Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...]r., nr [...] Wójt Gminy M. w pkt 1 wszczął postępowanie rozgraniczeniowe w celu ustalenia przebiegu granic nieruchomości stanowiącej własność M.P. i E.M.-P. o nr ewid. [...] k.m. 8, obręb [...], T. a nieruchomościami przyległymi o nr działek [...]. W pkt 2 powołanego postanowienia organ wyznaczył uprawnionego geodetę do przeprowadzenia czynności ustalenia przebiegu granic.
Rozstrzygnięcie to pismem z dnia [...] r. E.L. i J.L. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Merytoryczne rozpoznanie skargi zawsze poprzedza kontrola jej dopuszczalności. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie z innych przyczyn jest niedopuszczalne. Zakres kognicji sądów administracyjnych określa m.in. art. 3 § 2 p.p.s.a., w którym wymienione zostały kategorie aktów prawnych i czynności podlegające kontroli sądowoadministracyjnej. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach oraz rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, jak też spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 3 § 3 i art. 4 p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach ze skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
W ocenie Sądu zaskarżone postanowienie nie jest postanowieniem na które przysługuje zażalenie, jak również nie kończy postępowania, ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Niewątpliwie nie zostało ono wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym (art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a.). Nie jest ono także innym indywidualnym aktem administracyjnym (innym niż decyzje lub postanowienia) czy czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień i obowiązków, wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.).
Oceniając charakter prawny postanowienia o wszczęciu postępowania rozgraniczeniowego należy uznać, że jest to akt procesowy, inicjujący postępowanie, który w konsekwencji ma prowadzić do wyjaśnienia i załatwienia sprawy. Także wyznaczenie geodety do podjęcia określonych czynności w zainicjowanym postępowaniu jest postanowieniem wydanym w toku. Nie bez znaczenia jest również fakt, że stosownie do art. 30 ust. 4 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j.: Dz. U. z 2015 r. poz. 520 ze zm.) na postanowienie organu geodezyjnego o wszczęciu postępowania rozgraniczeniowego nie służy zażalenie.
Mając powyższe na względzie przyjdzie stwierdzić, że sądowa kontrola działalności administracji publicznej ogranicza się jedynie do zakresu określonego ustawą - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz do spraw, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują taką kontrolę. Oznacza to w konsekwencji, że objęte są nią jedynie akty i działania wskazane w tych ustawach. Zatem określony w art. 3 § 2 p.p.s.a. katalog aktów lub czynności organów administracji, mogących być zaskarżonych do sądu administracyjnego, wyklucza możliwość sądowej kontroli objętego skargą postanowienia. W konsekwencji złożenie skargi do sądu administracyjnego na postanowienie o wszczęciu postępowania rozgraniczeniowego oraz o wyznaczeniu uprawnionego geodety do ustalenia przebiegu granic należy uznać za niedopuszczalne.
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.