Uzasadnienie
W złożonym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu B. G. wskazała, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z mężem i ich jedyny dochód stanowią świadczenia emerytalne w łącznej kwocie 2593 zł brutto miesięcznie. Oświadczyła również, że nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych i przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro, dysponuje natomiast budynkiem mieszkalnych oraz nieruchomością rolną.
W piśmie z dnia 24 lipca 2011 r. skarżąca wyjaśniła, że jej mąż z uwagi na zły stan zdrowia wymaga stałej opieki lekarskiej. Przedstawiła również miesięczne zestawienie wydatków na kwotę ok. 1000 zł oraz zaświadczenie ARiMR z dnia 22 lipca 2011 r., według którego skarżąca nie ubiegała się o dopłaty unijne do gruntów.
Postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2011 r. referendarz sądowy oddalił wniosek B. G. o przyznanie prawa pomocy uznając, że okoliczność posiadania przez skarżącą majątku o znacznej wartości (nieruchomość rolna o powierzchni ponad 20 ha) uniemożliwia przyznanie jej wsparcia ze środków publicznych. Skarżąca w ustawowym terminie wniosła sprzeciw od powyższego postanowienia wyjaśniając, że powierzchnia przedmiotowej nieruchomości rolnej wynosi 2 ha, nie zaś 20 ha i znajduje się na niej dom, ogród oraz budynki gospodarcze. Pozostałe grunty o powierzchni około 1 ha, są nieuprawne m.in. z powodu na brak rowów melioracyjnych. Skarżąca zaakcentowała swoją trudną sytuację finansową z uwagi na zaciągnięty kredyt bankowy na poczet naprawy dachu, który uległ zniszczeniu podczas wichury w 2006 r. Poinformowała również, że szereg wydatków, w tym wysoki koszt rozmów telefonicznych, wiąże się ze złym stanem zdrowia jej męża.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Odnosząc się zatem do wniosku skarżącej stwierdzić trzeba, że zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym, w świetle art. 245 § 3 P.p.s.a., obejmującym m. in. ustanowienie pełnomocnika w osobie adwokata, następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie pokryć pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Strona, wnosząc o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie, powinna zatem udowodnić istnienie okoliczności wskazanej w tym przepisie.
Przenosząc te uwagi na grunt rozpatrywanej sprawy zauważyć przyjdzie, że powyższa przesłanka przyznania prawa pomocy została w stosunku do B. G. spełniona w stopniu pozwalającym na uwzględnienie złożonego wniosku. Pomimo tego, że osiągany przez skarżącą miesięczny dochód 2593 zł (brutto) nie jest kwotą niską, ponosi ona szereg wydatków związanych w szczególności ze złym stanem zdrowia jej męża. Należy mieć także na uwadze koszty niezbędne tytułem utrzymania domu, a ponadto własnego utrzymania w postaci zakupu żywności oraz środków czystości, które nie zostały uwzględnione w ramach przestawionego przez skarżącą zestawienia miesięcznych wydatków. Jednocześnie w świetle wyjaśnień skarżącej za nieaktualną uznać należy zawartą w postanowieniu referendarza sądowego argumentację odnoszącą się do posiadanej przez nią nieruchomości rolnej.
Ocena stanu rodzinnego i majątkowego B. G., dokonana w oparciu o podniesione przez nią okoliczności poparte załączonymi dokumentami, prowadzi zatem do wniosku, że miesięczny dochód rodziny skarżącej nie pozwala jej na opłacenie fachowego pełnomocnika procesowego w osobie adwokata.
W świetle tych okoliczności Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.