Uzasadnienie
Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję P. Inspektora Transportu Drogowego z dnia[...] maja 2015 r. o nałożeniu na A. S. kary pieniężnej. Przedmiotowa decyzja wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi została doręczona skarżącemu A. S. w dniu 28 grudnia 2016 r.
Pismem z dnia 27 stycznia 2016 r. A. S. wywiódł skargę na opisaną wyżej decyzję do sądu administracyjnego wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji.
Główny Inspektor Transportu Drogowego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, a w razie przywrócenia terminu do wniesienia skargi o jej oddalenie.
Na rozprawie w dniu 6 września 2016 r. pełnomocnik Skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu uzasadniając, iż przesyłka zawierającą zaskarżoną decyzję doręczona została Skarżącemu w dniu 28 grudnia 2015 r. Natomiast skarga została nadana w placówce pocztowej w dniu 27 stycznia 2016 r., co oznacza, iż termin do jej złożenia określony w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi został zachowany. W uzasadnieniu w/w wniosku pełnomocnik Skarżącego wskazał również, że w dniu 1 lutego 2016 r. Skarżący otrzymał zwrot przesyłki kierowanej do Głównego Inspektora Transportu Drogowego z adnotacją, że adresat się wyprowadził. Okazało się bowiem, że adres na, który została skierowana wymieniona przesyłka jest nieaktualny. W tych okolicznościach Skarżący w dniu 3 lutego 2016 r. ponownie wysłał skargę na aktualny adres organu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 i 87 § 1 i § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 718 z późn. zm.) - sąd może na wniosek przywrócić termin stronie, która bez swojej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do Sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej, można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć.
Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe. (por. postanowienie NSA z dnia 19 grudnia 2013 r., sygn. akt II GZ 752/13), czy nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą.
W ocenie Sądu wnioskodawca w niniejszej sprawie nie uprawdopodobnił, że nie dokonał czynności w terminie bez braku swojej winy. Okoliczności wymienione przez pełnomocnika Skarżącego, we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, nie mogą w ocenie Sądu w żadnym wypadku świadczyć o braku winy strony w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do wniesienia skargi, gdyż nie są to okoliczności, którym można przypisać charakter przeszkody nie dającej się przezwyciężyć. W szczególności za taką okoliczność nie można uznać tego, iż Skarżący adresując przesyłkę do Głównego Inspektora Transportu Drogowego wskazał błędny adres siedziby organu (podobnie NSA w postanowieniach: z 12 lutego 2015 r. II GSK 99/15 i 11 czerwca 2013 r. II GSK 937/13, oba dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
Zauważyć bowiem trzeba, iż w niniejszej sprawie organ w pouczeniu zaskarżonej decyzji wskazał właściwy i aktualny adres swojej siedziby, tj. Al. Jerozolimskie 94, 00-807 Warszawa. W tych okolicznościach wysłanie skargi na nieaktualny adres organu nie może być uznane za zachowanie szczególnej staranności ze strony Skarżącego.
Mając powyższe na uwadze należy uznać, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w przekroczeniu terminu, a zatem nie ma podstaw do przywrócenia terminu do złożenia skargi. W tym stanie rzeczy Sąd, w oparciu o art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.