Uzasadnienie
Skarżący, w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z dnia 24 października 2013 r. w kwocie 100 zł, w piśmie procesowym z dnia 25 października 2013 r. wystąpili o zwolnienie od kosztów sądowych. Następnie wniosek złożył na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. Z treści formularza wynika, że wnioskodawcy wspólnie prowadzą gospodarstwo domowe, zamieszkując w budynku o pow. 105 m2 i nie posiadają żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. W skład ich majątku wchodzi również nieruchomość rolna o pow. 1700 m2. Źródłem ich utrzymania się jest świadczenie emerytalne H.Z. w wysokości 1080 zł miesięcznie oraz okresowo otrzymywany dochód z prac dorywczych wykonywanych przez A. Z. w sezonie wiosenno – letnim, jednakże z tego tytułu A.Z. nie osiągnął żadnego dochodu.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz.270 – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie posiłkowano się dokumentami nadesłanymi przez skarżących w sprawie o sygn. akt II SA/Gl 475/13. W oparciu o uzyskane informacje ustalono, że dochód H. Z. odpowiada wartości podanej w druku formularza. Z tego też względu uznano, że zasadnym jest zwolnienie skarżących ze wspomnianej opłaty, gdyż jej uiszczenie może okazać się dla nich zbyt dużym wydatkiem. Mając bowiem na względzie, że kwota 1080 zł netto miesięcznie musi wystarczyć na zaspokojenie potrzeb dwóch osób i podlega pomniejszeniu o wydatki na media (dostawy wody, energii elektrycznej, odbiór śmieci) w łącznej kwocie około 150 zł, konieczność uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł w stosunkowo krótkim okresie, a także innych, ewentualnych kosztów sądowych mogłaby okazać się dla wnioskodawców zbyt daleko idącym obciążeniem.
Wobec tego, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.