Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 23 maja 2014 r. oddalono wniosek A. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu. Odpis tego postanowienia został doręczony skarżącemu, który w ustawowym terminie wniósł sprzeciw od tego rozstrzygnięcia. Sprzeciw ten nie został jednakże podpisany przez stronę, w związku z czym, skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu poprzez jego podpisanie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Przesyłka zawierająca wezwanie Sądu została przesłana na wskazany przez skarżącego adres, a ze względu na jego nieobecność pozostawiona w placówce pocztowej. Informację o tym pozostawiono w dniu 18 czerwca 2014 r. w oddawczej skrzynce pocztowej. Powtórne awizo zostało dokonane w dniu 26 czerwca 2014 r. Skarżący nie podjął skierowanej doń przesyłki jak również nie nadesłał podpisanego egzemplarza sprzeciwu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje
Ustawa z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.), w art. 46 § 1 pkt 4 w sposób niebudzący wątpliwości formułuje wymóg podpisania każdego pisma procesowego skierowanego do Sądu. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 P.p.s.a.). Odmienną regulację w tym zakresie zawiera art. 259 § 2 P.p.s.a., który przewiduje odrzucenie sprzeciwu wniesionego po terminie lub takiego, którego braki formalne nie zostały uzupełnione w terminie.
W realiach rozpoznawanej sprawy skarżący nie uzupełnił braku formalnego sprzeciwu polegającego na jego niepodpisaniu. Zaistniały tym samym okoliczności dające podstawę do odrzucenia sprzeciwu w oparciu o art. 259 § 2 P.p.s.a.