Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 24 listopada 2016 r. sygn. akt II SA/Go 523/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skargi Z.K. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] maja 2016r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek oddalił skargę.
Dnia 5 stycznia 2017 r. (data nadania) pełnomocnik strony skarżącej adwokat A.Ł. – Ł. – ustanowiony w ramach przyznanego prawa pomocy- złożyła w siedzibie sądu opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od w/w wyroku. Wraz ze złożeniem w/w opinii pełnomocnik złożył wniosek o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, z tytułu pomocy prawnej udzielonej stronie w ramach prawa pomocy. Pełnomocnik złożył jednocześnie oświadczenie, że koszty udzielonej pomocy prawnej nie zostały uiszczone w żadnej części.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wniosek zasługiwał na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 250 § 1 p.p.s.a. wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Na wstępie należy podnieść, iż z dniem 2 listopada 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714 – określanego dalej jako rozporządzenie z dnia 3 października 2016 r.) i z tym dniem rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801) przestało obowiązywać. Na mocy § 22 nowego rozporządzenia z dnia 3 października 2016r. do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. W niniejszej sprawie wyrok zapadł w dniu 17 listopada 2016 r., zatem wniosek o przyznanie wynagrodzenia za postępowanie II-instancyjne należało rozpoznać na nowych zasadach.
Stosownie do § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenie z dnia 3 października 2016 r. w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji opłata maksymalna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, jeżeli sprawę prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji, wynosi 50 % opłaty maksymalnej określonej w pkt 1 (tj. w sprawie niniejszej 240 zł), nie mniej niż 120 zł.
Zatem biorąc pod uwagę, że stawka minimalna określona w pkt 1 w niniejszej sprawie wynosi 240 zł, stawka za sporządzenie w/w opinii wynosi 120 zł. Sąd postanowił jednak podwyższyć przyznanie wyznaczonemu pełnomocnikowi wynagrodzenie na podstawie § 4 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia do 150% uwzględniając znaczny nakład pracy adwokata włożony w sporządzenie pisma procesowego. Tym samym przyznane wynagrodzenie wyniosło 180 zł. Stawkę tę zgodnie z § 4 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23%). Podkreślić należy w tym miejscu, że adwokat A.Ł. – Ł. prowadziła sprawę także w I instancji postępowania i otrzymał wynagrodzenie z tego tytułu, wyrokiem z dnia 24 listopada 2016 r.
W tej sytuacji, stosując przepisy art. 250 § 1 p.p.s.a. oraz § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z § 4 ust. 2 i 3 i § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r., orzeczono jak w sentencji.