Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2021 r. sygn. akt II SA/Go 573/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., obecnie tekst jedn. Dz.U. z 2022r., poz. 329) – powoływanej dalej jako "p.p.s.a." odrzucił skargę J.S. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] marca 2021 r. nr [...] w przedmiocie obowiązku poniesienia kosztów świadczeń opieki zdrowotnej (pkt 1 postanowienia) oraz na podstawie art. 247 p.p.s.a. odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy. Odpis powyższego postanowienia doręczono skarżącej 6 września 2021 r.
W dniu 13 września 2021 r. (data nadania) skarżąca wniosła zażalenie na pkt 2 ww. postanowienia. Braki formalne tego zażalenia skarżąca uzupełniła 22 października 2021 r.
W dniu 6 października 2021 r. (data nadania) J.S. wniosła o przyznanie profesjonalnej pomocy prawnej. Skarżąca uzupełniła ww. wniosek o stosowny formularz PPF, w którym zaznaczyła, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Postanowieniem z dnia 30 grudnia 2021 r. sygn. akt II SPP/Go 109/21 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim umorzył postępowanie w przedmiocie wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (pkt 1 postanowienia) a w pozostałym zakresie wniosek ten oddalił (pkt 2 postanowienia).
Postanowieniem z dnia 9 marca 2022 r. sygn. akt II SPP/Go 109/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim, po rozpoznaniu sprzeciwu skarżącej, zmienił pkt 2 ww. postanowienia referendarza sądowego w ten sposób, że przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata (pkt 1 postanowienia), a w pozostałym zakresie utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego (pkt 2 postanowienia).
Ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącej w dniu 18 maja 2022 r. złożył do tut. Sądu opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej od ww. postanowienia z dnia 10 sierpnia 2021 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 195 § 3 p.p.s.a. jeżeli postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe przed przedstawieniem zażalenia wraz z aktami sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym umarza to postępowanie. Na postanowienie przysługuje zażalenie.
W ocenie Sądu w niniejszej sprawie zaistniała wskazana powyżej przesłanka umorzenia postępowania zażaleniowego przez sąd pierwszej instancji.
Wyjaśnić trzeba, że celem złożonego przez skarżącą zażalenia na pkt 2 postanowienia z dnia 10 sierpnia 2021 r. było uzyskanie przez nią prawa pomocy. Wobec tego uznać należy, że postępowanie zażaleniowe jest kolejnym etapem postępowania z wniosku o przyznanie prawa pomocy. Skoro zatem cel ten został spełniony, ponieważ skarżąca z mocy ustawy zwolniona jest od ponoszenia kosztów sądowych (art.239 § 1 pkt 1 lit.c) p.p.s.a.) a na mocy prawomocnego postanowienia z dnia 9 marca 2022 r., sygn. akt II SPP/Go 109/21 uzyskała prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata stwierdzić należy, że rozpoznanie zażalenia na pkt 2 postanowienia z dnia 10 sierpnia 2021 r. stało się zbędne, a tym samym postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe (por. postanowienie NSA z dnia 12 lipca 2016 r. sygn. akt II GZ 691/16 oraz postanowienie WSA w Opolu z dnia 9 czerwca 2022 r. sygn. akt II SPP/Op 126/21; dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl).
Z tego też względu Sąd, na podstawie art. 195 § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.