Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 lutego 2023 r. nr KO.521/1/23 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Suwałkach, po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez E.C. (dalej powoływanego jako: "Skarżący") od pisma Wójta Gminy S. z dnia 9 grudnia 2022 r. nr PPZ.7226.16.2019.22 dotyczącego uzgodnienia trasy przebiegu przyłącza kanalizacji sanitarnej do działki nr [...] w m. K., na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 ze zm., dalej: "k.p.a."), stwierdziło niedopuszczalność odwołania.
Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym.
Wnioskiem z dnia 20 marca 2019 r. Skarżący zwrócił się do Wójta Gminy S. o wydanie zgody na zajęcie pasa drogowym - drogi gminnej, stanowiącej działkę o nr [...], celem budowy przyłącza kanalizacji sanitarnej do działki nr [...], obręb K., zgodnie z załączonym rysunkiem.
Wójt Gminy S. postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2019r. nr PPZ.7226.16.2019, na podstawie ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych, udzielił zezwolenia na czasowe zajęcie drogi gminnej nr [...] w celu budowy przyłącza kanalizacji sanitarnej do działki nr [...], obręb K. Wnioskiem z 21 czerwca 2019r. Skarżący wystąpił do Wójta Gminy S. o uzgodnienie nowej trasy ułożenia przyłącza wodociągowego i kanalizacji sanitarnej (wzdłuż działki nr [...]) do działki nr [...], zgodnie z propozycją przedstawioną na załączonej mapie projektu budowlanego przyłącza.
Pismem z dnia 12 lipca 2019r. Wójt Gminy S. nie wyraził zgody na nowozaprojektowany przebieg przyłącza wodociągowo – kanalizacyjnego.
Skarżący, na podstawie art. 227 k.pa., złożył do Rady Gminy S. skargę na Wójta Gminy S. wnosząc o ponownie rozpatrzenie jego wniosku z dnia 21 czerwca 2019r. i wydanie decyzji administracyjnej zgodnej z jego treścią.
Pismem z dnia 12 września 2019r. Skarżący sprecyzował swoje żądanie wnosząc o wydanie, w trybie art. 39 ust.3 ustawy o drogach publicznych, decyzji administracyjnej zawierającej zezwolenie na zlokalizowanie w pasie drogowym, stanowiącym działkę o nr [...], instalacji wodociągowej i kanalizacyjnej, zgodnie z projektem załączonym do wniosku z 21 czerwca 2019r.
Wójt Gminy S. decyzją z 10 października 2019r. nr PPZ.7226.16.2019 zezwolił Skarżącemu na umieszczenie w pasie drogowym drogi gminnej nr działki [...] urządzeń infrastruktury technicznej, niezwiązanej z potrzebami ruchu drogowego, tj. kolektora ściekowego w celu budowy przyłącza kanalizacji sanitarnej do działki nr [...] i ustalił opłatę roczną za umieszczenie w pasie drogowym tych urządzeń w kwocie 200 zł za rok.
Następnie postanowieniem z dnia 11 października 2019r. nr PPZ.7226.16.2019 udzielił zezwolenia na czasowe zajęcie drogi gminnej stanowiącej działkę o nr [...] w celu budowy przyłącza kanalizacji sanitarnej do działki o nr [...], obręb K. W dniu 4 listopada 2019r. Skarżący złożył odwołanie od ww. decyzji Wójta w części dotyczącej ustalenia opłaty rocznej, wnosząc jednocześnie o wydanie zgody na budowę kolektora ściekowego do działki o nr [...] w oparciu o ustawę z dnia 7 czerwca 2001r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (t.j. Dz.U. z 2023r., poz. 537).
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Suwałkach decyzją z dnia 10 grudnia 2019r. nr KO.521/4/19 uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia nakazując organowi I instancji ustalenie statusu drogi, zlokalizowanej na działce o nr [...] i wskazując, że zakresem przedmiotowym ustawy o drogach publicznych mogą być wyłącznie drogi publiczne.
Wójt Gminy S., po ponownym przeanalizowaniu sprawy, decyzją z dnia 31 stycznia 2020r. nr PPZ.7226.16.2019, na podstawie art. 105 § 1 k.p.a., umorzył prowadzone postępowania jako bezprzedmiotowe wskazując, że w toku postępowania ustalono, że działka o nr [...] jest drogą wewnętrzną, a więc nie mają do niej zastosowania przepisy ustawy o drogach publicznych.
Na skutek odwołania Skarżącego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Suwałkach decyzją z dnia 30 marca 2020r. nr KO.521/2/20 utrzymało w mocy skarżoną decyzję, uzasadniając, że z uwagi na niepubliczny (wewnętrzny) status drogi stanowiącej działkę o nr [...], Wójt Gminy nie był zobowiązany do decyzyjnego zajęcia stanowiska w zakresie proponowanego przebiegu przyłącza.
W dniu 28 maja 2020r. Skarżący ponownie zwrócił się do Wójta o wyrażenie zgody na lokalizację przyłącza kanalizacji sanitarnej, zgodnie z załączonym projektem zagospodarowania, w drodze zlokalizowanej na działce o nr [...].
Pismem z dnia 29 czerwca 2020r. Wójt Gminy S. poinformował Skarżącego, że przyłącze kanalizacji sanitarnej należy zaprojektować poza działką o nr [...], przy założeniu ewentualnej kolizji poprzecznej z ww. działką dojazdową.
W dniu 14 czerwca 2022r. Skarżący wystąpił do Wójta Gminy S. o uzgodnienie i wyznaczenie trasy ułożenia kolektora ściekowego przyłącza do istniejącej sieci kanalizacyjnej z działki nr [...] lub wydanie zaświadczenia zezwalającego na wykonanie przydomowej oczyszczalni ścieków na działce o nr [...].
W odpowiedzi na powyższe pismo Wójt Gminy S. pismem z 15 lipca 2022r. poinformował, że brak jest przesłanek do wydania zaświadczenia zezwalającego na budowę przydomowej oczyszczalni ścieków w sytuacji, gdy w pobliżu istnieje zbiorcza sieć kanalizacji sanitarnej. Dodatkowo organ wyjaśnił, że w celu uzgodnienia trasy przebiegu przyłącza kanalizacji sanitarnej należy przedłożyć projekt zagospodarowania terenu wraz z aktualnymi warunkami przyłączenia do sieci kanalizacji gminnej.
Wnioskiem z 10 listopada 2022r. Skarżący zwrócił się do Wójta o uzgodnienie trasy przebiegu przyłącza kanalizacji sanitarnej do działki nr [...] w miejscowości K. Do wniosku załączył projekt budowlany przyłącza oraz warunki ogólne i techniczne przyłączenia urządzeń kanalizacyjnych do wspólnej sieci wydane w dniu 6 czerwca 2022r.
W odpowiedzi na powyższy wniosek Wójt Gminy S. pismem z dnia 9 grudnia 2022 r. nr PPZ.7226.16.2019.22 poinformował Skarżącego, że przedmiotowe przyłącze należy zaprojektować poza ciągiem komunikacyjnym stanowiącym działkę nr [...], obręb K. Od powyższego pisma Skarżący wniósł odwołanie wskazując, że rozstrzygnięcie jego wniosku z 10 listopada 2022r. nastąpiło z ewidentnym naruszeniem prawa. Wyjaśnił, że sprawa o uzgodnienie ułożenia kolektora ścieków, łączącego jego działkę z istniejącą siecią kanalizacji sanitarnej Gminy, toczy się od 3 listopada 2018r. i pomimo upływu ponad czterech lat wciąż nie może uzyskać uzgodnienia. W ocenie Skarżącego wydane przez Wójta pismo z dnia 9 grudnia 2022r., zgodnie z uzasadnieniem wyroku WSA w Białymstoku II SA/Bk 87/21, należy potraktować jako decyzję o odmowie, na którą przysługuje odwołanie.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Suwałkach nie podzieliło argumentacji Skarżącego i postanowieniem z 13 lutego 2023r. nr KO.521/1/23, wydanym na podstawie art. 134 k.p.a., stwierdziło niedopuszczalność złożonego odwołania z przyczyn przedmiotowych. W ocenie SKO pismo Wójta z dnia 9 grudnia 2022 r. informujące Skarżącego o potrzebie zaprojektowania przyłącza kanalizacji sanitarnej do działki nr [...] w miejscowości K. poza ciągiem komunikacyjnym, nie stanowi decyzji administracyjnej organu pierwszej instancji, ani też postanowienia kończącego postępowanie przed tym organem, od których przysługiwałby środki zaskarżenia (odwołanie, zażalenie) do SKO.
Skargę na powyższe postanowienie do tut. sądu administracyjnego złożył Skarżący zarzucając mu:
- - naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na uchyleniu się Kolegium od obowiązku nałożonego na organy administracji przez art. 7 k.p.a. poprzez bezkrytyczne przyjęcie, iż pismo Wójta Gminy S. z dnia 9 grudnia 2022 r. informujące o potrzebie zaprojektowania przyłącza kanalizacji sanitarnej do działki nr [...] poza ciągiem komunikacyjnym działki nr [...] stanowiącej własność Gminy S., nie stanowi decyzji administracyjnej organu pierwszej instancji, ani też postanowienia kończącego postępowanie przed tym organem, od którego przysługują środki zaskarżenia do SKO. Tymczasem, zdaniem Skarżącego, pismo to kończy postępowanie, gdyż zawiera warunek niemożliwy do spełnienia, albowiem sieć kanalizacyjna znajduje się w działce nr [...] (ciąg komunikacyjny) i nie ma fizycznej możliwości przyłączenia się do kanalizacji poza tą działką;
- - naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na uchyleniu się Kolegium od realizacji obowiązku rozstrzygnięcia merytorycznie wniosku Skarżącego poprzez wydanie zezwolenia na umiejscowienie w gruncie działki nr ewid. [...] kolektora ścieków bytowych umożliwiającego odprowadzenie ścieków z działki nr ewid. [...] oraz udzielenia pełnomocnictwa dla Skarżącego pozwalającego mu na złożenie w Starostwie Powiatowym w S1. oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością (działką nr [...]) na cele budowlane.
W oparciu o powyższe zarzuty Skarżący wniósł o nakazanie organowi I lub II instancji wydanie zaświadczenia (potwierdzenia), że każdoczesnemu właścicielowi nieruchomości stanowiącej działkę gruntu oznaczoną numerem [...] w obrębie K. przysługuje prawo dysponowania działką o nr [...] na cele budowlane w zakresie niezbędnym do wybudowania przyłączy kanalizacyjnych, wodociągowych, elektroenergetycznych, gazowych, cieplnych i telekomunikacyjnych, które to zaświadczenie jest niezbędne do dokonania zgłoszenia budowy ww. przyłączy właściwemu miejscowo organowi administracji architektoniczno-budowlanej (art. 30 ust. 1 pkt 1 Ustawy Prawo budowlane).
W uzasadnieniu skargi jej autor zaakcentował, że po pierwsze działka nr [...] stanowi własność Gminy S., co implikuje prawo mieszkańców do korzystania z niej zgodnie z przeznaczeniem (ciąg komunikacyjny - droga wewnętrzna). Po drugie, działka nr 1[...] została wywłaszczona z rąk prywatnych właścicieli decyzją z dnia 5 czerwca 1991 r. Urzędu Rejonowego w S1., za odszkodowaniem zapłaconym ze środków publicznych. Po trzecie, wywłaszczenie odbyło się na rzecz Gminy S. jako inwestycja celu publicznego z przeznaczeniem na drogę. Fakt zaś, że Rada Gminy S., pomimo upływu ponad 30 lat od momentu wywłaszczenia, nie znalazła czasu na podjęcie stosownej uchwały o zaliczeniu tej drogi do kategorii dróg gminnych, w żadnym przypadku nie powinien wywoływać negatywnych skutków dla okolicznych mieszkańców. Po czwarte, w działce nr [...] umieszczone są gminne sieci wodociągowa, kanalizacyjna i elektroenergetyczna, do których podłączone są domy zbudowane na przylegających działkach.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Dodatkowo Kolegium podkreśliło, że pismo Wójta Gminy S. z dnia 9 grudnia 2022 r. udzielające Skarżącemu odpowiedzi na jego wniosek z dnia 10 listopada 2022 r. nie jest aktem administracyjnym podlegającym zaskarżeniu, gdyż nie posiada podstawowego elementu decyzji, tj. rozstrzygnięcia, a stanowi tylko wyjaśnienie organu, jakie czynności winien wykonać Skarżący w związku ze złożonym wnioskiem. W ocenie SKO, pismo to wbrew twierdzeniom Skarżącego nie rozstrzyga jego wniosku ani w sposób pozytywny ani negatywny. Żaden przepis prawa nie pozwala bowiem Wójtowi Gminy na decyzyjne określenie uzgodnienia trasy przebiegu przyłącza kanalizacyjnego.
W piśmie stanowiącym uzupełnienie skargi z dnia 28 kwietnia 2023r. Skarżący podtrzymał wniosek, że pismo Wójta z 9 grudnia 2022r. jest postanowieniem kończącym postępowanie przed tym organem, gdyż zawiera warunek niemożliwy do spełnienia. Z ostrożności procesowej Skarżący wniósł o uznanie, że zaskarżone pismo Wójta jest postanowieniem o odmowie wydania zaświadczenia określonej treści w rozumieniu art. 219 k.p.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie, z uwagi na zakres podniesionych w skardze zarzutów, wyjaśnić należy, iż stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz.U. z 2022 r., poz. 2492) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2023 r., poz. 259, dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach owej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia, nie będąc przy tym związany granicami skargi, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne. Przy czym rozstrzygając daną sprawę sąd, co zasady niezwiązany zarzutami i wnioskami skargi (art. 134 § 1 p.p.s.a.), może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.
Sąd uwzględniając skargę na decyzje lub postanowienie uchyla tą decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Przeprowadzona w takim zakresie kontrola zaskarżonego postanowienia wykazała, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem w okolicznościach faktycznych sprawy nie doszło do naruszenia przepisów prawa.
Przede wszystkim na uwzględnienie nie zasługiwał zawarty w skardze wniosek o nakazanie organowi wydanie zaświadczenia, że każdoczesnemu właścicielowi nieruchomości stanowiącej działkę oznaczoną numerem [...] przysługuje prawo dysponowania działką o nr [...] na cele budowlane w zakresie niezbędnym do wybudowania przyłączy kanalizacyjnych, wodociągowych, elektroenergetycznych, gazowych, cieplnych i telekomunikacyjnych. Jak wynika bowiem z opisanego powyżej zakresu właściwości sąd administracyjny, nie jest sądem, do którego kompetencji należy orzekanie w przedmiocie tego typu roszczeń.
Przed merytoryczną oceną zakwestionowanego rozstrzygnięcia sąd pragnie też wskazać, że do zarzutów i argumentacji Skarżącego podchodził ze zrozumieniem. Oczywistym jest bowiem, że każdy właściciel jest zainteresowany przyłączeniem należącej do niego nieruchomości do istniejącej sieci czy to kanalizacyjnej, czy to wodociągowej, a już zwłaszcza, gdy postępowanie w rzeczonym zakresie nadmiernie się wydłuża (tak jak to miejsce w przedmiotowej sprawie) i nie przynosi oczekiwanego skutku. Każdy zaniepokojony właściciel ma zatem prawo poszukiwać ochrony na drodze administracyjnej bądź cywilnej, w celu ochrony swojego interesu prawnego.
W niniejszej sprawie, co trzeba podkreślić w kontekście oczekiwań zawartych w skardze, przedmiotem kontroli sądu jest wyłącznie postanowienie wydane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdzające niedopuszczalność odwołania złożonego przez Skarżącego od pisma Wójta Gminy S. z dnia 9 grudnia 2022r. W piśmie tym poinformowano Skarżącego o potrzebie zaprojektowania przyłącza kanalizacji sanitarnej do działki nr [...] poza ciągiem komunikacyjnym drogi wewnętrznej, należącej do Gminy i stanowiącej działkę nr [...]. Przedmiotowe pismo stanowiło z kolei odpowiedź na wniosek Skarżącego o uzgodnienie trasy przebiegu przyłącza kanalizacji sanitarnej do działki nr [...], zaprojektowanej wzdłuż działki nr [...].
Kontrolowane postanowienie zostało wydane w trybie art. 134 k.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Regulacja ta wyznacza zakres postępowania organu II instancji określanego w doktrynie mianem wstępnego, rozpoczynającego działanie organu wyższego stopnia od badania zaistnienia przesłanek formalnych dopuszczalności odwołania. Na tym etapie postępowania organ II instancji jest obowiązany ocenić, czy odwołanie jest dopuszczalne i czy zostało wniesione w terminie. Jeżeli czynności postępowania wstępnego ujawnią brak formalnych przesłanek odwołania, to obowiązkiem organu jest wydanie postanowienia, kończącego ostatecznie postępowanie w sprawie. Akt ten nie tylko kończy etap postępowania wstępnego, lecz jednocześnie całe postępowanie drugoinstancyjne.
Dopiero pozytywny rezultat wskazanych czynności rodzi automatycznie prawo i jednocześnie obowiązek organu II instancji zbadania sprawy i jej rozstrzygnięcia. Oznacza to, że jedynie po ustaleniu przez organ wyższego stopnia, że środek zaskarżenia został skutecznie wniesiony, może on badać kwestie materialnoprawne sprawy. Cytowany przepis nie określa, jakie warunki decydują o dopuszczalności bądź niedopuszczalności odwołania, wynikają one jednak z innych przepisów procesowych stanowiących o przedmiocie zaskarżenia i toku postępowania. Niedopuszczalność odwołania może wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowym, jak i podmiotowym.
W zaistniałym stanie faktycznym bezpośrednim powodem uznania, że wniesione przez Skarżącego odwołanie jest niedopuszczalne było stwierdzenie, że pismo Wójta Gminy S. z dnia 9 grudnia 2022 r. nie jest aktem administracyjnym podlegającym zaskarżeniu, gdyż nie posiada podstawowego elementu decyzji jakim jest rozstrzygnięcie. Zasadniczy spór w sprawie dotyczy zatem wyjaśnienia formy powyższego pisma, a mianowicie czy pismo Wójta zawierające opisaną wyżej treść jest rozstrzygnięciem, od którego służy odwołanie na podstawie art. 127 k.p.a., tak jak domaga się tego Skarżący, czy jest to wyłącznie oświadczenie organu co do czynności jakie winien wykonać Skarżący w związku ze złożonym wnioskiem. Od wytłumaczenia powyższej kwestii zależy zasadność zastosowania przez Kolegium art. 134 k.p.a. jako podstawy stwierdzenia niedopuszczalności wniesionego przez Skarżącego - odwołania.
Przy tak wyeksponowanym zagadnieniu skład orzekający podziela stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu, że przedmiotowe pismo Wójta nie jest decyzją administracyjną, o której mowa w art. 104 § 1 k.p.a., a tym bardziej decyzją o odmowie, na którą przysługuje odwołanie, czego domaga się Skarżący.
Żaden przepis obowiązującego prawa nie upoważnia bowiem Wójta do decyzyjnego uzgodnienia trasy przebiegu przyłącza kanalizacyjnego w drodze wewnętrznej, a tego typu kategorię drogi stanowi działka o nr [...]. W ocenie sądu rozstrzyganie kwestii związanych z umieszczeniem w pasie drogowym drogi wewnętrznej (niezaliczonej do żadnej kategorii dróg publicznych), stanowiącej własność gminy, urządzeń infrastruktury technicznej niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego odbywa się co do zasady nie w formie decyzji administracyjnej ale poprzez zawarcie stosownej umowy pomiędzy gminą, a inwestorem. Do tego typu dróg wewnętrznych należących do gminy, nie stosuje się bowiem ustawy o drogach publicznych. Powyższa konkluzja, aczkolwiek nie wybrzmiała wprost z pisma Wójta z dnia 9 grudnia 2022r., to analogiczna wniosek wynika z wydanej w toku prowadzonego postępowania administracyjnego - decyzji Wójta Gminy S. z 31 stycznia 2020r. umarzającej postępowanie w przedmiocie umieszczenia w pasie drogowym drogi nr działki [...] urządzeń infrastruktury technicznej. Przedmiotowa decyzja została utrzymana w mocy ostateczną decyzją SKO w Suwałkach z 30 marca 2020r.
Jak wynika natomiast z art. 24 i 25 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz.U. z 2023r., poz. 344) drogami wewnętrznymi położonymi na terenie stanowiącym własność danej gminy gospodaruje dana gmina, a konkretnie wójt. Formy gospodarowania nieruchomościami określa z kolei art. 23 ust. 1 tej ustawy, zgodnie z którym gospodarowanie nieruchomościami polega w szczególności na zbywaniu, nabywaniu, wynajmowaniu, użyczaniu nieruchomości wchodzących w skład gminnego zasobu. Pod pojęciem gospodarowania nieruchomościami należy rozumieć także takie działania jak zamiana, zrzeczenie się, oddanie w użytkowanie wieczyste oraz obciążanie ograniczonymi prawami rzeczowymi (w tym służebnością). Na potrzeby umieszczania obiektów budowlanych w pasie drogi wewnętrznej (w tym urządzeń infrastruktury technicznej) może być wykorzystywana każda z powyższych form gospodarowania nieruchomościami.
Wskazane przepisy prawne niewątpliwie nie pozwalają na zaliczenie kwestii odmowy uzgodnienia trasy przebiegu przyłącza kanalizacji sanitarnej w działce stanowiącej drogę wewnętrzną należącą do Gminy, do materii rozstrzyganych na podstawie decyzji administracyjnej. Żaden przepis obowiązującego prawa, w tym również przywołana przez Skarżącego ustawa z dnia 7 czerwca 2001r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, nie upoważnia, a tym bardziej nie zobowiązuje Wójta, to decyzyjnego uzgodnienia trasy przebiegu przyłącza kanalizacji sanitarnej w drodze wewnętrznej, należącej do Gminy. W tym zakresie aktualna pozostaje teza zawarta w postanowieniu tut. sądu z 23 października 2008r. sygn. akt II SAB/Bk 16/08 (CBOSA), że wydanie uzgodnienia projektu budowlanego w zakresie przyłączy wodociągowych i kanalizacyjnych, poprzedzone ustaleniem warunków przyłączenia należy do sfery "dominium", a nie do sfery,,imperium" gminy. Innymi słowy gmina w przedmiotowej sprawie działała jako podmiot stosunku cywilno - prawnego, a nie organ administracji publicznej.
W kontrolowanej sprawie mamy zatem bezsprzecznie do czynienia, jak prawidłowo uznało Kolegium w zaskarżonym postanowieniu, z niedopuszczalnością odwołania z przyczyn przedmiotowych. Wynika to z faktu, że pismo Wójta Gminy S. z dnia 9 grudnia 2022 r. będące odpowiedzią na wniosek Skarżącego z dnia 10 listopada 2022r. nie ma charakteru decyzji administracyjnej, gdyż sporna sprawa, jak wyjaśniono wyżej, ma charakter cywilnoprawny, i brak było podstawy prawnej do wydania w tym przedmiocie decyzji administracyjnej. W przedstawionym stanie faktycznym i prawnym Kolegium było zatem zobowiązane do stwierdzenia w trybie art. 134 k.p.a. niedopuszczalności odwołania złożonego od ww. pisma.
Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę nie uwzględnił też wniosku Skarżącego o uznanie pisma Wójta z 9 grudnia 2022r. za postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia. Należy bowiem podkreślić, że wniosek Skarżącego z 10 listopada 2022r. nie mieścił się w kategoriach określonych w art. 217 § 1 i 2 k.p.a. i art. 218 § 1 k.p.a., a zatem w ogóle nie nadawał się do oceny w kontekście możliwości wydania zaświadczenia.
W tym stanie rzeczy uznać należało, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę oddalił na podstawie 151 p.p.s.a.
Sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a.