Uzasadnienie
Postanowieniem z 10 kwietnia 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku odmówił E. S. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Odpis powyższego postanowienia doręczono skarżącemu w dniu 30 kwietnia 2015 r. (k. 80). Termin na złożenie sprzeciwu upłynął zatem bezskutecznie we czwartek 7 maja 2015 r.
W piśmie z dnia 15 czerwca 2015 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 10 kwietnia 2015 r. wskazując, że nie ponosi winy w jego uchybieniu. Wyjaśnił, że w dniach od 3 do 5 maja 2015 r. przebywał na leczeniu w U., na dowód czego przedłożył kserokopię karty informacyjnej leczenia szpitalnego. Podniósł, że po wyjściu ze szpitala wysłał zażalenie do sprawy II SA/Bk 6/15 i w tej samej kopercie sprzeciw do sprawy II SA/Bk 90/15. Podniósł również, że w dniu 8 czerwca 2015 r. otrzymał wezwanie do wpisu od skargi, co oznacza, że sprzeciw "nie dotarł do akt sprawy".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważy(, co następuje.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej w skrócie: "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do treści art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności, wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).
Jak wynika z powyższego warunkiem koniecznym uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu jest zachowanie siedmiodniowego terminu do jego złożenia, liczonego od dnia ustania przyczyny uchybienia. Niedochowanie powyższego terminu skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem wniosku, o czym wprost stanowi art. 88 p.p.s.a.
W przedmiotowej sprawie wniosek o przywrócenie terminu został złożony po upływie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu.
W ocenie Sądu, za dzień ustania przyczyny uchybienia terminu należy uznać dzień 6 maja 2015 r. Z akt sprawy o sygn. akt II SA/Bk 6/15, na którą powołuje się skarżący, wynika bowiem, że po wyjściu ze szpitala w dniu 6 maja 2015 r. wysłał on zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 10 kwietnia 2015 r. Jednakże, w ww. aktach sprawy, wbrew twierdzeniom skarżącego, nie ma sprzeciwu od postanowienia referendarza Sądu z dnia 10 kwietnia 2015 r. złożonego rzekomo do sprawy o sygnaturze II SA/Bk 90/15.
Przyjmując najbardziej korzystną dla strony interpretację, należy stwierdzić, że 7- dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu należy liczyć od 6 maja 2015 r. Zatem ostatnim dniem na złożenie wniosku o przywrócenie terminu był 13 maja 2015 r. Tymczasem przedmiotowy wniosek strona skarżąca złożyła dopiero 15 czerwca 2015 r., a zatem z przekroczeniem wspomnianego 7- dniowego terminu, liczonego od dnia ustania przyczyny uchybienia.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 88 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.