Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...].07.2017r. znak [...] Wójt Gminy J. orzekł o ustaleniu opłaty adiacenckiej w kwocie 1049,40zł. z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, położonej w obrębie I. gm. J. stanowiącej działku Nr [...] wskutek podziału działki Nr [...] zatwierdzonego decyzją wydaną z upoważnienia Wójta Gminy J. Nr [...] z dnia [...] maja 2015r. obciążając Pana A. B.i Pana K. B. po 524,70zł. stosownie do ich udziału we współwłasności nieruchomości po ½ ustalonej kwoty.
Wysokość opłaty adiacenckiej organ ustalił w oparciu o sporządzony operat szacunkowy przez biegłego rzeczoznawcę. Dokonując oceny tego operatu organ wskazał, iż został on sporządzony zgodnie z prawem, a ustalona wysokość wzrostu określonej nieruchomości w stosunku do jej wartości przed podziałem jest wynikiem dokonanego podziału. Uzasadniało to wydanie decyzji o treści wskazanej na wstępie na podstawie art. 98 a ust. 1 i ust. 1a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2016 poz. 2147 ze zm.).
Odwołania wniesionego przez Pana K. B., w którym podnosił on, że wartość nieruchomości w wyniku podziału nie wzrosła, a także wskazywał na wadliwie dokonany szacunek nieruchomości, ponieważ nie dotyczył całości nieruchomości, w skład której wchodziła określona działka, Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie uwzględniło i utrzymało zaskarżona decyzję organu I instancji w mocy – decyzją z dnia [...].09.2017 r. znak [...].
Kolegium stwierdziło, że ustalenie wysokości opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości przez organ I instancji nastąpiło zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. W sprawie został sporządzony operat szacunkowy, z którego wynika, że na skutek podziału nieruchomości Nr [...] na cztery działki wzrosła jej wartość. Operat ten został sporządzony w sposób prawidłowy i zgodny z prawem, co dawało podstawę do wydania przez organ
I instancji decyzji ustalającej wysokość opłaty adiacenckiej w myśl art. 95 a ust. 1 i 1 a ustawy o gospodarce nieruchomościami.
W skardze na powyższą decyzję skarżący K. B. zarzucił wadliwość sporządzonego operatu szacunkowego ponieważ rzeczoznawca nie dokonał wyceny całej nieruchomości, w skład której wchodziła określona działka, a wycena objęto jedynie działki powstałe w wyniku podziału z wyłączeniem działki przeznaczonej pod drogę.
Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skargę należy uznać za uzasadnioną.
mimo, iż skarżący nie wskazał wprost na naruszenie art. 98 a ustawy o gospodarce nieruchomościami, to w istocie zarzuty skargi dotyczą jego naruszenia przez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na tym, że do ustalenia czy w wyniku podziału wzrosła wartość nieruchomości uzasadniająca ustalenie opłaty adiacenckiej organy przyjęły wartość określonej działki, a nie całej nieruchomości, w skład której wchodziła działka i zarzut ten Sąd uznał za zasadny.
Dzielona działka o Nr [...], z której wyniku podziału powstały działki o Nr [...] wchodzi w skład nieruchomości, dla której urządzona jest księga wieczysta o Nr [...] i obejmuje oprócz tej działki także działki o Nr [...], które według wyjaśnień skarżącego złożonych na rozprawie obejmują jeden obszar.
Art. 98 a ustawy określający warunki ustalenia opłaty adiacenckiej mówi o podziale nieruchomości. Pojęcie nieruchomości zostało zdefiniowane w art. 4 pkt 1 ugn i nie ulega wątpliwości, że nie można go utożsamiać z pojęciem działki zdefiniowanym w ugn w art. 4 pkt 3, która także może stanowić nieruchomość, ale tylko w wypadku gdy ma założoną odrębną księgę wieczystą.
W okolicznościach niniejszej sprawy przedmiotem wyceny przed jak i po podziale winna być cała nieruchomość zapisana w księdze wieczystej, a nie jej część w postaci działki [...] jak to błędnie przyjęły organy uznając operat rzeczoznawcy za sporządzony zgodnie z prawem. Tym samym sporządzony operat wyceniający wartość działki [...] przed podziałem oraz powstałych z podziału tej działki działek o nr [...] nie mógł stanowić podstawy do ustalenia opłaty adiacenckiej, o której mowa w art. 98 a ustawy o gospodarce nieruchomościami.
Ponownie rozpoznając sprawę organ winien zatem rozstrzygnąć o ewentualnym ustaleniu opłaty adiacenckiej w oparciu o operat szacunkowy przedmiotem którego będzie wycena całej nieruchomości, a nie jej części w postaci działki nr [...] o ile istotnie będzie wykazane, że wzrost wartości nieruchomości będzie wynikał z jej podziału.
Z powyższych względów sąd orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jednocześnie uchylając decyzję organu I instancji na podstawie art. 135 tej ustawy.
O kosztach orzeczono zgodnie z art. 200 powyżej wskazanej ustawy.