Uzasadnienie
Wyrokiem z 4 kwietnia 2013 r. Sąd oddalił skargę G. M. na powyżej opisaną decyzję.
Postanowieniem z 22 maja 2013 r. referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy przez ustanowienie adwokata.
Okręgowa Rada Adwokacka w Gdańsku wyznaczyła na pełnomocnika skarżącego z urzędu adwokata M. H. Pełnomocnik skarżącej sporządziła i wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu I instancji.
Pismem z 11 maja 2015 r. Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie poinformowała adwokata L. Z., że został wyznaczony do pełnienia czynności w sprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie. Adwokat L. Z. uczestniczył w rozprawie przed NSA i złożył wniosek o zasądzenie wynagrodzenia za reprezentacje w zastępstwie adwokat M. H.-R. z urzędu i oświadczył, że koszty nie zostały dotychczas zapłacone w jakiejkolwiek części przez skarżącą.
W postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461), stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat, nie sporządził i nie wniósł kasacji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W myśl § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Ponieważ w niniejszej sprawie stawka minimalna określona w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c powołanego rozporządzenia wynosi 240 zł, to należne wnioskodawcy wynagrodzenie za dokonaną czynność ze względu na to, że nie prowadził sprawy w pierwszej instancji, nie sporządził i nie wniósł kasacji przysługuje w wysokości 180 zł, co po podwyższeniu o 23% stawkę podatku od towarów i usług daje kwotę 221,40 zł.
Z tych względów referendarz sądowy, na wskazanej wyżej podstawie prawnej, orzekł jak w sentencji postanowienia.