Uzasadnienie
Skarga została wywiedziona na tle następujących okoliczności.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2012 r. nakazał K. S. (powoływanej dalej jako Inwestor) między innymi wykonanie robót budowlanych polegających na otynkowaniu ściany tynkiem cementowo-wapiennym (grubości 2 cm), ociepleniu ww. ściany od środka budynku, wykonanie zadaszenia i pokrycia daszku blachą oraz dokończenia tynkowania ścian zewnętrznych w miejscach ocieplonych styropianem. Powyższa decyzja została utrzymana w mocy decyzją P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] czerwca 2012r., a Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z 15 listopada 2012r. oddalił skargę od w/w decyzji. Ze względu na lokalizację budynku Inwestora bezpośrednio przy granicy z działką W. B. K. (powoływanego dalej jako Skarżący) wystąpiła konieczność wejścia na teren działki należącej do Skarżącego o nr geod. [...]. W związku z brakiem zgody Skarżącego na wejście na teren jego nieruchomości, Inwestor wystąpił do Starosty G. z wnioskiem o wydanie pozwolenia na czasowe zajęcie części nieruchomości sąsiedniej nr [...], niezbędnej do wykonania nałożonego obowiązku.
Starosta G. decyzją nr [...]. z dnia [...] czerwca 2014r. zezwolił K. S. na wejście na teren sąsiedniej nieruchomości o nr [...] stanowiącej własność Skarżącego w celu wykonania robót budowlanych polegających na otynkowaniu tynkiem cementowo-wapiennym (grubości 2 cm)ściany budynku mieszkalnego od strony działki nr [...] w pasie o szerokości 3,0 m i długości 11,0 m w dniach [...]-[...] lipca 2014 roku w godzinach od 700do 18, usytuowanego na działce nr [...] w m. M. gm. G. Od powyższej decyzji złożył odwołanie złożył Skarżący zarzucając organowi naruszenie art. 47 ustawy Prawo budowlane poprzez orzeczenie o niezbędności wejścia na jego działkę nie żądając od Inwestorki ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę lub zgłoszenia zamiaru wykonania omawianych robót budowlanych, uznając jako postawę decyzję PINB w G. nakazującą wykonanie ww. robót.
Dodatkowo skarżący podniósł, że upłynął termin na wykonanie robót budowlanych wynikających z decyzji PINB w G., dlatego decyzja ta nie może stanowić podstawy do wydania zgody na wejście na teren jego działki.
Wojewoda P. decyzją z [...] sierpnia 2014r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej terminu wykonania robót budowlanych i wyznaczył nowy termin na [...]-[...] sierpnia 2014 r., w godzinach od 7.00 do 18.00, a w pozostałej części utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji.
Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie organ odwoławczy stwierdził, że zarzuty zawarte w odwołaniu nie mogą być uwzględnione, gdyż Inwestor został zobowiązany do wykonania opisanych wyżej robót budowlanych prawomocną decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] marca 2012r. i aby ten obowiązek wykonać niezbędne jest wejście na działkę Skarżącego. Ponadto skoro organy nadzoru budowlanego potwierdziły, że obowiązek nałożony na Inwestora nadal istnieje, to jest to podstawa do ubiegania się o umożliwienie wejścia na teren działki sąsiedniej w celu wykonania tych robót. W dalszej części organ przytoczył treść art. 47 ust. 2 Prawa budowlanego, wskazując że w przedmiotowej sprawie zostały wyczerpane wszystkie przesłanki do zastosowania w/w przepisu. Wydana decyzja określiła granice niezbędne do wykonania nałożonych obowiązków poprzez wyznaczenie pasa gruntu o konkretnych wymiarach i terminu wykonania robót, natomiast Inwestor we wniosku sam zobowiązał się do naprawienia powstałych szkód.
Końcowo organ wyjaśnił, że w związku z tym, iż w trakcie prowadzonego postępowania przed organem odwoławczym, upłynął termin wyznaczony przez Starostę G., stąd też skarżoną decyzję należało uchylić w części dotyczącej terminu i wyznaczać nowy termin na wykonanie omawianych robót budowlanych.
Skargę na powyższą decyzję do sądu administracyjnego wywiódł W. B. K. Pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania w sprawie ze względu na to, że K. S. w wyznaczonym przez Wojewodę terminie nie wykonała przedmiotowych robót budowlanych, przez co decyzja stała się bezprzedmiotowa.
Wojewoda P. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Podstawą materialnoprawną kontrolowanego rozstrzygnięcia jest przepis art. 47 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j.. Dz.U. z 2013, poz. 1409) stanowiący, iż jeżeli do wykonania prac przygotowawczych lub robót budowlanych jest niezbędne wejście do sąsiedniego budynku, lokalu lub na teren sąsiedniej nieruchomości, inwestor jest obowiązany przed rozpoczęciem robót uzyskać zgodę właściciela sąsiedniej nieruchomości, budynku lub lokalu (najemcy) na wejście oraz uzgodnić z nim przewidywany sposób, zakres i terminy korzystania z tych obiektów, a także ewentualną rekompensatę z tego tytułu (ust. 1). W razie nieuzgodnienia warunków, o których mowa w ust. 1, właściwy organ, na wniosek inwestora, w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, rozstrzyga w drodze decyzji o niezbędności wejścia do sąsiedniego budynku, lokalu lub na teren sąsiedniej nieruchomości. W przypadku uznania zasadności wniosku inwestora, właściwy organ określa jednocześnie granice niezbędnej potrzeby oraz warunki korzystania z sąsiedniego budynku, lokalu lub nieruchomości (ust.2).
Z orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, że kompetencje organu wynikające z art. 47 ust. 2 Prawa budowlanego obejmują konieczność zbadania niezbędności wejścia do sąsiedniego budynku, lokalu lub na teren sąsiedniej nieruchomości, a w przypadku uznania zasadności wniosku inwestora, określenia granic niezbędnej potrzeby oraz warunków korzystania z sąsiedniego budynku, lokalu lub nieruchomości. Rozpoznając wniosek o zezwolenie na wejście na sąsiednią nieruchomość, organ administracji powinien zatem ograniczyć się wyłącznie do oceny niezbędności wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości w celu wykonania zamieszonych przez inwestora robót budowlanych objętych wcześniej uzyskanym pozwoleniem na budowę lub zgłoszeniem (wyroki: WSA we Wrocławiu z 31 marca 2014r. II SA/Wr 866/13 oraz WSA w Szczecinie z 22 lutego 2012 r. II SA/Sz 972/11, oba dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
Warunek niezbędności wejścia na teren sąsiedni występuje, gdy obiekty, na których mają być wykonane prace, znajdują się na granicy działki sąsiedniej lub w takiej od niej odległości, że teren dostępny na działce inwestora nie wystarczy na ich prawidłowe przeprowadzenie. Przy czym środek interwencyjny, jakim dysponuje organ na podstawie analizowanego art. 47 ust. 2 prawa budowlanego, w zamierzeniu ustawodawcy powinien być wykorzystywany w celu umożliwienia inwestorowi zrealizowania zamierzonych robót budowlanych lub prac przygotowanych, których zgodność z prawem została potwierdzona stosowną czynnością lub decyzją właściwego organu. W państwie prawa możliwości zrealizowania przez uprawniony podmiot legalnego zamierzenia inwestorskiego nie można uzależnić od ewentualnej akceptacji właściciela sąsiedniego budynku, lokalu lub nieruchomości gruntowej, bowiem w procesie inwestycyjnym sytuację prawną jego uczestników kształtują przepisy prawa administracyjnego, a nie ich wola czy obawa przed dyskomfortem, który oczywiście należy minimalizować, stosownymi działaniami właściwego organu.
Dodatkowo zaakcentować trzeba, że organ uprawniony do orzeczenia na podstawie art. 47 ust.2 prawa budowlanego o niezbędności wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości celem wykonania robót budowlanych nie jest uprawniony do oceny prawidłowości postępowania zakończonego decyzją o pozwoleniu na budowę, czy – jak w niniejszej sprawie – decyzją organów nadzoru budowlanego nakazującą w trybie art. 51 ust.1 pkt 2 prawa budowlanego wykonanie określonych robót budowlanych.
Rozpatrując wniosek na podstawie analizowanego art. 47 ust. 2 ustawy Prawo budowlane organ zobowiązany jest zatem ustalić spełnienie przesłanek dopuszczalności rozstrzygnięcia o prawie wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości. Po pierwsze konieczne jest ustalenie, czy zachodzi potrzeba wykonania prac przygotowawczych lub robót budowlanych, po drugie, czy udzielenie zgody wejścia na teren nieruchomości sąsiedniej uzależnia się od niezbędności wejścia na teren tej nieruchomości, a po trzecie czy wejście uzależnione jest od uprzedniej próby uzyskania takiej zgody od właściciela nieruchomości sąsiedniej. Tryb administracyjny rozstrzygnięcia o prawie wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości uzależniony jest od braku dobrowolnej zgody właściciela tej nieruchomości.
Przenosząc rozważania na grunt niniejszej sprawy trzeba stwierdzić, że powyższe przesłanki zostały spełnione. Jak wynika, bowiem z materiału zgromadzonego w niniejszej sprawie prawomocną decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. nr [...] z dnia [...] marca 2012 r. zobowiązano Inwestora do wykonania robót budowlanych polegających na otynkowaniu ściany tynkiem cementowo-wapiennym (grubości 2 cm), ociepleniu ww. ściany od środka budynku, wykonanie zadaszenia i pokrycia daszku blachą oraz dokończenia tynkowania ścian zewnętrznych w miejscach ocieplonych styropianem. Ze względu zaś na lokalizację budynku Inwestora bezpośrednio przy granicy z działką Skarżącego wystąpiła konieczność wejścia na teren jego działki o nr geod. [...] celem wykonania nałożonego obowiązku. W przedmiotowej nie ulega też wątpliwości, że Skarżący nie wyraził zgody na wejście na teren jego nieruchomości, nie pozostawiając także wątpliwości co do możliwości ewentualnego ugodowego jego uzgodnienia.
Uwzględniając powyższe okoliczności stwierdzić należy, iż organy prawidłowo zastosowały w sprawie art. 47 ust. 2 ustawy Prawo budowlane wydając stosowne zezwolenie na wejście Inwestora na działkę Skarżącego, określając jednocześnie granice niezbędnej potrzeby poprzez wyznaczenie pasa gruntu o konkretnych wymiarach i terminu wykonania robót. Mając zaś na uwadze, że w trakcie prowadzonego przez organ odwoławczy postępowania upłynął termin wyznaczony przez Starostę G., zasadne było uchylenie decyzji organu I instancji w części dotyczącej terminu i wyznaczenie nowego terminu na wykonanie przedmiotowych robót budowlanych.
Odnosząc się z kolei do żądania pełnomocnika skarżącego uchylenia zaskarżonej decyzji i umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego, stwierdzić należy, że nie ma ono żadnych podstaw prawnych. Jak wynika bowiem z dołączonego do akt postępowania protokołu kontroli z dnia [...] sierpnia 2014r. skarżący swoim własnym działaniem uniemożliwił Inwestorowi wykonanie w wyznaczonym terminie określonych robót budowlanych nie dopuszczając do wejścia na teren należącej do niego działki.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.