Uzasadnienie
W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 28 stycznia 2016 r. odrzucił skargę E.L. i J. L..
Od powyższego orzeczenia skarżący wniósł osobistą skargę kasacyjną.
Postanowieniem tut. Sądu z dnia 11 marca 2016 r. przedmiotowa skarga kasacyjna, jako obarczona nieusuwalnym brakiem formalnym, tj. sporządzona przez osobę nieposiadającą kwalifikacji wymienionych w art. 175 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." - została odrzucona jako niedopuszczalna. Odpis tego rozstrzygnięcia z uzasadnieniem oraz pouczeniem, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, został doręczony skarżącemu w dniu 21 marca 2016 r. Zatem termin do wniesienia zażalenia, sporządzonego przez profesjonalnego pełnomocnika, upłynął skarżącemu w dniu 29 marca 2016 r. (28 marca bieżącego roku wypadł bowiem w Poniedziałek Wielkanocny).
W terminie zakreślonym do wniesienia przewidzianego środka odwoławczego, skarżący wniósł pismo z dnia 26 marca 2016 r. Pismo to, ze względu na sformułowane w nim zarzuty, zostało potraktowane jako - sporządzone przez skarżącego zażalenie na wyżej powołane postanowienie Sądu z dnia 11 marca 2016 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 194 § 1 pkt 7 p.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny postanowienia, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z kolei art. 194 § 4 p.p.s.a stanowi, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Wyjątkiem od tej zasady jest sytuacja, gdy zażalenie sporządzone jest przez sędziego, prokuratora, notariusza, radcę Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych, będącego stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 194 § 4 zdanie drugie p.p.s.a.). Ponadto w sprawach wskazanych w art. 175 § 3 p.p.s.a. zażalenie takie może sporządzić także doradca podatkowy i rzecznik patentowy.
Wymóg sporządzenia zażalenia, o którym mowa w art. 194 § 4 p.p.s.a. przez profesjonalnego pełnomocnika, stanowi badaną przez Sąd przesłankę dopuszczalności zażalenia, a jej uchybienie skutkuje odrzuceniem zażalenia na podstawie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Obowiązek ustanowiony w art. 194 § 4 p.p.s.a. ma bowiem charakter bezwzględny. Oznacza to, że żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną. Niezachowanie tzw. przymusu adwokacko-radcowskiego w odniesieniu do zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej stanowi brak niepodlegający konwalidacji.
W niniejszej sprawie skarżący pomimo prawidłowego pouczenia wniósł na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej zażalenie, które sporządził osobiście. Jednocześnie należy zauważyć, że skarżący nie jest zwolniony z przymusu adwokacko-radcowskiego. Stwierdzić zatem należało, że sporządzenie zażalenia przez osobę, która nie posiada kwalifikacji wymienionych w art. 175 § 1 i 2 p.p.s.a. sprawia, że jest ono obarczone nieusuwalnym brakiem formalnym, a zatem podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne.
Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. i art. 194 § 4 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu zażalenia.
- - ---------------------- 2