Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] Wojewoda, wskazując jako podstawę prawną art. 9 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2014r., poz. 518 ze zm.) wstrzymał z urzędu wykonanie ostatecznej decyzji Wojewody z dnia [...].
W uzasadnieniu postanowienia organ podał, że decyzją z dnia[...], sprostowaną postanowieniem z dnia [...] Starosta orzekł o ustaleniu odszkodowania na rzecz M. S. w wysokości 369 411,00 zł za nieruchomość o powierzchni 2,4113 ha, położoną w obrębie [...]., gmina [...], oznaczoną jako działki nr [...], które w wyniku podziału działki nr [...] i nr [...], zatwierdzonego decyzją Burmistrza Miasta i Gminy, wydzielone zostały pod drogi gminne i z mocy prawa przeszły na własność Gminy; zobowiązał Burmistrza Miasta i Gminy do wypłaty ustalonego odszkodowania w terminie 14 dni od daty, w którym ta decyzja stanie się ostateczna.
Wojewoda, po rozpatrzeniu odwołania Gminy, reprezentowanej przez Burmistrza Miasta i Gminy, ostateczną decyzją z dnia [...]. utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] Gmina wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Wojewody z dnia [...] wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Postanowieniem z dnia [...] Wojewoda wstrzymał z urzędu wykonanie decyzji z dnia 19 listopada 2014r. i w uzasadnieniu wskazał, że wobec wniesienia skargi na ostateczną decyzję, zgodnie z art. 9 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2014r., poz. 518 ze zm.) organ, który wydał zaskarżoną decyzję wstrzymuje z urzędu jej wykonanie.
Skargę na postanowienie Wojewody z dnia [...] wniósł M. S., zarzucając jej naruszenie art. 9 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (u.g.n.), poprzez jego błędne zastosowanie w zw. z art. 132 ust. 1a. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, rozpoznanie skargi w trybie uproszczonym i zasądzenie kosztów postępowania sądowego.
W uzasadnieniu skarżący wskazał, że przepis art. 9 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami w brzmieniu obowiązującym od 26 listopada 2010r. dotyczy decyzji w sprawach, o których mowa w przepisach działu III tej ustawy, z wyłączeniem spraw, o których mowa w art. 97 ust. 2, art. 122, 124 ust. 1a, art. 124b ust. 1, art. 126 i w art. 132 ust.1a u.g.n. Zaskarżona decyzja została wydana m.in. na podstawie art. 129 ust. 5 i art. 132 ust. 1a w zw. z art. 98 ust. 3 u.g.n. i stanowi odrębne orzeczenie o przyznaniu odszkodowania za nieruchomość, która przeszła z mocy prawa na własność Gminy [...] w trybie art. 98 ust. 1 w wyniku wydania decyzji o podziale nieruchomości.
Skarżący zarzucił, że organ błędnie powołał w zaskarżonym postanowieniu art. 9 u.g.n., który nie ma zastosowania w sprawie ze względu na treść art. 132 ust. 1a u.g.n., wprowadzającego obowiązek wypłaty odszkodowania w momencie, kiedy dana decyzja stała się ostateczna. Złożony w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, należało pozostawić ocenie sądu, który na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. mógł wstrzymać jej wykonanie.
Skarżący podniósł, że zaskarżone postanowienie w istotny sposób narusza jego interes, gdyż uniemożliwia wyegzekwowanie przyznanego ostateczną decyzją odszkodowania, o którego wypłatę stara się od kilku lat, ponieważ Gmina zobowiązana do jego wypłaty podejmuje działania zmierzające do uniknięcia lub odwleczenia w czasie jego wypłaty.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej uwzględnienie, przyznając, że nie było podstaw prawnych do wydania w niniejszej sprawie postanowienia z dnia 19 grudnia 2014r.
Skarga Gminy [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] została nieprawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 4 lutego 2015r. w sprawie sygn. akt II SA/Ke 1110/14 oddalona.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przepis art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. przewiduje, że sądowa kontrola legalności decyzji administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy, a rozstrzygając o zasadności skargi sąd nie jest związany jej zarzutami ani wnioskami oraz powołaną podstawą prawną.
Przedmiotem kontroli Sądu w sprawie niniejszej, sprawowanej według powyższych zasad, było postanowienie Wojewodę, którym wstrzymał on wykonanie decyzji w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomości wydzielone pod drogi gminne, które z mocy prawa przeszły na własność Gminy [...] i zobowiązał Burmistrza tej Gminy do wypłaty ustalonego odszkodowania na rzecz M.S., skarżącego w niniejszej sprawie. Podstawą prawną decyzji z dnia[...] Starosty, utrzymanej w mocy decyzją Wojewody z dnia[...] były przepisy art. 98 ust. 3, art. 129 ust. 5, art. 130, art. 132 ust. 1a i 2, art. 134 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2014r., poz. 518 ze zm.), dalej u.g.n.
Zapłata odszkodowania, w sprawach w których wydano odrębną decyzję o odszkodowaniu, następuje jednorazowo w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o odszkodowaniu stała się ostateczna, o czym stanowi przepis art. 132 ust. 1a u.g.n. Decyzja z dnia [...], która dotyczyła przyznania odszkodowania za działki gruntu wydzielone pod drogi (art. 98 ust. 1 i 3 u.g.n.), stanowiła odrębną decyzję o odszkodowaniu, wydaną przez Starostę (art. 129 ust. 5 pkt 1 u.g.n.).
Wskazany przez organ odwoławczy w zaskarżonym postanowieniu jako podstawa prawna jego wydania - art. 9 u.g.n., w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonego postanowienia, nadanym mu ustawą z dnia 24 września 2010r. "o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami" (Dz.U.2010.200.1323) stanowi, że w razie wniesienia skargi do sądu administracyjnego w sprawach, o których mowa w przepisach działu III, z wyłączeniem art. 97 ust. 3 pkt 1, art. 122, art. 124 ust. 1a, art. 124b ust. 1, art. 126 i art. 132 ust. 1a, organ, który wydał decyzję wstrzymuje z urzędu jej wykonanie w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie.
Z powyższego wynika, że w sytuacji, gdy decyzja wydana została na podstawie art. 132 ust. 1a u.g.n. Wojewoda nie mógł zastosować przepisu art. 9 u.g.n. Należy zatem uznać, że zaskarżone postanowienie o wstrzymaniu wykonania ostatecznej decyzji z dnia [...] Wojewody, wydane zostało bez podstawy prawnej. Zachodzi zatem podstawa nieważności określona w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., co powoduje, że Sąd uwzględniając skargę na postanowienie Wojewody z dnia [...] stwierdził jego nieważność na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Uznanie, że zaskarżone postanowienie wydane zostało bez podstawy prawnej skutkuje tym, że sąd administracyjny rozpoznał niniejszą skargę na zasadach ogólnych, przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Orzeczenie o kosztach postępowania sądowego uzasadnia 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a.