Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] listopada 2007 r. S. P. P. w B. wywiodło skargę na czynność Prezydenta Miasta Ł. w przedmiocie zmian w organizacji ruchu drogowego - zatwierdzenia stałej organizacji ruchu "Zakaz wjazdu pojazdów ciężarowych o dopuszczalnej masie całkowitej ponad 10T do miasta Ł. w godzinach nocnych 22 – 6".
Następnie podczas rozprawy w dniu [...] stycznia 2008 r. skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej czynności w trybie art. 61 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, albowiem wydany w dniu [...] października 2007 r. znak [...] nakaz Wojewody P. o powstrzymaniu się Prezydenta Miasta Ł. od działań związanych z wdrożeniem zakwestionowanej organizacji ruchu nie został wykonany.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył, co następuje:
Sąd umorzył postępowanie incydentalne wywołane wnioskiem skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej czynności z uwagi na jego bezprzedmiotowość.
Zgodnie z art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej ustawą, wstrzymanie wykonania w całości lub części skarżonego akt lub czynności może być dokonane przez organ administracji, a zatem jeszcze przed wniesieniem skargi do sądu, jak i przez sąd – po przekazaniu mu skargi. W doktrynie prawa wskazuje się, iż przyjęte rozwiązanie jest następstwem pośredniego trybu składania skargi do sądu administracyjnego, to jest za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął taką czynność (tak: J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wyd. LexisNexis Warszawa 2004,
- s. 121).
W konsekwencji powyższego w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego prezentowany jest pogląd, wedle którego wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez organ administracyjny w ramach wyżej wskazanych kompetencji powoduje, iż postępowanie przed sądem administracyjnym w tej kwestii staje się bezprzedmiotowe. Takie stanowisko zostało wyrażone między innymi w postanowieniu NSA z dnia 18 czerwca 2004 r., FZ 143/04, niepubl.) i Sąd w składzie obecnym w pełni je aprobuje.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, iż Wojewoda P. mając na względzie krytyczne stanowisko S. P. P. w B., w szczególności ich sprzeciw, co do planowanych działań związanych z wdrożeniem spornej organizacji ruchu, w dniu [...] października 2007 r. podjął "decyzję" o nakazaniu wstrzymania w/w działań. W ocenie Sądu wskazane wyżej rozstrzygnięcie - pozytywne dla skarżącej - należało potraktować jako wstrzymanie wykonania zaskarżonej czynności podjęte przez organ administracji przed wniesieniem skargi do sądu i to niezależnie od formy jaką ono przybrało oraz faktu jego przestrzegania przez organ, do którego zostało skierowane. W tym stanie rzeczy w kontekście prezentowanego wyżej poglądu postępowanie przed sądem w tym przedmiocie stało się bezprzedmiotowe.
Drugą istotną kwestią, która przesądziła zdaniem Sądu o bezprzedmiotowości złożonego podczas rozprawy wniosku jest specyfika rozstrzygnięć podejmowanych w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów lub czynności. Omawiane rozstrzygnięcie ma bowiem jedynie charakter tymczasowy. Okres obowiązywania skutków takiego postanowienia nieodwołalnie kończy się po wydaniu w sprawie orzeczenia w pierwszej instancji i to niezależnie od jego treści. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności "upada bowiem w razie wydania przez Sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji", a więc zarówno wyroku wydanego po rozpoznaniu skargi – uwzględniającego lub oddalającego skargę, jak i postanowień o odrzuceniu skargi lub umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego (art. 61 § 6 ustawy).
Tymczasowość ochrony rozstrzygnięcia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności w ocenie Sądu dodatkowo wzmacnia argumentację o bezprzedmiotowości podejmowania omawianego rozstrzygnięcia na obecnym etapie postępowania. Wydane bowiem w dniu dzisiejszym orzeczenie kończące postępowanie w sprawie zainicjowanej opisaną na wstępie skargą - postanowienie o odrzuceniu skargi - automatycznie powoduje upadek obowiązywania postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej czynności i to bez względu na to czy byłoby ono pozytywne czy też negatywne dla skarżącej. Inaczej mówiąc postanowienie to nie wywołałoby żadnych skutków prawnych, wobec wydania go w tym samym dniu, co orzeczenia kończącego postępowanie sądowe w niniejszej sprawie w pierwszej instancji (tak: postanowienie NSA z dnia 23 listopada 2007r. sygn. akt II OZ 1043/07)
Z tych względów, mając za podstawę art. 61 § 2 pkt 2 i art. 61 § 6 w związku z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy postanowiono jak w sentencji.-