Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2012 r. Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przyznał adwokatowi R.W. od Skarbu Państwa kwotę 120,00 zł (sto dwadzieścia złotych), podwyższoną o należny podatek VAT, tytułem nieopłaconej, przyznanej z urzędu dla skarżącego T.P., pomocy prawnej.
Od w/w postanowienia T.P. wniósł sprzeciw do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W swej treści sprzeciw zawierał wniosek o wstrzymanie wykonania w/w. postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
W myśl art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej zwanej ppsa) od wydawanych przez referendarza sądowego zarządzeń o pozostawieniu wniosków bez rozpoznania, postanowień co do przyznania prawa pomocy lub odmowy przyznania prawa pomocy, a także postanowień o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków strona albo zawodowy pełnomocnik mogą wnieść sprzeciw do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego.
Zgodnie z art. 250 ppsa wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wniosek adwokata o przyznanie wynagrodzenia nieopłaconej pomocy prawnej jest rozpoznawany przez sąd lub referendarza z uwzględnieniem przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
W incydentalnym postępowaniu o ustalenie i przyznanie wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu w ramach przyznanego i wykonanego prawa pomocy skarżący nie jest uprawniony do wniesienia sprzeciwu. W ramach tego postępowania sąd przyznaje pełnomocnikowi wynagrodzenie z własnych środków finansowych, w związku z czym sprzeciw przysługuje tylko adwokatowi będącemu jedyną stroną wskazanego powyżej postępowania wpadkowego (por. postanowienie NSA z dnia 20 stycznia 2009 r., I OZ 939/08 oraz postanowienie NSA z dnia 8 stycznia 2009 r., I OZ 946/08).
W przedmiotowym incydentalnym postępowaniu T.P. nie ma więc statusu strony, a tym samym nie jest uprawniony do wniesienia sprzeciwu. Sprzeciw wniesiony podlega zaś odrzuceniu jako niedopuszczalny.
Co się zaś tyczy zawartego w piśmie wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia wskazać należy, że ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera takiej instytucji. Z tego powodu rozpatrzenie wniosku skarżącego nie jest możliwe.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.