Uzasadnienie
Starosta [...] decyzją nr [...] z 7 maja 2019 r., zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę zamierzenia budowlanego: "budynku handlowo-usługowego wraz infrastrukturą towarzyszącą: układ komunikacji wewnętrznej, miejsca parkingowe, billboard reklamowy, mur oporowy, budowa zewnętrznej instalacji wodociągowej na cele socjalno-bytowe, wewnętrznego i zewnętrznego zabezpieczenia p.poż. wraz ze zbiornikiem, komorą hydroforu i niezbędnymi urządzeniami, zewnętrznej instalacji kanalizacji sanitarnej i deszczowej z odkrytym szczelnym, bezodpływowym zbiornikiem retencyjno-odparowującym, budowę instalacji oświetlenia zewnętrznego, wewnętrznej linii zasilającej, instalacji zasilania hydroforu, na działkach nr [...] w miejscowości T. gmina M."
Od powyższej decyzji odwołali się M. i B. M. zarzucając nieprawidłowe przyjęcie, że budynek nie będzie negatywnie oddziaływał na grunty sąsiednie poprzez zacienianie, emitowanie hałasu, kierowanie wód opadowych na nieruchomość sąsiednią. Zdaniem odwołujących inwestycja spowoduje zakłócenie korzystania z Ich działki ponad przeciętna miarę. Odwołujący wskazując na zlokalizowanie wjazdu na teren inwestycji podnoszą argument prawdopodobieństwa występowania kolizji podczas wyjazdu z terenu inwestycji na istniejącą drogę oraz brak przeprowadzenia dowodu z opinii rzeczoznawcy do spraw p. pożarowych w związku z lokalizacją projektowanego budynku. Wskazując ponadto na toczące się postępowanie sądowo-administracyjne w przedmiocie stwierdzenia nieważności mpzp podnoszą argument o naruszeniu przepisów postępowania (powołując przepis art. 91 § 1 pkt 4 kpa) przez odmowę zawieszenia postępowania. Zdaniem skarżących wydanie decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę jest uzależnione od rozstrzygnięcia przez sądy administracyjne czy ustalenia mpzp dotyczące działek nr [...] są ważne.
Wojewoda decyzją z dnia 6 września 2019r. znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. 2019.1186 ze zm.) - zwanej dalej Pb, utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu podano, iż przedmiotowa inwestycja jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi T. w Gminie M. (uchwała nr [...] z 23.04.2014 r.) - zwanego dalej mpzp ze zmianą planu uchwaloną uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w M. z 30.10.2017r. Ww. mpzp i zmiana mpzp nie zostały unieważnione przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w odniesieniu do działek objętych inwestycją. Powołanym przez Skarżących wyrokiem WSA z 5 września 2018 r. (sygn. akt II SA/Kr 736/18) po rozpatrzeniu ich skargi na uchwałę Nr [...] Rady Miejskiej w M. z 30.10.2017 r., stwierdził nieważność uchwały w części graficznej obejmującej działkę skarżących nr [...], natomiast w odniesieniu do pozostałych działek znajdujących się w terenie 3PU (w tym co do działek inwestycyjnych nr [...] - stanowiących własność innych osób) skarga została odrzucona. Wyrok ten jest jednakże nieprawomocny w związku z wnioskiem o kasację ww. wyroku, złożonym przez Skarżących do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Zagadnienie dotyczące unieważnienia uchwały w odniesieniu do działki skarżących (nr [...]) mogłoby ewentualnie stanowić zagadnienie wstępne (oczekiwanie na prawomocność wyroku) jeżeli sprawa odnosiłaby się do możliwości inwestowania na tej działce, natomiast nie stanowi zagadnienia wstępnego gdyż nie dotyczy pozostałych działek w tym działek nr [...] objętych inwestycją. Argument dotyczący obligatoryjnego zawieszenia przez organ (na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa) postępowania w przedmiotowej sprawie nie znajduje potwierdzenia.
Zgodnie z ustaleniami mpzp teren inwestycji (działki nr [...]) położony jest w obszarze oznaczonym symbolem 3PU (w znacznej części) ponadto w 5 m pasie od południa przy istniejącej drodze, w terenie oznaczonym symbolem KDZ a w części północnej w terenie ZR. Zgodnie z § 15 ust. 1 ww. planu - podstawowe przeznaczenie terenu 3PU to zabudowa przemysłowo-usługowa. Objęty projektem wolnostojący obiekt handlowo-usługowy jest zgodny z ustaleniami ww. planu miejscowego.
Parametry i wskaźniki kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu określone zostały w mpzp wraz z ww. zmianą mpzp. W granicy wyznaczonego terenu 3PU określono: wskaźnik terenu biologicznie czynnego - nie mniej niż 20%; wskaźnik powierzchni zabudowy - nie więcej niż 60%; wskaźnik intensywności zabudowy w przedziale od 0,05 do 1,0; max. wysokość obiektów - 15 m.
Z bilansu terenu przedstawionego w projekcie budowlanym (karta 156, 157 oraz na rysunku projektu zagospodarowania terenu - karta 153) i analizy przedstawionych w nim danych liczbowych należy stwierdzić, iż nie zostały naruszone wskaźniki powierzchni zabudowy, powierzchni biologicznie czynnej i intensywności zabudowy określone w ww. planie miejscowym dla terenu określonego przeznaczenia. W projekcie budowlanym powierzchnia zabudowy projektowanego obiektu - 575,70 m2 (obejmuje 16,5% powierzchni terenu inwestycji wynoszącej 3489,45 m2- w terenie 3PU) zatem nie przekracza 60% powierzchni terenu wg ustaleń mpzp. Spełnione zostały wymagania dotyczące udziału powierzchni biologicznie czynnej o wielkości nie mniejszej niż 20 % terenu inwestycji. Powierzchnia biologicznie czynna -1557,18 m2 stanowi 44,62% powierzchni terenu inwestycji zatem zgodnie z ustaleniami mpzp tj. nie mniej niż 20%, wskaźnik intensywności zabudowy wynosi 0,14. Ww. wymagania mpzp zostały spełnione.
Zaprojektowany obiekt posiada jedną kondygnację nadziemną. Poziom parteru budynku zaprojektowano (± 0,00) na wysokości rzędnej 336,00 m n.p.m. Maksymalna wysokość zaprojektowanego budynku (o dachu dwuspadowym o kacie nachylenia 25°) od poziomu projektowanego terenu wynosi 7,45 m - nie przekracza określonej planem miejscowym wysokości max. 15 m. Wysokość budynku została prawidłowo określona. Spełniony został wymóg - zgodnie z zasadami obsługi parkingowej określonymi w ustaleniach mpzp dla terenu 3PU- zaprojektowania wymaganej, ilości miejsc postojowych dla samochodów "1 miejsce na każde kolejne 30 m2 pow. użytkowej. Miejsca postojowe dla projektowanego budynku zlokalizowano na terenie inwestycji (26 miejsc postojowych w tym 6 miejsc dla osób niepełnosprawnych), zatem w ilości zgodnej z określonymi wyżej wymaganiami i w sposób zgodny z przepisami.
Przedmiotowa inwestycja (budynek handlowo-usługowy) nie należy do inwestycji mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dlatego też nie wymagała przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. Funkcja projektowanego obiektu nie wskazuje aby projektowana inwestycja generowała ponad normatywny hałas. Argumenty dotyczące "immisji hałasu od samochodów/' wynikające z przyszłego użytkowania projektowanego budynku handlowo-usługowego oraz w związku z tym zwiększenie natężenia ruchu i naruszenie bezpieczeństwa wjazdów i wyjazdów na drogę publiczną, nie dają podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji, gdyż jest to przyszłe zwykłe korzystanie z nieruchomości przez właścicieli i użytkowników. W projekcie budowlanym (dokumenty formalno-prawne) znajduje się decyzja z 3 kwietnia 2018 r. wyrażająca zgodę na urządzenie zjazdu z drogi powiatowej tj. dotycząca połączenia terenu inwestycji z drogą publiczną wydana przez Zarząd Dróg Powiatowych w M. znak: [...] (karta 73, 74 - tom l proj. budowlanego).
Analiza akt sprawy wykazała, że projekt budowlany posiada wymagane uzgodnienia i opinie, jego zawartość jest kompletna. Projekt budowlany opracowany został w czytelnej grafice, oprawiony w okładkę przystosowaną do formatu A4, tom projektu został trwale zszyty, posiada numerację i spis zawartości projektu. Do projektu budowlanego załączona jest informacja dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia (karta 123, 124). Projekt zagospodarowania terenu, stanowiący część projektu budowlanego, wykonany został na kserokopii aktualnej mapy do celów projektowych, potwierdzonej za zgodność z oryginałem. W projekcie zagospodarowania terenu została naniesiona linia zabudowy od strony drogi publicznej, którą zgodnie z ustaleniami ww. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określono jako nieprzekraczalną - projektowana lokalizacja obiektu nie narusza wyznaczonej w miejscowym planie linii zabudowy.
W projekcie określona została l kategoria geo-techniczna obiektu przy prostych warunkach gruntowych. Wykonana dokumentacja geotechniczna wraz z dokumentacją badań podłoża gruntowego (karta 36-51). Wokół projektowanego budynku zaprojektowano odpowiednio niwelację terenu, w sposób nie powodujący spływu wód opadowych na tereny działek sąsiednich. Zaprojektowano skarpy z przeciw spadkiem i odprowadzenie wody opadowej do kanalizacji deszczowej z odprowadzeniem do zbiorników retencyjno-odparowujących (karta 154,153). Nie znajduje potwierdzenia argument kierowania wód opadowych na działkę skarżących.
Ponadto inwestycja uzgodniona została przez: rzeczoznawcę do spraw sanitarno-higienicznych oraz rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych (rys. nr A-0 projektu zagospodarowania terenu - karta 153 oraz rys. nr A-3 rzut przyziemia - karta 120 projektu budowlanego).
Organ l instancji prawidłowo dokonał sprawdzenia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 Pb. Nie stwierdza się naruszenia przepisów § 13 i § 60 ww. rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (j-t. Dz.U.2015.1422 ze zmianami) - zwanego dalej WT.
Analizując akta przedmiotowej sprawy organ odwoławczy stwierdził, iż projektowany (na terenie działek nr [...]) budynek handlowo- usługowy został usytuowany w następujących w odległości do granicy działek: 3,05 ścianą oddzielenia przeciwpożarowego REI60 bez otworów okiennych, z uwagi na odległość 7,09 m do ściany budynku na działce sąsiedniej (od strony wschodniej); 16,70 m i 14,39 m ścianą z otworami okiennymi do granicy działki nr [...] (od strony zachodniej); 20,66 m ścianą z otworami okiennymi do granicy działki drogowej nr [...] (od strony południowej). Odległości te są zgodne z wymogami dotyczącymi WT. Przepisy ww. rozporządzenia zawarte w § 12 zostały spełnione.
Do projektu budowlanego załączona została analiza przesłaniania, w której wykazano, że nie następuje ograniczenie naturalnego oświetlenia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w budynku skarżących, oraz że są spełnione wymagania, o których mowa w § 60 WT tj. zapewnienie nasłonecznienia pokoju mieszkalnego co najmniej 3 godzin liczonych w dniach równonocy od 7°° do 17°° godziny. Nie następuje bowiem jakiekolwiek ograniczenie w nasłonecznieniu pokoi mieszkalnych znajdujących się od strony wschodniej i południowej w jednorodzinnym budynku skarżących (lokal mieszkalny wielopokojowy). Natomiast projektowany budynek wprowadzi nieznaczne ograniczenie dotychczasowego czasu nasłonecznienia istniejącego budynku w odniesieniu do pokoi usytuowanych z oknami od strony zachodniej tego budynku - pomiędzy godziną 15°° a 17°° (czas nasłonecznienia liczony w dniach równonocy).
Odnosząc się natomiast do wymagań § 13 WT organ stwierdził, iż oceniając odległość projektowanego budynku od budynku skarżących (7,08 m i 7,90 m) projektowany budynek umożliwia naturalne oświetlenie pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi znajdujących się w tym budynku, gdyż między ramionami kąta 60° wyznaczonego w płaszczyźnie poziomej na osi okna pomieszczenia przeznaczonego na pobyt ludzi w budynku skarżących (od strony zachodniej), nie znajduje się przesłaniająca część projektowanego budynku. Odległość jest bowiem większa od wysokości przesłaniania (wynoszącej 4,62 m, mierzonej od poziomu dolnej krawędzi najniżej położonych okien do krawędzi przesłaniającej projektowanego budynku (analiza - karta 115 proj. budowlanego). Nie znajduje potwierdzenia argument aby projektowany obiekt wprowadzał niedopuszczalne ograniczenia w zagospodarowaniu działek sąsiednich, w tym również w odniesieniu do działki nr [...] stanowiącej własność odwołujących.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na tą decyzję wnieśli M. i B. M. zarzucając naruszenie:
- 1. art. 5 ust.1 pkt 9 ustawy prawo budowlane poprzez wydanie pozwolenia na budowę dla zamierzenia budowlanego dla Firma A na działkach nr [...] w miejscowości T., Gmina M., mimo iż planowana inwestycja narusza uzasadnione interesy skarżących zakłócając korzystanie z ich nieruchomości ponad przeciętną miarę,
- 2. art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy prawo budowlane poprzez wydanie pozwolenia na budowę dla zamierzenia budowlanego dla Firma A na działkach nr [...] w miejscowości T., Gmina M., mimo iż wobec nieważności uchwały nr [...] co do działek nr [...] teren jest przeznaczony dla zabudowy jednorodzinnej, a nie dla zabudowy przemysłowo - usługowej,
- 3. art. 144 kodeksu cywilnego poprzez wydanie pozwolenia na budowę dla zamierzenia budowlanego dla Firma A na działkach nr [...] w miejscowości T., Gmina M., mimo iż zakłócałaby ona korzystanie z nieruchomości skarżących ponad przeciętną miarę, wynikającą ze społeczno - gospodarczego przeznaczenia nieruchomości i stosunków miejscowych,
- 4. art. 107 § 3 w zw. z art. 140 kpa poprzez zupełny brak odniesienia się do zarzutu podniesionego w odwołaniu, iż została stwierdzona nieważność uchwały nr [...] co do działek nr [...] wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 maja 2019 r, sygn. akt: II SA/Kr 300/19,
W uzasadnieniu podkreślono, iż organ II instancji błędnie uznał, iż działki nr [...] w miejscowości T. G. M. są położone na obszarze zabudowy przemysłowo - usługowej. Albowiem w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 maja 2019 r. sygn. akt: II SA/Kr 300/19 stwierdzono nieważność uchwały nr [...] Rady Miejskiej w M. z dnia 30 października 2017 r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi T. w Gminie M. w jej granicach administracyjnych w części co do obszarów oznaczonych jako 3PU w części graficznej oraz w części tekstowej w odniesieniu do działek nr [...] i [...] obręb T., Gmina M.. Powyższy wyrok tyczył więc też działek nr [...] których przeznaczenie z przemysłowo - usługowego zmieniono właśnie w uchwale nr [...] Rady Miejskiej w M. z dnia 30 października 2017 r. Powyższe działki na podstawie pierwotnej uchwały Rady Miejskiej M. nr [...] z dnia 23 kwietnia 2014 r. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi T. w Gminie M. w jej granicach administracyjnych były zaliczone do MNl czyli zgodnie z definicją zawartą w § 3 ust, 6 pkt 3 uchwały terenem zabudowy jednorodzinnej.
Dopiero Na skutek uchwały nr [...] zostały zaliczone do 3 PU czyli zgodnie z definicją zawartą w powyższym przepisie uchwały jako tereny zabudowy przemysłowo-usługowej. W konsekwencji wobec stwierdzenia nieważności powyższej uchwały, tereny działki nr [...] nie mają przeznaczenia przemysłowo - usługowego jak błędnie twierdzi organ II instancji. Gdyż uchwała w zakresie w jakim takie przeznaczenie przemysłowo – usługowe działek nr [...] ustanowiła jest nieważna.
Skarżący zarzucają nadto, iż organ II instancji w ogóle nie odniósł się do zarzutu podniesionego w odwołaniu, iż została stwierdzona nieważność uchwały nr [...] co do działek nr [...] W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ II instancji przywołał jedynie wyrok z dnia 5 września 2018 r, sygn. akt: II SA/Kr 736/18. Gdy tymczasem następnie po uchyleniu powyższego wyroku wskutek skargi kasacyjnej w zakresie w jakim odrzucał skargę co do działek niebędących własnością skarżących został wydany wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 maja 2019 r. sygn. akt: II SA/Kr 300/19 w którym nieważność zmiany przeznaczenia powyższych działek została stwierdzona.
Skarżący w uzasadnianiu odwołania od decyzji organu I instancji przywołali ten wyrok i załączyli jego sentencję. Jednakże w uzasadnieniu decyzji organ II instancji do treści powyższego wyroku w ogóle się nie odniósł. Nie wspomniał o nim ani w jednym zdaniu. Stanowi to natomiast rażące naruszenie przepisów postępowania. Gdyż jednym z koniecznych elementów rozstrzygnięcia przez organ II instancji jest wyczerpujące odniesienie się do wszystkich zarzutów zawartych w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Potwierdza to orzecznictwo. Działanie organu II instancji stanowi więc naruszenie art. 107 § 3 kpa, którego odpowiednie stosowanie zgodnie z art. 140 kpa wymaga odniesienia się do wszystkich zarzutów zawartych w odwołaniu od decyzji. Tym bardziej iż podniesiony zarzut jest bardzo istotny i rzutuje na możliwość prowadzenia inwestycji.
W konwencji organ II instancji błędnie uznał, iż zamierzenie budowlane dla Firma A na działkach nr [...] w miejscowości T., Gmina M. jest zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Gdyż skoro stwierdzono nieważność uchwały nr [...] która zmieniła przeznaczenia powyższych działek na przemysłowo — usługowe, nie ma w chwili obecnej podstawy prawnej, aby inwestycja o takim przeznaczaniu mogła bvć realizowana na przedmiotowych działkach.
Pozostają bowiem ustalenia pierwotnego planu miejscowego sprzed uchwały nr [...] zgodnie z którymi teren działek nr [...] miał przeznaczenie dla zabudowy jednorodzinnej. Natomiast w niniejszej sprawie rozmiar planowanej inwestycji, w której jest planowana budowa osobnego budynku z miejscami parkingowymi i całym układem komunikacji wewnętrznej, bilbordem, murem oporowym i infrastrukturą nie może być realizowana w zabudowie jednorodzinnej. Gdyż nie jest nawet uzupełnieniem zabudowy jednorodzinnej która musi wkomponować się w tą zabudowę. Takiego typu inwestycja może mieć miejsce jedynie na terenie o przeznaczeniu przemysłowo -usługowym czego organ II instancji błędnie nie uwzględnił.
Niezależnie od powyższego nawet gdyby błędnie uznać, że na działkach [...] skutecznie zmieniono ich przeznaczenie na przemysłowo – usługowe to i tak zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa. Gdyż zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego przy projektowaniu i budowie obiektu budowlanego muszą być szanowane uzasadnione interesy osób trzecich. Ponadto decyzja o pozwoleniu na budowę jak i zatwierdzeniu projektu budowlanego musi być zgodna nie tylko z przepisami prawa administracyjnego, lecz także cywilnego. W niniejszej sprawie zasady te zostały naruszone. Gdyż realizacja planowanej inwestycji naruszałyby interesy skarżących i spowodowałoby zakłócenie z korzystania z działki nr [...] ponad przeciętną miarę. Działka nr [...] ma przeznaczenie zabudowy jednorodzinnej co przesądził wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 05 września 2018 r. sygn. akt: II SA/Kr 736/18 znajdujący się w aktach sprawy.
Natomiast w jej bliskim otoczeniu zaledwie kilku metrów planowana jest budowa dużego obiektu handlowego z parkingiem i infrastrukturą. Budowa takiego obiektu zakłócałaby ponad miarę korzystanie z działki nr [...] z uwagi na immisje. W szczególności permanentnego w ciągu dnia hałasu związanego z przyjazdem i odjazdem klientów sklepu, dostarczaniem towaru oraz użytkowaniem obiektu i jego infrastrukturą np. jego sprzątaniem, konserwacją etc. Nadto związanymi z wydzielaniem spalin w sąsiedztwie działki nr [...] przez dużą ilość pojazdów: klientów, zaopatrzenia czy też pracowników obiektu. W pobliżu działki nr [...] będzie też odbywał się wzmożony ruch związany z pojazdami przyjeżdżającymi i wyjeżdżającymi z obiektu handlowego który także utrudni normalne funkcjonowanie w szczególności związane z wyjazdem z działki nr [...]. Do działki nr [...] mogą też dochodzić zapachy związane ze spalinami pojazdów czy też składowanego tam towaru.
W konsekwencji działka nr [...] dotychczas usytuowana w spokojnej zabudowie jednorodzinnej wobec planowanej inwestycji będzie miała w swoim najbliższym sąsiedztwie stale hałas, zanieczyszczone powietrzne, różnego rodzaju zapachy i utrudnienia związane ze wzmożonym ruchem odbywającym się na drodze publicznej z której korzystają właściciele działki nr [...]. Powyższe zaś czynniki stanowić będą bardzo poważną uciążliwość w korzystaniu z działki nr [...]. A tym samym decyzja o pozwoleniu na budowę jak i zatwierdzeniu projektu budowlanego nie spełnia wymogów z art.5 ust.l pkt 9 prawa budowlanego oraz narusza art. 144 kc.
Wniesiono o uchylenie decyzji obu instancji i zasądzenie kosztów.
W odpowiedzi na skargę skarżony organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych.
W pierwszej kolejności wskazać należy, iż sprawę rozpoznano i wyrok wydano na posiedzeniu niejawnym, w trybie określonym w art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID - 19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 ze zm.), w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. poz. 875). Zgodnie z nim, przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku.
Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Na podstawie powołanego przepisu Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarządzeniem skierował sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym, wyznaczając termin posiedzenia na dzień 22 lipca 2020 r.
Skarga jest zasadna w zakresie naruszenia art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy prawo budowlane z powodu pominięcia przez organ odwoławczy, iż co do działek nr [...], na których ma być realizowana sporna inwestycja i co do której zaskarżonymi decyzjami zatwierdzono projekt budowlany i udzielono pozwolenia na budowę, stwierdzona została nieważność uchwały nr [...] dotyczącej mpzp, prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 maja 2019 r, sygn. akt: II SA/Kr 300/19. W chwili zatem wydania decyzji przez skarżony organ II instancji mpzp przyjęty uchwałą nr [...], na podstawie której organy zatwierdzały projekt budowlany, został już prawomocnie unieważniony. Jak wprost wynika z sentencji w/w wyroku WSA w Krakowie z dnia 22 maja 2019 r, sygn. akt II SA/Kr 300/19, stwierdzono nieważność zaskarżonej uchwały w części tekstowej oraz w części graficznej w odniesieniu do działek nr: [...], [...] obręb T. G. M., a zatem także co do istotnych dla kontrolowanych w niniejszym postępowaniu, działek nr [...] W konsekwencji wszystkie ustalenia organu odwoławczego, wobec stwierdzenia nieważności powyższej uchwały, oznaczają iż sporne tereny działki nr [...] nie mają stwierdzonego przez ten organ przeznaczenia przemysłowo - usługowego.
Planu miejscowego wprowadzającego powyższe przeznaczenie, nie ma już bowiem w obrocie prawnym i nie może stanowić podstawy do orzekania w zakresie zgodności przedmiotowego projektu budowlanego z obowiązującymi przepisami prawa dotyczącymi zagospodarowania przestrzennego.
Zatem ponownie rozpoznając sprawę organy winny zbadać zgodność przedmiotowego projektu budowlanego z obowiązującymi przepisami prawa dotyczącymi zagospodarowania przestrzennego na spornym terenie tj. działek nr [...] obręb T. G. M.. Konieczna jest w tym względzie nowa ocena prawna, odnosząca się także do wymaganych przepisami parametrów i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, a ponadto również w zakresie wszystkich wymaganych uzgodnień i zgodności z warunkami technicznymi wymaganymi m.in. przez art. 35 Prawa Budowlanego, co oznacza, iż należało uchylić również decyzję organu I instancji, aby dochować zasady dwuinstancyjności postępowania, tj. aby wszystkie strony tego postępowania miały zachowane prawo do oceny tej kwestii w obu instancjach postępowania administracyjnego.
Z uwagi na to pozostałe zarzuty skargi odnoszące się do naruszenia uzasadnionych interesów skarżących w zakresie zakłócenia korzystania z ich nieruchomości, korzystanie z nieruchomości skarżących ponad przeciętną miarę, są na obecnym etapie przedwczesne, gdyż organy będą musiały powyższe kwestie ponownie zbadać, dokonując nowej oceny przesłanek wymaganych do zatwierdzenia projektu budowlanego, wraz z kwestią zgodności przedmiotowego projektu budowlanego z obowiązującymi przepisami prawa dotyczącymi zagospodarowania przestrzennego.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit."c" oraz 135 p.p.s.a. O kosztach orzeczono w oparciu o art. 200 w zw. z art. 205 § 2 w zw. z art. 202 § 2 w/w ustawy, zasadzając na rzecz skarżących solidarnie 500 zł. tytułem uiszczonego wpisu od skargi, 480 zł. tytułem zastępstwa procesowego.