Uzasadnienie
W piśmie z dnia 17 października 2013 r. (k. 14 verte) skarżące S. F. Z. w B. w likwidacji wniosło o wyłączenie od orzekania w sprawie niniejszej referendarzy tutejszego sądu Barbary Romanczuk i Tomasza Oleksickiego. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wymienieni referendarze orzekając w sprawach S. działali na jego niekorzyść, bowiem odmawiali przysługującego S. bezpłatnego prawa do pomocy pełnomocnika z urzędu oraz odmawiali całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek podlegał oddaleniu.
Stosownie do treści art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej p.p.s.a., stosowanego odpowiednio do wyłączenia referendarza sądowego z mocy art. 24 § 1 p.p.s.a., niezależnie od przyczyn wyłączenia referendarza z mocy ustawy (art. 18), sąd wyłącza referendarza na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Zgodnie z art. 22 § 2 p.p.s.a. postanowienie w przedmiocie wyłączenia jest wydawane po złożeniu wyjaśnienia przez referendarza, którego wniosek dotyczy.
W orzecznictwie wskazuje się, że okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności referendarza sądowego w danej sprawie musi być realna i nie jest wystarczającą przesłanką jego wyłączenia wątpliwość strony co do obiektywizmu referendarza lub zastrzeżenia co do zgodności z prawem wydawanych przez niego orzeczeń. Jak wskazał NSA w postanowieniu z dnia 13 września 2012 r. w sprawie II OZ 749/12, koniecznym warunkiem wyłączenia określonego w art. 19 p.p.s.a. jest uprawdopodobnienie, że pomiędzy osobą wnioskowaną do wyłączenia a stroną skarżącą lub innymi uczestnikami postępowania zachodzą takie stosunki, które mogą budzić uzasadnione wątpliwości co do wydania orzeczenia opartego na w pełni zobiektywizowanych przesłankach (dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl, powoływanej dalej w skrócie jako CBOSA).
Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że skarżący nie wskazał na istnienie po stronie któregokolwiek z referendarzy sądowych realnie istniejących okoliczności, mogących budzić uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności w sprawie niniejszej.
Główny zarzut podniesiony przez skarżącego sprowadza się do kwestionowania treści wydawanych przez referendarzy sądowych orzeczeń w przedmiocie prawa pomocy (w innych jego sprawach). To jednak nie wystarcza, by orzec o wyłączeniu referendarzy. Strona ma bowiem zawsze możliwość zaskarżenia niekorzystnych w jej ocenie postanowień referendarza sądowego poprzez złożenie sprzeciwu do sądu i wyłącznie ta droga jest właściwa do podważania merytorycznej treści takich orzeczeń. Natomiast wniosek o wyłączenie referendarza umotywowany wyłącznie subiektywnym przekonaniem strony o jego orzeczniczym działaniu na niekorzyść wnioskodawcy, niepoparty wskazaniem okoliczności obiektywnych mogących podważać bezstronność referendarza - nie zasługuje na uwzględnienie.
Wskazać też trzeba, że wnioskowani do wyłączenia referendarze złożyli oświadczenia wskazujące, że brak jest okoliczności mogących wywoływać wątpliwości co do ich bezstronności w sprawie niniejszej. Oświadczenia te nie zostały przez skarżącego skutecznie podważone.
Tytułem uzupełnienia wskazać należy, że skład rozpoznający przedmiotowy wniosek o wyłączenie nie stwierdził również okoliczności ustawowych uzasadniających wyłączenie któregokolwiek z referendarzy na podstawie art. 18 ust. 1 pkt 1 – 7 p.p.s.a. (iudex inhabilis).
Ze wskazanych powyżej względów na podstawie art. 19 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.