Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 9 maja 2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę [...] na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 7 lutego 2017 r. nr 8/2017 w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia
W dniu 20 czerwca 2017r. [...] wniósł o sprostowanie ww. wyroku – poprzez "zakreślenie w sentencji w miejsce oddalenia, odrzucenie skargi, wraz z równoczesnym sprostowaniem treści doręczonego w sprawie pouczenie o przysługującym stronie prawnym środku zaskarżenia".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz. 718, zwanej dalej p.p.s.a.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki pisarskie. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał. Jednocześnie nie może ona prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia.
Wobec powyższego przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki, które mogą dotyczyć m.in. oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność, przy czym nieprawidłowości te muszą mieć charakter oczywisty (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 3 września 2013 r., sygn. akt II OZ 665/13 oraz 2 października 2010 r., sygn. akt II OSK 631/12).
W niniejszej sprawie Sąd – zdaniem skarżącego – dopuścił się błędu polegającego na wpisaniu w sentencji orzeczenia "oddalić" skargę – zamiast "odrzucić" skargę, jak również, w konsekwencji, mylnie pouczył stronę o przysługujących środkach zaskarżenia.
Mając na uwadze treść art. 156 § 1 p.p.s.a. nie sposób podzielić stanowiska skarżącego o możliwości sprostowania wydanego wyroku w powyższym zakresie. Prowadziłoby to bowiem do zmiany wydanego w sprawie orzeczenia, nie zaś do usunięcia oczywistego błędu pisarskiego.
Jeśli strona kwestionuje wydane w niniejszej sprawie orzeczenie, to winna skorzystać ze przysługującego jej środka odwoławczego (skarga kasacyjna), do którego jednak nie można zaliczyć instytucji sprostowania wyroku.
Ze względu na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, działając na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.