Uzasadnienie
W dniu 2 maja 2014 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek E.L. o przyznanie skarżącym prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych związanych ze skierowaniem skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego od wyroku WSA w Krakowie z dnia 6 marca 2014 roku, a także ustanowienie pełnomocnika w osobie adwokata G.C. z Kancelarii Adwokackiej w K. przy ul. [....], który to pełnomocnik zna dobrze sprawę. Strona wniosła o uwzględnienie wszystkich okoliczności, które wpłynęły na decyzję o wcześniejszym zwolnieniu jej z kosztów postępowania, bowiem są one nadal aktualne. W załączonym formularzu "PPF" strona przedstawiła sytuację materialną rodziny podnosząc argumenty związane z własnymi problemami zdrowotnymi oraz niepełnosprawnością męża.
Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Z brzmienia cytowanego przepisu wynika, że uprawniony podmiot może wystąpić ze stosownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w każdym czasie, aż do zakończenia postępowania sądowego prawomocnym wyrokiem. Z drugiej jednak strony wydanie korzystnego orzeczenia co do zwolnienia od kosztów sądowych lub ustanowienia kwalifikowanego pełnomocnika z urzędu eliminuje dalsze pozytywne rozpoznawanie wniosków w tym właśnie zakresie.
W niniejszej sprawie postanowieniem Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 grudnia 2013 roku przyznane zostało skarżącym E.L. i A.L. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie w całości od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Postanowienie to ma przymiot prawomocności, gdyż nie wniesiono od niego sprzeciwu.
Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w K. na pełnomocnika skarżących został wyznaczony adwokat G.C. wykonujący zawód w Kancelarii Adwokackiej ul. [....].
Możliwość utraty prawa pomocy została wyraźnie wskazana w art. 249 i 251 p.p.s.a. Przyznanie prawa pomocy wygasa ze śmiercią strony, która je uzyskała (art. 251 p.p.s.a.), albo może być przez sąd cofnięte w całości lub części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano nie istniały lub przestały istnieć (art. 249 p.p.s.a.). Jeżeli zatem nie wystąpiły okoliczności, o których mowa w tych przepisach, to strona z przyznanego jej prawa pomocy może korzystać na wszystkich etapach postępowania przed sądami administracyjnymi w ramach sprawy, w której prawo pomocy zostało jej przyznane.
Skoro skarżąca E.L. korzysta w niniejszym postępowaniu z przyznanego jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia w całości od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu, nie może skutecznie domagać się przyznania jej tego prawa ponownie. Z tego względu wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy nie mógł zostać uwzględniony, a postępowanie w tej kwestii należało umorzyć jako bezprzedmiotowe na postawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.