Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach oddalił wniosek skarżącego L. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata lub radcy prawnego z urzędu.
W motywach rozstrzygnięcia wskazano, że postanowieniem z dnia [...] r. referendarz sądowy oddalił wniosek L. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, natomiast w kolejnym wniosku skarżący nie powołał się na żadne nowe okoliczności, które świadczyłyby o zmianie jego stanu majątkowego. Z tego też względu rozpatrując nowy wniosek skarżącego, referendarz sądowy oparł się o wcześniej zgromadzony materiał dowodowy, z którego wynika, że wnioskodawca jest osobą w podeszłym wieku, utrzymującą się ze skromnej emerytury, której wysokość wynosi około [...] zł netto miesięcznie. L.M. jest posiadaczem (najemcą) lokalu mieszkalnego (komunalnego) położonego w S., lecz jako stałe miejsce zamieszkania podaje adres w G. Wysokość czynszu za lokal w S. wynosi [...] zł miesięcznie. L. M. oświadczył, że kwotę w wysokości [...] zł uzyskaną z tytułu sprzedaży nieruchomości oddał bliskim osobom.
W ocenie referendarza sądowego brak jakichkolwiek dowodów na poparcie powyższej informacji, sprawia że nie jest ona wiarygodna. Zdaniem referendarza sądowego ocena sytuacji materialnej L. M. nie pozwala przyjąć, że zachodzą przesłanki do uwzględnienia jego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.
L. M. pismem z dnia [...] r. zakwestionował powyższe rozstrzygnięcie domagając się przekazania sprawy do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach potraktował powyższe pismo jako wniesiony w ustawowym terminie sprzeciw od postanowienia z dnia [...] r. oddalającego wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje
Stosownie do treści art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 245 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy może nastąpić bądź w zakresie całkowitym, bądź częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje tylko zwolnienie od opłat sądowych w całości lub części, albo tylko od wydatków, albo od opłat sądowych i wydatków, lub obejmuje tylko ustanowienie fachowego pełnomocnika, przy czym częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej. Przyznaje się je takim osobom, które wykażą, że nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Jak wynika z treści powołanych przepisów, kryterium przesądzającym o przyznaniu lub odmowie przyznania prawa pomocy jest stan majątkowy wnioskodawcy. Ustawa w sposób precyzyjny określa warunki przyznania prawa pomocy, zaś kryteria te każdorazowo są odnoszone do sytuacji finansowej ubiegającego się o przyznanie prawa pomocy. Dopiero analiza podanych we wniosku okoliczności dokonywana w związku z przepisami ustawy daje odpowiedź, czy w odniesieniu do konkretnej sytuacji zachodzą przesłanki przemawiające za uwzględnieniem wniosku. Biorąc pod uwagę sytuację finansową skarżącego, wynikającą z przedstawionych dokumentów i oświadczeń należy stwierdzić, że nie znajduje się on w sytuacji materialnej kwalifikującej go do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Z treści oświadczenia skarżącego zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż jego sytuacja dochodowa, pozwala na samodzielne ustanowienie i opłacenie fachowego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
Dodatkowo należy podkreślić, że skarżący nie przedstawił jakichkolwiek dokumentów potwierdzających podnoszoną przez niego okoliczność rozdania bliskim osobom kwoty [...] zł., którą uzyskał z tytułu sprzedaży nieruchomości. Powyższe budzi uzasadnione wątpliwości co do wiarygodności tej informacji.
W ocenie Sądu, stan majątkowy skarżącego, uzasadnia przyjęcie, że stać go na samodzielne poniesienie kosztów fachowego pełnomocnika.
Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 260 P.p.s.a. w związku z art. 246 § 1 pkt. 2 tej ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.