Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Wyrok NSA oz. w Gdańskuz 12 czerwca 2001 r., sygn. akt II SA/Gd 543/99

prawomocnyRozstrzygnięcie: za organemTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Rozpoznanie
w dniu 12 czerwca 2001 r.
Sprawa
sprawy ze skargi Piotra Sz. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia 22 lutego 1999 r. (...) w przedmiocie nakazu rozbiórki oddala skargę.

Naczelny Sąd Administracyjny

Teza

Wzniesienie regałów metalowych posadowionych na trylinkach służących do składowania zderzaków i innych części samochodowych bez wymaganego pozwolenia na budowę, narusza art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ i powoduje, zgodnie z treścią art. 48 cyt. ustawy, sankcję w postaci nakazu rozbiórki.

Uzasadnienie

Piotr Sz. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w G. decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia 22 lutego 1999 r. (...) utrzymujące w mocy decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego w S. G. z dnia 17 sierpnia 1998 r. Utrzymaną w mocy decyzją Kierownik Urzędu Rejonowego w S. G. nakazał skarżącemu rozbiórkę regałów metalowych posadowionych na trylinkach służących do składowania zderzaków, błotników i masek samochodowych na działce nr 115/4 położonej w miejscowości J. gmina S.-G.

W podstawie prawnej decyzji organ powołał art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./. W uzasadnieniu stwierdza się, że działka nr 114/4 zgodnie z miejscowym planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego gminy S. G. zatwierdzonym uchwałą Rady Gminy S.-G. (...) z dnia 20 września 1991 r. - jest terenem rolnym.

W odwołaniu od decyzji organu I instancji skarżący zarzucił wadliwą interpretację art. 3 Prawa budowlanego poprzez przyjęcie, że metalowe regały są obiektem budowlanym. Ich posadowienia nie wymagało zatem uzyskania pozwolenia na budowę. Nadto podniósł, że przedmiotowe regały służą jednocześnie do uprawy roślin pnących w postaci winorośli. Demontaż ich spowodowałby zniszczenie uprawy winorośli a także doprowadziłby do zlikwidowania działalności gospodarczej - źródła dochodu skarżącego oraz jego rodziny.

Podzielając stanowisko organu I instancji organ odwoławczy zauważa, że skoro regały służą nie tylko do składowania części samochodowych ale również do uprawy roślin pnących - tworzą pergolę. Obiekt taki mieści się w pojęciu małej architektury o czym mowa w art. 3 pkt 4 Prawa budowlanego. Stosownie do przepisów art. 30 ust. 1 pkt 1 - Prawa budowlanego budowa obiektu małej architektury /pergoli/ wymaga zgłoszenia właściwemu organowi administracji publicznej. Zgłoszenia należy dokonać przed rozpoczęciem robót, w przeciwnym wypadku traktowane są one jako samowolne do których mają zastosowanie przepisy art. 48 Prawa budowlanego.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący ponawiając zarzut naruszenia przez organy art. 3 Prawa budowlanego wyjaśnił, że obecnie na regałach nie znajdują się żadne winoroślą zatem twierdzenie o istnieniu tzw. pergoli, która mieści się w pojęciu małej architektury - jest całkowicie bezpodstawne.

W odpowiedzi na skargę wnosząc o jej oddalenie organ stwierdza, iż bez znaczenia jest, że skarżący zlikwidował uprawę roślin pnących na przedmiotowych regałach - bowiem zaskarżona decyzja podjęta została według ustalonego wcześniej stanu faktycznego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Zgodzić się należy z organem odwoławczym, że przedmiotowy obiekt jest w rozumieniu art. 3 Prawa budowlanego obiektem budowlanym. Stosownie do brzmienia ww. przepisu obiektem budowlanym jest nie tylko budynek czy obiekt małej architektury ale również budowla /art. 3 pkt 3 cyt. ustawy/.

Wzniesienie regałów metalowych posadowionych na trylinkach służących do składowania zderzaków i innych części samochodowych bez wymaganego pozwolenia narusza art. 28 Prawa budowlanego i powoduje, zgodnie z treścią powołanego w podstawie prawnej decyzji - art. 48 tego prawa sankcję w postaci nakazu rozbiórki.

Art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze z m./, znajdujący w sprawie zastosowanie, przewiduje w każdym przypadku nakazanie rozbiórki obiektu budowlanego lub jego części będącego w budowie lub wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę.

Jest to niewątpliwie przepis rygorystyczny i wprowadzony został przez ustawodawcę w celu zapobiegania samowoli budowlanej.

Unormowanie zawarte w art. 48 ogranicza postępowanie organu nadzoru budowlanego do ustalenia faktu samowoli, wyłącza istniejącą na gruncie przepisów Prawa budowlanego z 1974 r. ocenność przy likwidacji samowoli budowlanych i znosi też uznanie administracyjne u tych sprawach.

Tak więc w świetle wskazanej wyżej regulacji ustawowej ustalenie faktu samowoli sprawia, że organ administracji nie ma innej prawnej możliwości postępowania jak nakazanie rozbiórki /art. 49 w rozważanym przypadku nie ma zastosowania/.

Kontrolujący zgodność z prawem zaskarżonej decyzji Sąd administracyjny bada wyłącznie prawidłowość ustaleń organu co do stwierdzonego faktu samowoli budowlanej oraz jej okresu i nie jest władny stosować innych kryteriów aniżeli wynikające z ustawy.

Zauważyć też należy, że z materiału dowodowego sprawy /głównie dokumentacji fotograficznej/ wynika że obiekt którego dotyczy decyzja, pełni te funkcje jakie wymienione zostały w nakazie rozbiórki.

Z wskazanych w uzasadnieniu przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ - orzekł jak w sentencji wyroku.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.