dalszego użytkowania kotłowni.
Według wytycznych organu odwoławczego organ I instancji winien dokładnie ustalić, jaki zakres robót wykonano w pomieszczeniu piwnicznym (jaki piec, jaka instalacja, czy jest możliwe doprowadzenie tego pomieszczeniu do wykorzystania jako kotłowni). Te wszystkie elementy są już dokładnie ustalone w toku postępowania przed organem I instancji.
Ponadto, organ II instancji wskazał, że należało ustalić okres wykonania robót w przypadku możliwości ich zalegalizowania - organ I instancji wykluczył taką możliwość i ta okoliczność wobec ustalonego stanu faktycznego w spornym pomieszczeniu piwnicy jest nieistotna. Bez znaczenia jest także kwestia, czy wykonawca robót dysponuje tytułem prawnym do nieruchomości. Jest to okoliczność indyferentna w świetle przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dn. 12.04.2002 r., które statuuje konkretne wymogi techniczne dla budynków. Wszystkie te okoliczności (tytuł własności, termin wykonania prac, ich szczegółowy rodzaj) były znane organowi I instancji - szczegółowo odniósł się do nich w piśmie przewodnim przekazującym odwołanie do organu II instancji.
Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r. poz. 718 – dalej przywoływana jako P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W rozumieniu powyższych przepisów, sąd administracyjny bada legalność, czyli innymi słowy zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron, oraz z przepisami proceduralnymi, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej.
Sąd orzekając w sprawie nie kieruje się zasadami słuszności, czy też celowości i nie ocenia kwestionowanego w skardze rozstrzygnięcia z punktu widzenia zasad współżycia społecznego. Natomiast stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a., uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji lub postanowienia następuje wówczas, gdy sąd stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b), albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c).
Po myśli art. 134 § 1 P.p.s.a., rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 P.p.s.a.). W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 P.p.s.a, skarga podlega oddaleniu w oparciu o przepis art. 151 P.p.s.a.
Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia Sąd nie dopatrzył się w zaskarżonej decyzji naruszeń prawa skutkujących koniecznością jej uchylenia (art. 145 § 1 P.p.s.a.). Organ odwoławczy w prawidłowy sposób ustalił i wyjaśnił powody uchylenie zaskarżonej decyzji.
Bezsporne w sprawie była okoliczność wykonania przez E. L. (dalej zwaną inwestorką) prac budowlanych związanych z zainstalowaniem pieca c.o. oraz instalacji c.o. Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 27 P.b. (w wersji obowiązującej od 28.06.2015 r.), pozwolenia na budowę nie wymaga budowa instalacji elektroenergetycznych, wodociągowych, kanalizacyjnych, cieplnych i telekomunikacyjnych wewnątrz budynku (organ odwoławczy wskutek oczywistego błędu wskazał na pkt 29, co nie ma jednak znaczenia dla oceny zaskarżonej decyzji). Również art. 30 P.b. nie przewiduje konieczności zgłoszenia budowy instalacji cieplnej wewnątrz budynku.
Tym samym niezrozumiała jest treść decyzji organu I instancji, którą nakazano inwestorce dokonać demontażu instalacji c.o. Zważyć jednak należy, że art. 29 ust. 1 pkt 27 P.b. o cyt. wyżej treści obowiązuje dopiero (co wskazano wyżej) od 28.06.2015 r., wcześniej regulacja dotycząca instalacji cieplnych była odmienna, jednak organ I instancji w ogóle nie ustalił, kiedy inwestorka wykonała roboty będące przedmiotem sprawy.
Słusznie organ odwoławczy wskazał, że uzasadnienia zaskarżonej decyzji organu I instancji wynika, iż przedmiotem postępowania był kocioł c.o. na paliwo stałe, mimo że dokumenty zebrane w sprawie wskazują, iż przedmiotem postępowania winien być piec zasilany gazem płynnym (propan-butan) i jego nieprawidłowe podłączenie do przewodu dymowego. W tym właśnie zakresie organ I instancji winien zastosować art. 51 ust. 1 w zw. z ust. 7 P.b. regulujący postępowanie naprawcze. Organ winien więc rozważyć następujące postępowanie:
- 1) rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego albo
- 2) nałożenie obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania, albo
- 3) w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę - nałożenie, określając termin wykonania, obowiązku sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian.
Organ I instancji nie rozważył w należyty sposób powyższych uregulowań, co wynika, jak słusznie zauważył organ odwoławczy, z braku ustalenia w prawidłowy sposób stanu faktycznego. Wyraża to się m.in. we wspomnianym wcześniej nieprawidłowym ustaleniu, że mamy do czynienia z piecem na paliwo stałe, podczas gdy bezspornie przedmiotowy piec jest zasilany gazem propan-butan. Ponadto, jak już wspomniano, organ I instancji nie ustalił, kiedy zostały wykonane przez inwestorkę prace związane z zainstalowaniem pieca (co ma wpływ na to, jakie przepisy winny mieć zastosowanie w sprawie w związku ze wspomnianą ich zmianą w 2015 r.) oraz jaki był ich zakres oraz czy jest możliwe doprowadzenie pomieszczenia piwnicznego do jego wykorzystania jako kotłowni.
Podkreślić też trzeba, że w dokumentacji znajdującej się w aktach sprawy nie znajduje się żaden schemat istniejących przewodów dymowych, spalinowych i wentylacyjnych, z którego wynikałby sposób podłączenia do istniejących przewodów kominowych poszczególnych urządzeń, w szczególności nie można ustalić, czy możliwe jest podłączenie pieca inwestorki do innego przewodu, aby zadośćuczynić wymogom opisanym w § 141 i § 145 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Konsekwencją tego jest również brak możliwości zweryfikowania, czy inwestorka na pewno wpięła się w cudzy przewód kominowy. W tym kontekście nie ustalono również (zakładając, że faktycznie od jednego przewodu kominowego podpięte są dwa urządzenia), kto korzystał z tegoż przewodu jako pierwszy oraz czy i jakie są ustalenia współwłaścicieli nieruchomości odnośnie korzystania z istniejących przewodów kominowych.
Ponadto, jak wskazano wcześniej, organ I instancji nie wyjaśnił swojej decyzji w zakresie nakazania demontażu również, oprócz pieca c.o, instalacji c.o. w świetle treści § 133 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz cyt. wcześniej przepisów Prawa budowlanego, które nie przewidują konieczności uzyskania pozwolenia na budowę takiej instalacji, ewentualnie braku obowiązku zgłaszania zamiaru jej wykonania.
W końcu, słusznie w zaskarżonej do Sądu decyzji stwierdzono, że organ I instancji nie badał posiadania przez inwestorkę tytułu prawnego do nieruchomości na cele budowlane. Jak powszechnie przyjmuje się w orzecznictwie, w tzw. postępowaniu naprawczym prowadzonym na podstawie art. 50-51 P.b. organy nadzoru budowlanego nie są zwolnione z konieczności badania posiadania przez inwestora tytułu prawnego do nieruchomości na cele budowlane (tak np. wyrok NSA z 22.06.2016 r., II OSK 2566/14, LEX nr 2106686, wyrok NSA z 26.01.2014 r., II OSK 1290/14, LEX nr 1997893).
Mając na uwadze powyższe stwierdzić trzeba, że zarzuty skargi powołujące się na zgodność decyzji organu I instancji z prawem były bezzasadne, co skutkowało koniecznością oddalenia skargi na podstawie art. 151 P.p.s.a.