Uzasadnienie
Skarżący na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy zwrócili się o ustanowienie adwokata z urzędu. Z treści formularza wynika, że wnioskodawcy wspólnie prowadzą gospodarstwo domowe, zamieszkując w budynku o pow. 105 m2 i nie posiadają żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. W skład ich majątku wchodzi również nieruchomość rolna o pow. 1700 m2. Źródłem ich utrzymania się jest świadczenie emerytalne H. Z. w wysokości 1080 zł miesięcznie oraz okresowo otrzymywany dochód z prac dorywczych wykonywanych przez A. Z. w sezonie wiosenno – letnim, jednakże z tego tytułu A. Z. nie osiągnął żadnego dochodu. W rozpoznawanej sprawie postanowienie referendarza sądowego zwolniono skarżących od kosztów sądowych, a wyrokiem z dnia 24 października 2013 r. oddalono skargę.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz.270 – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Biorąc pod uwagę sytuację materialną wnioskodawców, a także etap postępowania sądowego uznano, że zasadnym jest przyznanie im adwokata z urzędu, gdyż samodzielne skorzystanie z usług profesjonalnego prawnika mogłoby okazać się dla nich zbyt dużym wydatkiem. Mając bowiem na względzie, że kwota 1080 zł netto miesięcznie musi wystarczyć na zaspokojenie potrzeb dwóch osób i podlega pomniejszeniu o wydatki na media (dostawy wody, energii elektrycznej, odbiór śmieci), konieczność zapewnienia środków na opłacenie usług profesjonalnego pełnomocnika mogłaby okazać się zbyt dużym obciążeniem dla skarżących, zaś jego udział, ze względu na fakt wydania rozstrzygnięcia niekorzystnego dla wnioskodawców uznać trzeba za uzasadniony jeśli noszą się oni z zamiarem zaskarżenia wspomnianego wyroku do sądu II instancji.
Wobec tego, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.