Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28.V.2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę H. K. na uchwałę Rady Gminy z dnia 20.I. 2012 r. w sprawie skargi na działalność Wójta Gminy.
W dniu 8.VI.2012 r. skarżący złożył formularz PPF, wnosząc o zwolnienie od koszów sądowych i ustanowienie adwokata.
Z formularza złożonego w rozpatrywanej sprawie, także w sprawach sygn. akt II SA/Ke 157/12, II SA/Ke 475/10, II SA/Ke 322/10, II SA/Ke 773/08, II SA/Ke 669/07, II SA/Ke 544/09 oraz wniosku o przyznanie prawa pomocy i oświadczenia złożonego do sprawy I SA/Ke 393/07 wynika, że wnioskodawca jest osobą schorowaną, leczy się psychiatrycznie. Skarżący posiada dom, nieruchomość rolną o powierzchni 2,25 ha i 0,48 ha nieużytków. Wnioskodawca oświadczył, że konflikty z sąsiadami oraz z wójtem uniemożliwiają mu użytkowanie nieruchomości. Natomiast przyznana mu renta chorobowa jest w połowie zawieszona, a w drugiej połowie zajęta na spłatę długów wobec KRUS.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity - Dz.U. z 2012 poz. 270), przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie, biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i życiową wnioskodawcy, w tym: brak stałego dochodu i możliwości dysponowania posiadanym majątkiem, zły stan zdrowia oraz nieporadność życiową, uznano, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów sądowych, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.