Uzasadnienie
Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł, a w odpowiedzi, w terminie wyznaczonym dla dokonania tej czynności wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Następnie swój wniosek złożył na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. Z jego treści wynika, że J. M. samotnie prowadzi gospodarstwo domowe zamieszkując w budynku należącym do jego brata, nie posiada żadnego majątku, w tym oszczędności, papierów wartościowych jak również przedmiotów, których wartość przekracza 3000 euro. Jedynym źródłem utrzymania się strony jest świadczenie rentowe otrzymywane w kwocie 1265 zł netto, gdyż wnioskodawca jest osoba niepełnosprawną. Do druku formularza dołączone zostało orzeczenie o zaliczeniu do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności kopie rachunków za wywóz śmieci, dostawy wody, usługi telekomunikacyjne oraz zaświadczenie o wysokości wypłacanego świadczenia rentowego.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wówczas, gdy osoba ubiegająca się o nie wykaże, że nie jest w stanie ponieść tego rodzaju wydatków bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu swoim lub rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Opierając się na uzyskanych od strony informacjach i mając na względzie treść przywołanych wyżej przepisów należało stwierdzić, że wniosek J. M. zasługuje na uwzględnienie. Jedynym źródłem dochodu wnioskodawcy jest bowiem świadczenie rentowe w wysokości 1265 zł netto miesięcznie. Z nadesłanych dokumentów wynika, że skarżący samodzielnie ponosi wszelkie koszty związane z utrzymaniem się. Jeśli pod uwagę weźmie się fakt, że jest on osobą niepełnosprawną (w stopniu umiarkowanym) co oznacza wyższe od przeciętnych wydatki związane z utrzymaniem się, uznać trzeba, że kwota uzyskiwanego dochodu służy przede wszystkim zaspokojeniu podstawowych potrzeb strony, a wobec tego niepodobna oczekiwać, że wnioskodawca będzie w stanie opłacić jakiekolwiek koszty sądowe, w tym wpis od skargi we wskazanej wyżej wysokości.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.