Uzasadnienie
Skarżący A. C. w piśmie datowanym na [...] lipca 2007 r. skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, zatytułowanym: "pozew o zapłatę odszkodowania" wniósł o zasądzenie od Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. odszkodowania w kwocie 15.346 zł.
Skarżący powołując się na treść art. 160 § 3 kpa wskazał, iż "odszkodowanie przysługuje od organu, który wydał decyzję z naruszeniem przepisu art. 156 § 1 kpa". Tymczasem tutejszy Sąd wyrokiem z dnia 17 marca 2005 r. sygn. akt II SA/Bk 24/05 stwierdził nieważność zaskarżonej przez niego decyzji Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji odmawiającej przyznania uprawnień kombatanckich stwierdzając, iż dotknięta jest ona wadą nieważności opisaną w art. 156 § 1 pkt 3 kpa. W następstwie tego orzeczenia Kierownik Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. decyzją z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...] uchylił własną decyzję z dnia [...] lipca 2000 r. o odmowie przyznania uprawnień kombatanckich i przyznał uprawnienia kombatanckie.
W tym stanie faktycznym i prawnym skarżący wnosi o zasądzenie stosownego odszkodowania od Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z tytułu nieopłaconego dodatku kombatanckiego w okresie od [...] lipca 2000 r. do [...] listopada 2005 r. naliczonego na podstawie pisma ZUS Z. z dnia [...] grudnia 2006 r.
Dodatkowo w piśmie z dnia [...] sierpnia 2007 r. skarżący podkreślił, iż jego intencją nie jest kwestionowanie w niniejszym postępowaniu decyzji Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia [...] listopada 2005r. nr [...], gdyż jest ona dobra i zgodna z obowiązującym prawem. Pozew o odszkodowanie złożył w następstwie stwierdzenia przez WSA w B. nieważności decyzji z dnia [...] listopada 2004 r. i tej sprawy on dotyczy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Skarga powyższa, jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu.
Zgodnie z treścią przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz przepisu art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje, postanowienia i inne akty z zakresu administracji publicznej, a także skarg na bezczynność i polega na badaniu zgodności tych czynności i aktów z przepisami prawa materialnego oraz prawa procesowego.
Żądanie skarżącego o zasądzenie odszkodowania nie należy do kognicji sądów administracyjnych. Skarga nie dotyczy żadnej sprawy administracyjnej rozpoznawanej indywidualną decyzją administracyjną ani żadnej sprawy, która zgodnie z art. 3 § 2 ustawy należy do właściwości sądów administracyjnych.
Jednocześnie zauważyć należy, iż przepis art. 160 kpa, na który powołuje się skarżący aktualnie już nie obowiązuje, został bowiem uchylony przez art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2004 r. Nr 162, poz.1692) z dniem 1 września 2004 r. Kwestie związane z odpowiedzialnością Skarbu Państwa za szkody wyrządzone przez wydanie prawomocnego orzeczenia lub ostatecznej decyzji (po stwierdzeniu we właściwym postępowaniu ich niezgodności z prawem) reguluje przepis art. 417¹ § 2 kodeksu cywilnego dodany przez art. 1 pkt 2 wyżej cytowanej ustawy zmieniającej.
Do dochodzenia roszczeń odszkodowawczych w oparciu o art. 417¹ § 2 kodeksu cywilnego właściwy jest sąd powszechny, a nie sąd administracyjny. Taki pogląd został zaprezentowany między innymi w postanowieniu WSA w Białymstoku z dnia 25 kwietnia 2006 r. sygn. akt II SA/Bk 193/06 oraz z dnia 15 lutego 2007 r., sygn. akt II SA/Bk 90/07).
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnemu (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), jeżeli dana sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, sąd ten skargę odrzuca. Tak też należało postąpić ze skargą niniejszą.