Uzasadnienie
Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 25 września 200l r. na podstawie art. 48 i art. 83 ust. l ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89, poz. 414, ze zm.) nakazał L. i A. W. rozbiórkę samowolnie wybudowanego obiektu budowlanego - domku o konstrukcji drewnianej z poddaszem użytkowym posadowionym na ławie betonowej o wymiarach 6,00 m x 5,00 m oraz zbiornika na nieczystości o konstrukcji stalowej.
Z uzasadnienia powyższej decyzji wynika, iż wymienione obiekty budowlane położone na działce nr [...] w K., będącej współwłasnością skarżących, powstały w 2000 r. bez pozwolenia na budowę. Tym samym organ zgodnie z art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane nakazał rozbiórkę obiektu budowlanego wybudowanego bez wymaganego pozwolenia.
Na skutek wniesionego odwołania przez skarżących Wojewódzki Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 9 listopada 2001 r. utrzymał w mocy powyższą decyzję.
Organ II instancji odnosząc się do zarzutów odwołujących się, iż wystąpili o zmianę przeznaczenia terenu działki z rolnej na budowlaną stwierdził, iż nie stanowi to przesłanki do uchylenia nakazu rozbiórki. Organ wskazał, iż zgodnie z ar. 48 ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane stwierdzenie samowoli budowlanej jest wyłączną przesłanką do wydania decyzji o rozbiórce obiektu budowlanego. Nie ma również w przedmiotowej sprawie znaczenia, zdaniem organu, podnoszony przez skarżących argument, iż jeden z elementów budynku (ława fundamentowa) został wybudowany przez poprzedniego właściciela albowiem obowiązek rozbiórki obiektu spoczywa na obecnym jego właścicielu. Organ wskazał, iż zgodnie z art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, poprzednie przepisy stosuje się tylko do obiektów budowlanych, których budowa została zakończona przed dniem wejścia w życie wyżej wskazanej ustawy.
W skardze do Sądu skarżący podtrzymali argumentację zawartą w odwołaniu i wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji.
Nadto podnieśli, iż organ prowadzący postępowanie nie wyjaśnił czy poprzedni właściciel posiadał pozwolenie na budowę oraz kiedy rozpoczęto roboty budowlane.
Organ II instancji w odpowiedzi na skargę, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji, wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył. co następuje:
Skarga nie jest zasadna albowiem, w ocenie Sądu, nie zawiera zarzutów, które by w świetle obowiązujących przepisów i zgromadzonego materiału dowodowego zasługiwały na uwzględnienie.
Stosownie do art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271, ze.zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z art. l § l ustawy z dnia 25 lipca 2002r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze.zm.) Prawo o ustroju sądów administracyjnych, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. l § 2).
Przepis art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r., Nr 106, poz. 1126 ze zm.) stanowi, że roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę.
Zdaniem Sądu z prawidłowych ustaleń organów administracji wynika, że przedmiotowe obiekty budowlane zostały wybudowane w 2000 r., bez uzyskania przez skarżących pozwolenia na budowę.
A zatem w myśl art. 48 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane właściwy organ nakazuje w drodze decyzji rozbiórkę obiektu budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę.
Tym samym ustawodawca w tym przepisie przyjął kategoryczne zobowiązanie organu nadzoru budowlanego do nakazania rozbiórki obiektu budowlanego wybudowanego w sytuacji łącznego zajścia dwóch przesłanek. Po pierwsze, że chodzi o budowę obiektu budowlanego i po drugie, że wybudowanie go nastąpiło "bez wymaganego pozwolenia na budowę". Są to wystarczające i jedyne elementy stanu faktycznego hipotezy normy wynikające z art. 48 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.
Oznacza to, iż dla rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej rozbiórki obiektu budowlanego nie ma znaczenia czy samowolnie postawiony obiekt budowlany, w rozumieniu Prawa budowlanego, stoi na działce, która w ewidencji gruntów oznaczona jest jako orna, jak również nie ma znaczenia, że działka ta w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego określona jest pod uprawy polowe.
W przedmiotowej sprawie nie ma również znaczenia wybudowanie obiektu budowlanego (budynku) na fundamentach, na których budowę nie było pozwolenia.
Przez budynek należy rozumieć obiekt budowlany trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiadający fundamenty i dach (art. 3 pkt 2 Prawa budowlanego). W świetle powyższego należy stwierdzić, że nie można uzyskać decyzji o pozwoleniu na budowę tylko fundamentów (bez budynku) albo uzyskać decyzję o pozwoleniu na budowę budynku bez fundamentów. A zatem skoro budynek jest całością to należy uzyskać decyzję o pozwoleniu na budowę pomimo tego, że już wybudowano fundamenty.
Wskazać również należy, iż w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania art. 49 ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawa budowlanego albowiem organy nadzoru budowlanego orzekły nakaz rozbiórki obiektów budowlanych przed upływem pięciu lat od momentu ich wybudowania.
Mając powyższe na względzie Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z poz. zm.).