Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 sierpnia 2008 r. tut. Sąd umorzył postępowanie wywołane wnioskiem S. F. Z. w B. z dnia 9 czerwca 2008 r. o zmianę postanowienia w przedmiocie prawa pomocy. Powyższe postanowienie wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 22 sierpnia 2008 r. (k. 129). W ustawowym terminie środek odwoławczy od w/w postanowienia nie został złożony.
W dniu 13 października 2008 r. skarżące S. złożyło pismo zatytułowane odwołanie na postanowienie z dnia 21 sierpnia 2008 r., wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu (k.143-146).
Zarządzeniem tut. Sądu z dnia 6 kwietnia 2009 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do sprecyzowania wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na w/w postanowienie.
W odpowiedzi na przedmiotowe wezwanie, pełnomocnik skarżącego poinformował, że z uwagi na brak kontaktu ze skarżącym S., nie może się do przedmiotowego pisma ustosunkować.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 86 §1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej cytowanej: p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z treści art. 87 p.p.s.a. wynika natomiast, że warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie łącznie trzech przesłanek, a mianowicie: wniesienia przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła jej dochowania terminu, dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, oraz uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony.
Uchybienie terminu w przedmiotowej sprawie jest bezsporne, wobec czego zasadnym było złożenie wniosku o przewrócenie terminu do wniesienia zażalenia.
Podkreślić jednak należy, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna uchybienia terminowi istniała przez cały czas, aż do momentu jej ustania (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2006, s. 207-209). Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności strony przy dokonaniu tej czynności (tak: NSA w wyroku z dnia 11 lutego 2003 r., II SA 4162/01, Monitor Prawniczy 2003, nr 8, s. 340). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
Natomiast dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę, czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, winny skutkować odmową przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności.
W okolicznościach niniejszej sprawy, skarżące S. nie dołożyło wymaganej, w tego typu sytuacjach, miary staranności. Podkreślić, bowiem należy, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia nie zawiera żadnego uzasadnienia, nie wskazano w nim też żadnych przyczyn uchybienia terminu. Także pełnomocnik skarżącego, pomimo wezwania Sądu z dnia 6 kwietnia 2009 r., z uwagi na niemożność nawiązania kontaktu ze stroną skarżącą, nie powołał żadnych okoliczności, które uprawdopodobniłyby brak winy S. w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia. Taka sytuacja faktyczna jest niewątpliwie przejawem zaniedbania własnych spraw przez skarżące S. i niedostateczną starannością w ich prowadzeniu, a zatem nie może stanowić o braku winy. Dodatkowo wskazać należy, iż ani skarżący, ani jego pełnomocnik nie określił daty ustania przyczyny uchybienia terminu do dokonania wymaganej czynności.
Z powyższych względów, wniosek skarżącego należało oddalić, na podstawie art. 86 i 87 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o czym orzeczono w sentencji.