Uzasadnienie
J. B. złożyła w dniu 14 kwietnia 2009 r. urzędowy formularz PPF, w którym wniosła zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości 1087,95 zł netto. Skarżąca nie wykazała żadnego majątku poza drewnianym domem, budynkiem gospodarczym z letnią kuchnią i zabudowaną działką o powierzchni 0,1314 ha. Wnioskodawczyni stwierdziła, że dotychczas nie skorzystała z możliwości ubiegania się o zwolnienie od kosztów sądowych, uiszczała wpisy, co nadwyrężyło jej skromne dochody.
Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2009r. Referendarz sądowy uwzględnił powyższy wniosek częściowo. We wniesionym sprzeciwie od powyższego postanowienia J. B. wniosła o zwolnienie ją w całości od kosztów i opłat sądowych wskazując, że z kwoty 1088 zł nie można poczynić żadnych oszczędności i jest to minimalna kwota do egzystencji dla osoby samotnej. Jednocześnie J. B. uiściła kwotę 100 zł tytułem wpisu.
W wyniku rozpoznania sprzeciwu J. B. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z dnia 15 maja 2009r. zwolnił skarżącą od kosztów sądowych ponad kwotę 100 (sto) złotych, ustanowił dla niej radcę prawnego i w pozostałej części wniosek o przyznanie prawa pomocy oddalił.
Na tej podstawie Okręgowa Izba Radców Prawnych w Kielcach wyznaczyła w dniu 29 maja 2009 r. pełnomocnikiem J. B. radcę prawnego M. C..
Wyrokiem z dnia 26 czerwca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę J. B. W dniu 8 lipca 2009 r. skarżąca ponownie złożyła wypełniony formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych, ustanowienie radcy prawnego i podając te same dane co poprzednio.
Zgodnie z art. 245 § 1-3 i art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego).
Ponowny wniosek J. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym podlega oddaleniu. Sprawa ta została już bowiem rozstrzygnięta prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 15 maja 2009 r. W uzasadnieniu postanowienia Sąd podkreślił, że uzyskiwane przez skarżącą dochody umożliwiają jej jedynie zaspokojenie potrzeb związanych ze swoim utrzymaniem i nie są one wystarczające na poczynienie wydatków związanych z uiszczeniem wpisu sądowego w pełnej wysokości tj. 500 zł, kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru oraz innych kosztów wynikłych w trakcie trwania postępowania sądowego. Postanowieniem z dnia 15 maja 2009 r. skarżąca została zatem zwolniona od wszelkich kosztów przekraczających kwotę 100 zł uiszczoną w dniu 6 maja 2009 r. tytułem części wpisu sądowego od skargi. Oznacza to, że wnioskodawczyni nie ma obowiązku uiszczać opłaty kancelaryjnej za doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem ani wpisu sądowego od ewentualnej skargi kasacyjnej ani ponosić żadnych innych kosztów sądowych.
Ponadto, przyznane postanowieniem z dnia 15 maja 2009 r. prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego z urzędu rozciąga się na wszystkie etapy postępowania sądowoadministracyjnego, w tym również na postępowanie międzyinstancyjne i postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 1-3 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.