Uzasadnienie
W dniu 4 sierpnia 2013 r. strona skarżąca złożyła do Sądu wniosek, w którym zwróciła się o ustanowienie adwokata. Odpisując rodzaj prowadzonej działalności gospodarczej wskazała, że zajmuje się sprzedażą hurtową wyrobów metalowych oraz sprzętu i dodatkowego wyposażenia hydraulicznego i grzejnego, a także usługami i serwisem instalacji wod- kan – gaz- c.o. Wysokość kapitału zakładowego Spółki opiewa na kwotę 491 581,00 zł, zaś wartość środków trwałych (według bilansu za ostatni rok) to kwota 174 823, 05 zł. Nadto, w poprzednim roku obrotowym Spółka osiągnęła dochód 105 476, 54 zł. Na rachunkach bankowych Spółki znajdują się środki finansowe w łącznej kwocie 46101.07 zł pozyskane z zaciągniętych kredytów bankowych (na łączną kwotę 253.898.93 zł). W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że wnioskuje o ustanowienie fachowego pełnomocnika w związku z wydanym przez Sąd postanowieniem z dnia 10 czerwca 2013 r. o odrzuceniu skargi. Jednocześnie w sposób obszerny opisała okoliczności wskazujące na niezasadność powyższego orzeczenia Sądu.
Uzupełniając wniosek skarżąca zwróciła uwagę na ciążące na niej obciążenia kredytowe, wskazując przy tym na brak w roku bieżącym zamówień oraz pogorszenie sytuacji w branży budowlanej. Skarżąca wyjaśniła, że w 2011 r. zaciągnęła, na okres 14 lat, kredyt inwestycyjny w łącznej kwocie 497.250,00 zł, którego miesięczna rata wynosi 5200 zł. Spółka spłaca jeszcze raty z tytułu dwóch innych kredytów w łącznej kwocie 1800 zł miesięcznie. Celem udokumentowania tych okoliczności skarżąca przedłożyła m.in. kserokopie umów kredytowych wraz z wyciągami z kont bankowych.
Postanowieniem z dnia 6 września 2013 r. referendarz sądowy oddalił wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy. W ustawowym terminie Spółka wniosła sprzeciw od tego postanowienia ponownie akcentując konieczność oceny jej sytuacji finansowej ze szczególnym uwzględnieniem ciążących na niej zobowiązań wynikających z zaciągniętych kredytów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej zwanej Ppsa, w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Odnosząc się zatem do wniosku skarżącej, stwierdzić trzeba, że zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 Ppsa przyznanie osobie prawnej prawa pomocy w zakresie częściowym, w świetle art. 245 § 3 Ppsa, obejmującym m.in. ustanowienie pełnomocnika w osobie adwokata, następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
Przenosząc te uwagi na grunt rozpatrywanej sprawy, stwierdzić trzeba, że powyższa przesłanka przyznania prawa pomocy została w stosunku do skarżącej spełniona w stopniu pozwalającym na uwzględnienie złożonego przez nią wniosku. Choć prowadzona przez Spółkę działalność gospodarcza w okresie od stycznia do lipca br. nie spowodowała straty to jednakże osiągnięty dochód stanowi kwotę zaledwie 3083 zł. Natomiast posiadane przez Spółkę na rachunkach bankowych środki finansowe skarżąca uzyskała zaciągając zobowiązania kredytowe, jeszcze przed wszczęciem postępowania sądowoadministracyjnego. Pozostała do spłaty wysokość w/w zobowiązań stanowi kwotę 253.898.93 zł, co w zestawieniu ze wskazanym dochodem Spółki (za okres 7 miesięcy) ocenić należy jako znaczne obciążenie finansowe.
Ocena sytuacji finansowej wnioskodawczyni, dokonana w oparciu o podniesione przez nią okoliczności poparte załączonymi dokumentami, dała Sądowi podstawę do uznania, że zachodzą przesłanki do przyznania Spółce prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu. Tym bardziej, że intencją skarżącej jest zaskarżenie wydanego w sprawie postanowienia o odrzuceniu skargi.
W świetle tych okoliczności, Sąd orzekł jak w sentencji, działając w trybie art. 260 Ppsa, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 Ppsa.