Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 12 maja 2016 r. uchylił postanowienie [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 13 lipca 2015 r. znak [....] oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji w przedmiocie nałożenia obowiązku dostarczenia opinii technicznej.
Pismem z dnia 6 lipca 2016 r. pełnomocnik skarżącej wniosła o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej zawartej w powyższym wyroku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a." Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 P.p.s.a.).
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podnosi się, że sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji orzeczenia i jego komparycji, jak i w uzasadnieniu orzeczenia. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć na przykład oznaczenia stron czy też dokładne wymienienie podmiotów postępowania, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 października 2012 r. sygn. akt II OSK 631/12, postanowienie Naczelnego Sadu Administracyjnego z 27 września 2009 r. sygn. akt I FSK 1208/10, wskazane orzeczenia i orzeczenie powołane poniżej dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przy czym nieprawidłowości wskazane w art. 156 P.p.s.a. muszą mieć charakter oczywisty, a więc gdy jest widoczne, że wbrew zamierzeniu sądu doszło do niewłaściwego użycia wyrazu lub oczywiście mylnej jego pisowni albo widocznie niezamierzonego opuszczenia jednego lub więcej wyrazów (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 października 2012 r. sygn. akt I OZ 764/12).
W świetle powyższych rozważań Sąd uznał, że wpisanie w sentencji wyroku z dnia 12 maja 2016 r. oraz w jego uzasadnieniu (przedostatni akapit strona dziesiąta) błędnej nazwy oceny stanu technicznego budynku jako "ekspertyzy" zamiast właściwej "opinii" nastąpiło na skutek oczywistej omyłki. Jak wynika bowiem ze skarżonej decyzji oraz poprze4dzającej jej decyzji organu I instancji, żądanie organów dotyczyło nie przedłożenia ekspertyzy technicznej budynku ale oceny jego stanu technicznego.
Z tych względów, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.