Uzasadnienie
W dniu 7 stycznia 2010r. J.S., B.S., J.S. i A.S. wnieśli bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Kielcach nr XLI/1012/2009 z dnia 19 października 2009r. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Tut. Sąd, po zarejestrowaniu sprawy pod numerem L. Dz. WO II 9/10, w wyniku wykonania zarządzenia z dnia 8 stycznia 2010r., przekazał w/w skargę według właściwości Radzie Miejskiej w Kielcach, wysyłając ją organowi w dniu 13 stycznia 2010r.
W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o odrzucenie skargi, wskazując, iż została złożona po upływie 60 – dniowego terminu do jej wniesienia, który należy liczyć od dnia 12 listopada 2009r., kiedy to J.S., B.S., J.S. i A.S. złożyli wezwanie do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego zakwestionowaną uchwałą. Wskazano przy tym, iż Rada Miejska w Kielcach nie udzieliła odpowiedzi na przedmiotowe wezwanie.
Postanowieniem z dnia 16 marca 2010r. (k.
- 84) tut. Sąd odmówił J.S., B.S. oraz J.S. przywrócenia terminu do wniesienia skargi w niniejszej sprawie.
Rozpoznając odrębny wniosek A.S. postanowieniem z dnia 16 marca 2010r. (k.
- 91) tut. Sąd również jej odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi w niniejszej sprawie.
Postanowieniem z dnia 4 maja 2010r. (k. 117) tut. Sąd odrzucił zażalenie B.S. na w/w postanowienie z dnia 16 marca 2010r. (k. 84).
Postanowieniem z dnia 20 lipca 2010r., sygn. akt: II OZ 711/10 (k. 146) Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu zażalenia B.S. na w/w postanowienie z dnia 4 maja 2010r. uchylił zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu wskazano, iż tut. Sąd winien dokonać ponownego doręczenia wezwania do uzupełnienia braków złożonego przez B.S. zażalenia.
Zarządzeniem z dnia 26 lipca 2010r. tut. Sąd, mając na uwadze zalecenia Naczelnego Sądu Administracyjnego, ponownie wezwał B.S. do uzupełnienia braków w/w zażalenia poprzez nadesłanie jego trzech odpisów.
W wyznaczonym terminie skarżąca złożyła trzy odpisy zażalenia.
Postanowieniem z dnia 28 września 2010r., sygn. akt: II OZ 892/10 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie B.S. na postanowienie tut. Sądu z dnia 16 marca 2010r. (k. 84).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Podstawą prawną do wniesienia skargi w niniejszej sprawie jest przepis art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. nr 142, poz. 1591 ze zm.), zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć taką uchwałę do sądu administracyjnego. Powołany przepis określa warunki, jakie muszą zostać spełnione, aby można było mówić o skutecznym wniesieniu skargi na uchwałę organu gminy. Jednym z nich jest uprzednie – a więc mające miejsce przed wniesieniem skargi – wezwanie właściwego organu będącego autorem zaskarżonego aktu do usunięcia naruszenia prawa.
Nie budzi wątpliwości, iż powołana przesłanka została w niniejszej sprawie spełniona. Jak wynika z akt sprawy J.S., B.S., J.S. i A.S. wnieśli w dniu 12 listopada 2009r. do Rady Miejskiej w Kielcach wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, spowodowanego uchwałą tego organu nr XLI /1012/2009 z dnia 19 października 2009r. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (k. 46).
Przedmiotowe wezwanie pozostało bez odpowiedzi, co przyznaje zarówno organ jak i skarżący.
Zgodnie z art. 53 § 2 ustawy 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 tej ustawy (gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007r., II OPS 2/07, ONSAiWSA 2007/3/60, LEX nr 505351 przepis art. 53 § 2 ustawy p.p.s.a. ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Wskazać także trzeba, iż zgodnie z art. 54 § 1 ustawy p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Z kolei stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W tym miejscu należy podnieść, iż jakkolwiek J.S., B.S., J.S. i A.S. wnieśli skargę w dniu 7 stycznia 2010r. to pismo to – wbrew dyspozycji art. 54 § 1 ustawy p.p.s.a. – skierowali bezpośrednio do tut. Sądu, zamiast do Rady Miejskiej w Kielcach. Dopiero tut. Sąd przekazał skargę według właściwości temu organowi, przesyłając ją w dniu 13 stycznia 2010r. Stwierdzić należy, iż 60 – dniowy termin do wniesienia skargi w niniejszej sprawie, o jakim mowa w art. 53 § 2 ustawy p.p.s.a., upłynął w dniu 11 stycznia 2010r. Wskazania wymaga, iż w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., decyduje data nadania skargi przez sąd pod adres właściwego organu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 maja 2008r., sygn. akt: I FSK 631/08, LEX nr 505351). Zaznaczyć przy tym należy, iż prawomocnymi postanowieniami z dnia 16 marca 2010r. (k. 84 i 91) tut. Sąd odmówił J.S., B.S., J.S. i A.S. przywrócenia terminu do wniesienia skargi w niniejszej sprawie.
Jedynie ubocznie należy zauważyć, iż jak wynika z postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia z dnia 28 września 2010r., sygn. akt: II OZ 892/10 (k. 178) tut. Sądowi nie można zarzucić braku wywiązania się z obowiązku niezwłocznego przesłania skargi organowi. Pomiędzy datą wpływu skargi a jej wysłaniem upłynęło bowiem tylko sześć dni, spośród których dwa (sobota i niedziela) były dniami, kiedy Sąd nie podejmował czynności.
Ze względu na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji postanowienia – na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a.