Uzasadnienie
Skarżący, w odpowiedzi na wezwanie do wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w piśmie procesowym z dnia 26 czerwca 2013 r. wystąpili o zwolnienie od kosztów sądowych. Następnie wniosek złożył na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy zwrócili się o zwolnienie od kosztów sądowych. Z treści formularza wynika, że wnioskodawcy wspólnie prowadzą gospodarstwo domowe, zamieszkując w budynku o pow. 105 m2 i nie posiadają żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. W skład ich majątku wchodzi również nieruchomość rolna o pow. 1700 m2. Źródłem ich utrzymania się jest świadczenie emerytalne H. Z. w wysokości 1080 zł miesięcznie oraz okresowo otrzymywany dochód z prac dorywczych wykonywanych przez A. Z. w sezonie wiosenno - letnim.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz.270 – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie posiłkowano się dokumentami nadesłanymi przez skarżących w sprawie o sygn. akt II SA/Gl 174/13. W oparciu o uzyskane informacje ustalono, że dochód H. Z. odpowiada wartości podanej w druku formularza. Z tego też względu uznano, że zasadnym jest zwolnienie skarżącego z wpisu od skargi, albowiem jego uiszczenie może okazać się dla nich zbyt dużym wydatkiem. Oddalając wniosek podnieść należy, że istnieje szereg niejasności dotyczących źródeł oraz poziomu dochodów A. Z., a tym samym nie jest możliwe uwzględnienie wniosku w całości. W druku formularza wskazano bowiem, że A.Z. uzyskuje dochody z prac dorywczych, a obecnie ubiega się o wsparcie finansowe ze środków publicznych na założenie własnej działalności gospodarczej. Sezon wiosenno – letni, wedle oświadczeń zawartych w druku formularza, powinien umożliwić A.Z. znalezienie zatrudnienia, co niewątpliwie polepszy sytuację materialną ich rodziny. Nie powołano zaś żadnych okoliczności, które wskazywałyby na to, że istnieją jakiekolwiek powody uniemożliwiające A.Z. uzyskiwanie dochodów z tego tytułu.
Wobec tego, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.