Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] maja 2014 r. Wojewoda P. utrzymał w mocy decyzję Starosty B. z dnia [...] maja 2014 r., którą ustalono na rzecz L. B. G. – S. odszkodowanie w wysokości 51.607,00 zł za nieruchomość oznaczoną jako działki nr [...], [...] i [...], położoną w K. oraz zobowiązano Gminę C. do wypłacenia odszkodowania na rzecz uprawnionej.
Gmina C. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji motywując swoje żądanie bardzo trudną sytuacją finansową. Wskazano, że w budżecie Gminy nie ma obecnie środków na wypłatę odszkodowania w ustalonej wysokości, czego potwierdzeniem jest uchwała budżetowa. W uchwale tej, jak podkreślono we wniosku, środki przeznaczone na odszkodowania zostały przewidziane w wysokości 290.000 zł, a ewentualne przeniesienie środków z innych działów doprowadzi do konieczności zaniechania finansowania obowiązkowych zadań spoczywających na Gminie. Autor wniosku podkreślił jednocześnie, że przekazanie ustalonego odszkodowania na rzecz uczestniczki postępowania doprowadzi do braku możliwości jego późniejszego odzyskania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, cytowanej dalej: p.p.s.a. (t.j. Dz. U. z 2012r. nr 270 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z powyższego przepisu wynika, że instytucja wstrzymania może dotyczyć jedynie takich aktów, które kwalifikują się do dobrowolnego lub przymusowego wykonania. Bezspornie decyzja ustalająca wysokość odszkodowania za nieruchomość do takiej kategorii aktów należy. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest też pogląd, iż uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na wnioskodawcy. Zatem w celu wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenie skutków wnioskodawca ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających stwierdzić, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne.
Uwzględniając powyższe uwagi oraz powołaną we wniosku argumentację Sąd doszedł do przekonania, że w niniejszej sprawie skarżąca Gmina nie wykazała, że realne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków może zaistnieć w wypadku odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca stwierdziła wprawdzie, że nie ma obecnie środków na wypłatę odszkodowania w ustalonej wysokości tj. 51.607,00 zł, tym nie mniej z załączonej uchwały budżetowej na rok 2014 wynika, że środki przeznaczone na odszkodowania zostały przewidziane w wysokości 290.000 zł, a więc w kwocie znacznie przewyższającej ustalone odszkodowanie. Gmina nie wykazała jednocześnie, iż aktualnie nie dysponuje już przewidzianymi w uchwale środkami.
Z podanych względów nie można zatem przyjąć, że konieczność wypłaty odszkodowania, przy uwzględnieniu aktualnego stanu finansowego Gminy, spowodować może niebezpieczeństwo powstania znacznej szkody w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. Gmina, w świetle faktu, iż postępowanie w niniejszej sprawie toczy się od ubiegłego roku, winna była zabezpieczyć środki finansowe na zaspokojenie roszczeń wobec właściciela przejętej nieruchomości. Brak podjęcia właściwych kroków w tym kierunku obciąża tylko i wyłącznie Gminę i nie może stanowić przesłanki do udzielenia jej ochrony tymczasowej w niniejszym postępowaniu. Podkreślenia wymaga też, że wywłaszczenie odbywać się musi za słusznym odszkodowaniem, nie można zatem stwarzać sytuacji, w której polityka fiskalna i zła sytuacja finansowa organów samorządu terytorialnego prowadzić będzie do naruszenia zasad zawartych w Konstytucji RP (tak NSA w postanowieniu z dnia 29 stycznia 2014r. I OZ 31/14, dostępnym w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
W ocenie Sądu w sprawie nie wystąpią także trudne do odwrócenia skutki, albowiem nałożony na Gminę obowiązek zapłaty odszkodowania ma charakter świadczenia pieniężnego, a z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są odwracalne. W razie zatem uwzględnienia skargi Gminy wypłacona kwota zostanie zwrócona na jej rzecz. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, iż każde rozstrzygnięcie administracyjne zobowiązujące do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego. Nie jest to jednak sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, polegająca na wstrzymaniu wykonania takiego aktu. Dlatego w takiej sytuacji koniecznym jest wykazanie konkretnych przesłanek wskazujących na trudną sytuację materialną wnioskującego o wstrzymanie wykonania aktu oraz wykazanie, że uszczuplenie tego majątku o kolejne sumy grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienia NSA z dnia 13 grudnia 2012r., sygn. akt I GSK 1538/12; z dnia 19 kwietnia 2012r., sygn. akt II FSK 404/12; z dnia 28 marca 2012r., sygn. akt II GSK 385/11 – orzeczenia dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Takich okoliczności skarżąca w niniejszej sprawie nie przedstawiła.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na mocy art. 61 § 3 i 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.