Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania L. K., utrzymało w mocy wydaną z upoważnienia Starosty decyzję orzekającą o cofnięciu uprawnienia diagnosty. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na powyższą decyzję wniósł L. K. domagając się jej uchylenia. W skardze został zawarty również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu tego wniosku skarżący wskazał, że podstawowym źródłem jego dochodów jest wykonywanie obowiązków diagnosty samochodowego. Za pracę tę pobiera wynagrodzenie, które jest podstawowym źródłem utrzymanie dla niego i jego rodziny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek jest zasadny.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek strony skarżącej wstrzymać wykonanie w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W ocenie Sądu złożony w niniejszej sprawie wniosek został uzasadniony z punktu widzenia wskazanych powyżej przesłanek ustawowych. Wykonanie zaskarżonej decyzji niesie bowiem za sobą realne i obiektywne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody skarżącemu, poprzez pozbawienie go źródła dochodu, a tym samym podstawy codziennego utrzymania. Analogiczne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 12 czerwca 2008 r., II GSK 375/08 (dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych orzeczenia.nsa.gov.pl.), stwierdzając, że wykonanie decyzji utrzymującej w mocy rozstrzygnięcie cofające przyznane wcześniej wnioskodawcy uprawnienia do wykonywania badań technicznych pojazdów wiąże się w sposób bezpośredni z niemożnością dalszego wykonywania pracy wymagającej posiadania uprawnień diagnosty, co w konsekwencji skutkować może utratą dotychczasowego źródła utrzymania i zaprzestaniem wykonywania dotychczasowego zawodu. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie także w innych postanowieniach NSA z 25 marca 2015 r., II GSK 299/15 oraz z 30 października 2014 r., II GSK 2487/14 - dostępne jak wyżej.
Mając na uwadze podniesione wyżej okoliczności, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia