Uzasadnienie
J. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy.
Zarządzeniem z dnia 30 maja 2017 r., doręczonym 6 czerwca 2017 r., Przewodniczący Wydziału II wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 200 zł w terminie 7 dni – pod rygorem odrzucenia skargi.
W dniu 22 czerwca 2017 r. skarżący złożył osobiście w siedzibie tutejszego Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Równocześnie wniósł o przywrócenie terminu z uwagi na swoją sytuację zdrowotną, opisaną w przedstawionym w załączeniu zaświadczeniu lekarskim.
Postanowieniem z 29 czerwca 2017r. starszy referendarz sądowy zwolnił skarżącego od kosztów sądowych w całości oraz ustanowił dla niego adwokata z urzędu.
Postanowieniem z 17 lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 29 września 2017 r., uchylił postanowienie z 17 lipca 2017 r. i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania WSA w Kielcach.
Zarządzeniem z 25 października 2017 r. WSA w Kielcach wezwał ustanowionego z urzędu fachowego pełnomocnika skarżącego, do uzupełnienia braków formalnych pisma datowanego na 9 czerwca 2017 r. zawierającego wniosek o przywrócenie terminu, przez:
- 1. sprecyzowanie, o przywrócenie terminu do jakiej czynności w postępowaniu sądowym wnosi, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku o przywrócenie terminu bez rozpoznania,
- 2. wyjaśnienie, jaka była przyczyna uchybienia terminu oraz kiedy ta przyczyna ustała, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu,
- 3. uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy skarżącego w uchybieniu terminu, w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przywrócenia terminu.
Z zachowaniem zakreślonego terminu pełnomocnik skarżącego sprecyzował, że skarżący wnosi o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Stwierdził, że przyczyną uchybienia terminu było zaostrzenie stanu chorobowego, w tym wystąpienie zawrotów głowy i utraty równowagi, przy czym skarżący nie miał w powyższym okresie możliwości skorzystania z pomocy innych osób. Zaostrzenie objawów chorobowych trwało do 20 czerwca, a więc niedochowanie terminu było niezawinione.
Postanowieniem z 15 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Postanowienie to zostało uchylone rozstrzygnięciem NSA z 10 kwietnia 2018 roku, a sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania. NSA wskazał, że po uprzednim wezwaniu strony do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, należy wniosek o przywrócenie terminu poddać ponownej, merytorycznej ocenie.
Postanowieniem z 29 czerwca 2018 r., skarżący został zwolniony od uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Wniosek jest zasadny.
Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Jednym z warunków skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest dochowanie, określonego w art. 87 § 1 ustawy P.p.s.a., terminu do wniesienia tego wniosku, który wynosi 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (87 § 2).
W rozpatrywanej sprawie choroba skarżącego była tego rodzaju, że usprawiedliwia ona niedochowanie terminu do uiszczenia wpisu i złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, dopiero po jej ustaniu. Z uwagi na to należy stwierdzić, że skarżący uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu ustawowego terminu do uiszczenia wpisu. Wniosek został także prawidłowo wniesiony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu.
Dlatego mając powyższe na uwadze na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. należało postanowić jak w sentencji postanowienia.