Uzasadnienie
Decyzją z dnia 7 czerwca 1999 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Cz., na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./, nakazał Danieli i Eugeniuszowi G. dokonanie rozbiórki komina wolnostojącego, usytuowanego w północnej części działki przy ul. K. 16a w Cz. Rozstrzygnięcie to wynikało z ustalenia, że przedmiotowy komin, przylegający do pomieszczenia gospodarczego, został wzniesiony w 1999 r. bez wymaganego pozwolenia na budowę.
W odwołaniu małżonkowie G. uznali powyższą decyzję za niesłuszną. Wyrazili pogląd, że na postawienie komina nie trzeba było uzyskać pozwolenia na budowę. Przylega on bowiem do altany o powierzchni 20 m2 i służy jedynie do zagotowania wody na herbatę i ogrzania rąk. Interwencję organu administracyjnego potraktowali jako skutek złośliwości sąsiada.
Zaskarżoną decyzją (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy rozstrzygnięcie I instancji podzielając w całości ustalenia i wnioski organu podstawowego stopnia. Podkreślił, że sporny komin w świetle art. 29 Prawa budowlanego nie podlega wyłączeniu spod obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, a zastosowanie art. 48 tego Prawa jest obligatoryjne, wykluczające działanie uznaniowe.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Daniela i Eugeniusz G. wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji. Skarżący naświetlili okoliczności związane z budową i użytkowaniem altany oraz potrzebą wybudowania spornego komina. Powołali się także na zły stan zdrowia skarżącej. Ich zdaniem okoliczności sprawy i względy ludzkie przemawiają za uchyleniem decyzji. Swoje stanowisko szczegółowo przedstawili również w kolejnych pismach.
Odpowiadając na skargę organ odwoławczy postulował jej oddalenie, podtrzymując swoją dotychczasową argumentację, wskazując ubocznie, że budynek mieszkalno-gospodarczy /altana/, także jest przejawem samowoli budowlanej, popełnionej w latach 1989-1990.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Prawo budowlane w art. 28 zawiera zasadę, zgodnie z którą roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Wyjątki od tej zasady wymienia art. 29 tego Prawa. Zamieszczony w tym przepisie katalog robót nie wymagających pozwolenia na budowę ma charakter zamknięty, a nie przykładowy, co oznacza, iż roboty pominięte w tym katalogu objęte są wymogiem uzyskania pozwolenia na budowę. Postawienie nowego komina, czy to wolno stojącego, czy też jako części obiektu budowlanego, nie jest wymienione w art. 29 Prawa budowlanego, a zatem dotyczy go obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę. Obiekt budowlany zwany przez skarżących altaną nie należy przy tym do obiektów gospodarczych związanych z produkcją rolną i uzupełniających zabudowę zagrodową; nie jest też altaną i obiektem gospodarczym na działce w pracowniczym ogrodzie działkowym. Nie chodzi zatem o przypadki określone w art. 29 ust. 1 pkt 1 i 6 Prawa budowlanego.
Dobudowany do altany komin podlega w tej sytuacji dyspozycji art. 48 Prawa budowlanego, skoro nastąpiło to bez wymaganego pozwolenia na budowę. Restrykcyjny przepis art. 48 nie pozwala na odstąpienie od orzeczenia rozbiórki ze względów słusznościowych, czy celowościowych. Dlatego też nie mogły odnieść skutku wywody skarżących, wskazujące na przyczyny postawienia altany, a później komina. Zaznaczyć można, że zagadnienie konstytucyjności przepisu art. 48 Prawa budowlanego zostało rozstrzygnięte przez Trybunał Konstytucyjny, którym orzeczeniem z dnia 12 stycznia 1999 r. potwierdził zgodność wymienionego przepisu z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej. Przepis ten stanowił więc właściwą podstawę rozstrzygnięcia wydanego w postępowaniu administracyjnym.
W tym stanie rzeczy, skoro zaskarżona decyzja nie narusza prawa, z mocy art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzeczono, jak w sentencji.