Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 lipca 2008r. zostało w niniejszej sprawie przyznane skarżącej O.F. prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła na pełnomocnika skarżącej adwokata P.B. wykonującego zawód w Kancelarii Adwokackiej przy ul. [.....] w K. Skarżąca udzieliła pełnomocnictwa w/w adwokatowi (k. 51).
Adwokat P.B. reprezentował skarżącą w postępowaniu przed WSA w Krakowie, jak również wniósł w imieniu skarżącej skargę kasacyjną do NSA na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 13 czerwca 2008r. sygn. akt II SA/Kr 515/08 odrzucające skargę O.F. W wyniku wniesienia skargi kasacyjnej NSA postanowieniem z dnia 9 grudnia 2008r. sygn. akt II OSK 1801/08 uchylił zaskarżone postanowienie WSA w Krakowie. Na rozprawie przed WSA w Krakowie w dniu 20 stycznia 2009r. adwokat P.B. złożył wniosek o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania wraz z kosztami postępowania przed NSA (k. 98), który to wniosek przewodniczący przekazał do rozpoznania referendarzowi.
Referendarz WSA w Krakowie postanowieniem z dnia 13 lutego 2009r. oddalił w/w wniosek adwokata P.B. wskazując, że nie dopełnił on wymogu złożenia oświadczenia o tym, że koszty pomocy prawnej udzielonej przez niego z urzędu nie zostały zapłacone w całości lub części.
Adwokat P.B. wniósł sprzeciw od w/w postanowienia referendarza, zarzucając mu nieuzasadniony formalizm oaz podkreślając, że jego wniosek złożony na rozprawie przed WSA w Krakowie w dniu 20 stycznia 2009r. zawierał sformułowanie o zasądzeniu koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu, a tym samym spełnione zostały przesłanki do zasądzenia pełnomocnikowi tych kosztów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie "ppsa", wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982r. Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2002r, Nr 123, poz. 1058 ze zm.), koszty nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata z urzędu, ponosi Skarb Państwa. W niniejszej sprawie koszty pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącej O.F. przez adwokata P.B. nie zostały opłacone w całości ani w części, a pełnomocnik z urzędu złożył stosowny wniosek na rozprawie w dniu 20 stycznia 2009r.
Należy wskazać, że pomoc prawna w niniejszej sprawie polegała na występowaniu przed sądem pierwszej instancji, za co przysługują koszty w wysokości 240 zł - stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) - oraz na sporządzeniu skargi kasacyjnej do NSA, za co przysługują koszty w wysokości 120 zł - zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "b" rozporządzenia. Ponadto kwotę 360 zł za udzielenie pomocy prawnej w postępowaniu przed sądem I i II instancji należy powiększyć, w oparciu o § 2 ust. 3 rozporządzenia, o kwotę podatku od towarów i usług w wysokości 79,20 zł (22% od kwoty 360 zł), co w sumie dało kwotę 439,20 zł.
Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 259 § 1, art. 260 oraz art. 250 ppsa, a także art. 29 ust. 1 Prawa o adwokaturze oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" i ust. 1 pkt 2 lit. "b" oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.